Friday, 16 September 2016

Ζουμπουλάκη: Δημήτρης Εφέογλου | Δέσποινα Φλέσσα “Substratum”

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016 - Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη στην προσπάθειά της τα τελευταία χρόνια να χαρτογραφήσει την σύγχρονη ελληνική τέχνη παρουσιάζει το έργο νεότερων σε ηλικία εικαστικών. Αναγνωρίζοντας τον ιστορικό της ρόλο και τη σημασία αυτού επιλέγει καλλιτέχνες που διανύουν τα πρώτα τους βηματά στον χώρο με σκοπό να γίνει συνοδοιπόρος τους σε όλη την καλλιτεχνική τους πορεία. Η έκθεση με τίτλο “Substratum” συστήνει στο κοινό το έργο του Δημήτρη Εφέογλου και της Δέσποινας Φλέσσα. Στόχος της έκθεσης είναι να αναδείξει τις συγγένειες της εικαστικής τους γλώσας μέσα από τις αντιθέσεις της. Η έννοια του μετασχηματισμού κατέχει κεντρικό ρόλο στη δημιουργική τους διαδικασία. Επιθυμούν την αλλαγή της αντίληψης των υλικών σωμάτων. Οι δημιουργίες τους είναι σπουδές πάνω στα όρια και στις ιδιότητες των υλικών που χρησιμοποιούν όπως το χαρτί και το γραφίτη. Τα έργα τους ισορροπούν ανάμεσα στη ζωγραφική και στη γλυπτική. Η μορφή των έργων του Δημητρη Εφεογλου ορίζεται απο τη ρυθμική επαναληπτική τεχνική που ακολουθεί. Η αποδόμηση της χρωματικής επιφάνειας μεσα απο τις μικρες οπές που προκαλεί, δίνει τη δυνατότητα στον θεατή να παρατηρήσει το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Η σχεδιαστική χειρονομία της Δέσποινας Φλέσσα δημιουργεί ένα πεδίο χωρικών και διανοητικών πειραματισμών. Η απεικόνιση, η υφή, η αντανάκλαση, οι μονόχρωμες επιφάνειες χαρτιού στο χώρο, τα σχήματα και τα μέρη των γλυπτών από γραφίτη είναι όλα μέρη και θραύσματα μιας πυκνής γραφής που μονώνει τις επιφάνειες «εκ των έσω».


Διάρκεια έκθεσης: 22 Σεπτεμβρίου – 15 Οκτωβρίου 2016

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πέ. & Παρ. 11.00 -15.00 &17.00–20.00,
Τετ. 11.00-15.00 & Σάβ. 11.00 –14.00
Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.