Thursday, 15 September 2016

Myrό Project Room | Αντώνης Σμυρνιός: Αποδοχή κληρονομιάς

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016 - Η Myrό Gallery (Νικηφόρου  Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου, κέντρο Θεσσαλονίκης) έχει την τιμή να παρουσιάζει έκθεση έργων του εικαστικού Αντώνη Σμυρνιού με εγκαίνια την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016 στις 20.00, υπό τον διακριτικό τίτλο “Αποδοχή Κληρονομιάς”. Τα έργα της σειράς έχουν δημιουργηθεί με αυγοτέμπερα, ένα υλικό ο πειραματισμός με το οποίο απασχολεί εκτεταμένα τον  καλλιτέχνη, Τα έργα έχουν εικονογραφικό προσανατολισμό και συνδυάζουν τεχνικές υλικά, σε μελετημένες συνθέσεις με σαφές σχέδιο, ενώ στο υπόβαθρο υπάρχουν αναφορές στην τέχνη του Μεσαίωνα. Την έκθεση επιμελείται ο Πάρης Καπράλος.

Σε δήλωση του εικαστικού καλλιτέχνη για την έκθεση (statement) επισημαίνεται: "Η παρούσα έκθεση αποτελείται από έργα που κατασκευάστηκαν με την τεχνική της συγκόλλησης μικρών τεμαχίων προ-ζωγραφισμένου καμβά.  Σε όλους τους καλλιτέχνες συμβαίνει να έχουν στην διάθεσή τους έναν όγκο ημιτελών έργων τα οποία έμειναν ημιτελή γιατί έχασαν, κατά την ώρα της δημιουργία τους, το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη. Έτσι και σ'εμένα, συνέβη στο παρελθόν ενώ δούλευα και πειραματιζόμουν με κάποια ζωγραφικά έργα να τα εγκαταλείψω και να τα αφήσω ημιτελή.  Σκέφτηκα όμως ότι καλό θα ήταν να μην πετάξω αυτούς τους καμβάδες, αλλά να τους φυλάξω.. Λοιπόν, όλο αυτό το πειραματικό υλικό το οποίο είναι κατά κάποιο τρόπο η εικαστική μου εξάσκηση και προϊστορία, η «εικαστική μου κληρονομιά», να αποτελέσει την πρώτη ύλη για την δημιουργία των κολάζ αυτής της έκθεσης. Συνήθως το κολάζ αποτελείται από συγκόλληση χαρτιών και εντύπων των οποίων οι χρωστικές  έχουν μικρή αντοχή στο χρόνο, και των οποίων η εικαστική προέλευση είναι ξένη προς τον δημιουργό του κολάζ,  αυτό όμως δεν συμβαίνει με τους προ-ζωγραφισμένους με αυγοτέμπερα καμβάδες μου.  Οι καμβάδες αυτοί είναι δικές μου ζωγραφικές μελέτες, κομμάτια από sketchbook, πειραματισμοί με διάφορες τεχνικές αυγοτέμπερας, καθώς και αγιογραφίες μου που χρονολογούνται στην πολύ πρώιμη ηλικία μου, στην εποχή πριν ακόμη σπουδάσω στην σχολή καλλών τεχνών, και έργα που χρονικά φτάνουν μέχρι την σημερινή εποχή.  Πιστεύω ότι ο τίτλος “αποδοχή κληρονομιάς” είναι πολύ ταιριαστός, γιατί η ενσωμάτωση όλου αυτού του υλικού στην σημερινή, πιο ώριμή μου φάση, είναι όντως μια πράξη αποδοχή της κληρονομιάς μου.  Η τεχνική της συγκόλλησης των κομματιών των προ-ζωγραφισμένων καμβάδων, στην πραγματικότητα δεν μοιάζει με την κλασική τεχνική του κολάζ, αλλά θυμίζει περισσότερο την τεχνική της μαρκετερί ή την τέχνη των μωσαϊκών".



Σύντομο Βιογραφικό
Ο Αντώνης Σμυρνιός  γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα Κοζάνης στις 27 -9-1977, σπούδασε ζωγραφική στο τμήμα εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών του πανεπιστημίου δυτικής Μακεδονίας και συγκεκριμένα στο 1ο εργαστήριο ζωγραφικής με δάσκαλο τον Γιάννη Ζιώγα αποφοιτώντας το 2011 με βαθμό άριστα. Κατά την διάρκεια των σπουδών του διδάχτηκε  επίσης γλυπτική, video, φωτογραφία και ψηφιδωτό. Επίσης σπούδασε θεολογία στη θεολογική σχολή ΑΠΘ. Έχει εκθέσει την δουλειά του σε μία ατομική έκθεση στην Αθήνα, σε μερικές ομαδικές εκθέσεις σε όλη την Ελλάδα και έχει συμμετέχει σε διεθνείς Art Fairs. Αυτή είναι η πρώτη ατομική έκθεση του στην Θεσσαλονίκη.

Σχετικά με την  Myrό Gallery
Η  Myrό Gallery ιδρύθηκε από τον Σταύρο Μυρωνίδη στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του στον χώρο του Πολιτισμού και των εικαστικών τεχνών ( Myrό Antiques House, Greek Marble Initiative, κ.α.) τον Σεπτέμβριο του 2011. Καλλιτεχνικά διευθύνεται από τον Πάρη Καπράλο, Εικαστικό Επιμελητή. Πέντε διακριτοί χώροι συναποτελούν την Myrό Gallery, με κοινή κεντρική είσοδο στην διεύθυνση: Νικηφόρου Φωκά 8, περιοχή Λευκού Πύργου, Κέντρο Θεσσαλονίκης. Αυτόνομα ο καθένας φιλοξενεί εκθέσεις σε μηνιαία βάση, με κοινές ημερομηνίες εγκαινίων. Ο χώρος δίνει σε νέους ανερχόμενους Έλληνες δημιουργούς, ευνοεί συνεργατικά σχήματα μεταξύ καλλιτεχνών, παρουσιάζει πολλά projects και concept εκθέσεις, και παρουσιάζει συχνά εκθέσεις σύγχρονης γλυπτικής και σε συνεργασία με την Greek Marble Initiative. Περισσότερες πληροφορίες: www.myro.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.