Sunday, 4 September 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Γιώργος Καραφωτιάς: Τέχνη με επίκεντρο τον άνθρωπο

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2016 - Ζωγράφος με μεγάλης ιδιαιτερότητα ήθους και ύφους ο Γιώργος Καραφωτιάς εκπλήσει τον θεατή των έργων του με την επεξεργασία περισσότερο παρά με το θέμα τους. Ο νεαρός κολορίστας καλλιτέχνης παρουσιάζει δουλειά ενδιαφέρουσα συνθετικά, έργα ανθρωποκεντρικά, με "μεγάλη θεατρικότητα στην αναπαράσταση", όπως λέει και ο ίδιος ξεναγώντας στην μανιέρα του, "ώστε να προκληθεί το συναίσθημα της εκάστοτε κατάστασης". Το corpus του έργου του αποτελείται από ελαιογραφίες, δεν λείπουν όμως και οι πειραματισμοί ή μικτές τεχνικές και υλικά, όπως τα ακρυλικά και το κάρβουνο, η κιμωλία και οι σκόνες. Η ιδιαίτερη και πολύ χαρακτηριστική εξπρεσσιονιστική προσέγγιση του καλλιτέχνη παρέχουν την δυνατότητα στον θεατή να τον αναγνωρίσει παντού μετά από την θέαση ακόμη και σχετικά λίγων έργων του, προτέρημα σπάνιο, όταν συνδυάζεται με φρέσκια ματιά, και μια τεχνική ιδιατερότητα: οι ύλες που απλώνονται στην ζωγραφική επιφάνεια δεν περιορίζονται σε αυτές που αποδίδουν την φόρμα ή που συμβάλλουν στον φόντο, αλλά εκετείνονται στην χρήση του βερνικιού με τέτοιο τρόπο ώστε να ολοκληρώνεται το έργο.  Τον Ιανουάριο του 2017 εχουμε την χαρά να παρουσιάζουμε σειρά έργων του ζωγράφου στην πρώτη του ατομική έκθεση στην Θεσσαλονίκη, στην Κεντρική Αίθουσα της Myrό Gallery, και ο γράφων σεμνύνεται διπλά, τόσο διότι χαίρει της εμπιστοσύνης της γκαλερί ως Επιμελητής της, όσο και επειδή χαίρει της εμπιστοσύνης του καλλιτέχνη του οποίου θα επιμεληθεί την έκθεση και την παρουσίαση στην πόλη. Πριν από το νέο έτος, έχετε την δυνατότητα να δείτε παλιότερα έργα του καλλιτέχνη στην 51η Τακτική Δημοπρασία του Myrό Antiques House, στον τομέα Σύγχρονης Τέχνης της, ΕΔΩ. Αδράξτε και τις δύο ευκαιρίες: θα γνωρίσετε έναν εξαιρετικό και ανερχόμενο νέο Έλληνα δημιουργό.

Συνέντευξη στον Πάρη Καπράλο

Πότε και με ποια αφορμή συνειδητοποίησες ότι θέλεις να γίνεις καλλιτέχνης;
Από μικρό παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να ζωγραφίζει τετράδια,μπλοκ,θρανία κλπ. Είχα βέβαια και αρκετές επιρροές από την οικογένειά μου,κυρίως από τον πατέρα μου με τον οποίο παρακολουθούσαμε μαζί συχνά εκθέσεις. Στο δημοτικό διακρίθηκα σε ένα σχολικό διαγωνισμό ζωγραφικής από όλα τα σχολεία του Πειραιά και έτσι παρότρυνε η τότε δασκάλα μου τους γονείς μου να παρακολουθήσω μαθήματα ζωγραφικής. Τελειώνοντας το σχολείο δηλαδή γυμνάσιο-λύκειο, πλέον η ιδέα αυτή γύριζε πολύ έντονα στο μυαλό μου.

Θεματογραφικά που κινούνται τα έργα σου;
Τα θέματά μου είναι ανθρωποκεντρικά, είτε περιέχουν φιγούρα είτε δουλεύω επάνω στο χρώμα προσπαθώ να είναι περιγραφή μιας κατάστασης ή μιας ιστορίας. Αφορούν τον άνθρωπο και ιδιαίτερα το εκάστοτε συναίσθημα που με ενδιαφέρει να αποδώσω. Αγαπώ πολύ να συνθέτω το χρώμα και να κάνω την ερευνα μου γι'αυτό μέσω της ζωγραφικής. Επίσης τη σπουδή στους μεγάλους καλλιτέχνες, την γνώση της παράδοσης και τη σπουδή στο μοντέλο τα θεωρώ απαραίτητα εφόδια και εργαλεία που πάντα θα με βοηθούν και θα με εξελίσσουν.

Ποιά είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει θέσει στον εαυτό του ως ζωγράφος;
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον εαυτό μου είναι να ‘’πάρω’’ την όλη διαδικασία της ζωγραφικής, της δουλειάς μου δηλαδή και με επιμονή και δουλειά να δω πόσο μακριά μπορώ να την πάω. Ωστόσο, οι καταστάσεις που ζούμε δεν είναι ούτε εύκολες ούτε βοηθούν, το αντίθετο θα έλεγα μάλιστα. Αλλά θεωρώ πως με επιμονή και σοβαρή δουλειά πάντα θα υπάρχει κάποιου είδους δικαίωση, άλλοι το ονομάζουν«αναγνώριση»και άλλοι «εμπορικότητα».




Ποιό είναι το μέτρο της επιτυχίας; Και ποιός ο ρόλος της επικοινωνίας τους έργου σου και του 
σχολιασμού των θεατών του;
Το μέτρο της επιτυχίας για μένα είναι απλό, όταν μπορείς να ζήσεις, να βιοποριστείς κάνοντας αυτό που αγαπάς, αυτό είναι επιτυχία και όσο πιο αξιοπρεπώς ζεις από αυτό, τόσο πιο μεγάλη είναι η επιτυχία. Αν και στις εκθέσεις μου, λατρεύω να ακούω να μου λένε οι επισκέπτες τι βλέπουν ή τι τους θυμίζει το κάθε έργο, τις περισσότερες φορές διαλέγω να δώσω πιο άμεσα το εικονιζόμενο θέμα. Μου αρέσει επίσης η συζήτηση επί των θεμάτων αλλά με ενδιαφέρει περισσότερο να ακούσω από κάποιον κάτι που ίσως δεν του άρεσε ή θα το φανταζόταν αλλιώς. Εκεί πιστεύω ότι υπάρχει μια ειλικρινής συνομιλία πάντα με τον θεατή.


Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του Διαδικτύου στην δουλειά σου (σε επίπεδο παραστάσεων, αλλά και επικοινωνίας);
Τα μέσα επικοινωνίας και διαφήμισης εξελίσσονται πλέον μέσα από το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα πράγματα στη διαφήμιση και την διάδοση της πληροφορίας είναι πολύ πιο΄΄έντονα΄΄αλλά και πιο ΄΄ευρεία’’. Χρησιμοποιώ τα παραπάνω για να δω με ποιο τρόπο γενικά λειτουργεί το έργο μου και παράλληλα με πολύ ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις παγκοσμίως σχετικά με την τέχνη μου, κάτι που κάποτε θα ήταν αδιανόητο. Οπότε μπορώ να πω πως μόνο θετικά αντιμετωπίζω το διαδίκτυο.

Από ποιούς ζωγράφους και άλλους καλλιτεχνικούς δημιουργούς σε κάθε μορφή και έκφανση των Τεχνών θα έλεγες ότι έχεις επιρροές;
Από ξένους καλλιτέχνες θα αναφέρω τους Karoly Ferenczy, Jean-Michel Basquiat, Andrey Rublev, Peter Paul Rubens, ενώ από Έλληνες τους Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, Θεοφάνη τον Κρητικό, Μιχάλη Οικονόμου.

Επιδιώκεις συνέργειες με άλλους εικαστικούς καλλιτέχνες, και την αλληλεπίδραση που μπορούν αυτές να επιφέρουν;
Oι συνεργασίες έχουν πάντα μεγάλο ενδιαφέρον από άποψη αποτελέσματος, ειδικά όταν οι καλλιτέχνες βάζουν ο καθένας το δικό του πολύ μοναδικό τρόπο προσέγγισης, αλλά θεωρώότι μέχρι και εκεί μπορεί να πάει όλο αυτό. Την ιδιοφυία του, το ταλέντο και την πρωτοτυπία του θα τη δείξει ο καθένας μόνος του εντός της τέχνης του,μέσω των δημιουργημάτων του και του συνολικού έργου του.

Υπάρχουν άλλα είδη τέχνης ή παραγωγής πολιτιστικού περιεχομένου (κινηματογράφος, πεζογραφία, ποίηση, θέατρο, μουσική, κλπ) που σε επηρεάζουν ή/και σε προκαλούν να συνδιαλεχθείς μαζί τους στο έργο σου;
Η πεζογραφία,η μουσική,το θέατρο και η φωτογραφία θεωρώ ότι είναι με προταιρεότητα είδη τέχνης τα οποία με επηρεάζουν αμεσα. Το να βλέπω εικόνες δυνατές και να συνθέτω στο μυαλό μου, να παρατηρώ και να δημιουργώ συνθέσεις είναι από τα βασικά στοιχεία στη ζωγραφική μου.


Αν ένας έφηβος σου πει ότι θέλει να γίνει εικαστικός, τι θα τον συμβούλευες να προσέξει/κάνει;
Όταν συναντώ νέους που θέλουν να γίνουν εικαστικοί, η αρχική μου συμβουλή είναι να δουλέψουν πολύ και με πειθαρχία ώστε να δημιουργήσουν έργο σε πρώτη φάση ...το να σταθείς στην Ελλάδα σαν νέος καλλιτέχνης είναι δύσκολο και επίπονο. Οπότε θα πρέπει να προσέξουν τις επιλογές τους ώστε να μην μετανιώσουν αργότερα. Αν και πάντα αξίζει να κυνηγάς το όνειρό σου, αν και το κόστος της θυσίας του καθενός γ’ αυτό θα το κρίνει ο καθένας ξεχωριστά και σίγουρα θα φανεί στη δουλειά του.

Σύντομο Βιογραφικό
Ο Γιώργος Καραφωτιάς είναι Πειραιώτης ζωγράφος, μαθητής των Βασίλη Τάγκαλου και Νίκου Στέφου, από το 1993 έως 2013 μαθήτευσε δίπλα στον ζωγράφο Ηρακλή Παρχαρίδη. Έχει δείξει την δουλειά του σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτετικά. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.