Friday, 23 September 2016

Ελεύθερη πρόσβαση & ξεναγήσεις στα Μουσεία αυτό το Σαββατοκύριακο (πλήρες πρόγραμμα)

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2016 - Η Ελλάδα συμμετέχει στον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το 1996. Πρόκειται για έναν θεσμό στον οποίο συμμετέχουν και οι 50 χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Πολιτισμού ο οποίος έχει ως βασικό στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών στην προστασία και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι εκδηλώσεις σ’ όλες τις περιοχές της Ευρώπης πραγματοποιούνται κάτω από το γενικό σύνθημα «Ευρώπη μια κοινή κληρονομιά». Το θέμα των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά είναι αφιερωμένο στο δίπολο «Βία και Ανεκτικότητα», που είναι και ο γενικός τίτλος o οποίος θα καλύπτει τις εκδηλώσεις. Με τον εορτασμό δίνεται η αφορμή να εξετασθεί ο ιστορικός ρόλος της έννοιας της ανεκτικότητας ως καθοριστικού παράγοντα του πολιτικού και πολιτισμικού γίγνεσθαι. Η ανεκτικότητα αντανακλά την ιδανικά δημοκρατική κοινωνία ενώ η βία την αντίσταση σε αυτό το ιδανικό. Όπως κάθε χρόνο η Παρασκευή (23η Σεπτεμβρίου 2016) είναι αφιερωμένη στα σχολεία, ενώ το Σαββατοκύριακο του εορτασμού η είσοδος στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους είναι ελεύθερη για το κοινό.  Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης εμπνέεται από το κεντρικό θέμα και συμμετέχει στον εορτασμό με θεματικές ξεναγήσεις σε μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις από αρχαιολόγους του μουσείου και «θεατρικό Αναλόγιο» σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ



ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016 (ΣΧΟΛΕΙΑ)
Σε συνεργασία με τις διευθύνσεις της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ανατολικής και Δυτικής Θεσσαλονίκης.

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016 (ΕΥΡΥ ΚΟΙΝΟ)
Ώρες ξεναγήσεων: 11:00, 12:00, 12.45, 13:00 θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Στις ακόλουθες μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις:
1. «Μια έκθεση για τη ζωή στην Προϊστορική Μακεδονία».
Η αντίληψη για το φαινόμενο της βίας και της ανεκτικότητας στους προϊστορικούς χρόνους. Ξενάγηση με στάσεις και σχολιασμό επιλεγμένων αντικειμένων της Παλαιολιθικής και Νεολιθικής περιόδου καθώς και της εποχής χαλκού.




2. «Θεσσαλονίκη. Μακεδονίας Μητρόπολις».
Περιήγηση με θέμα τους αγώνες που ένωσαν την ρωμαϊκή οικουμένη. Μονομάχοι και μονομαχικοί αγώνες στη Θεσσαλονίκη και τις ρωμαϊκές επαρχίες. Μια ματιά στη θεσμοθετημένη βία της αρχαιότητας.
3. «Αγρός, Οικία, Κήπος, Τόπος».
Η αντίληψη για το φαινόμενο βίας- ανεκτικότητας στους ρωμαϊκούς χρόνους μέσα από την περίπτωση των απελεύθερων, δηλαδή των δούλων που απέκτησαν την ελευθερία τους. Ξενάγηση στην υπαίθρια έκθεση του ΑΜΘ με σχολιασμό σε επιγραφικά κείμενα σαρκοφάγων και βωμών από τα νεκροταφεία της Θεσσαλονίκης του 2ου -30υ αι. μ.Χ. και αναφορές στο ρωμαϊκό δίκαιο.
4. «Ραιδεστός- Θεσσαλονίκη. Αρχαιότητες σ’ ένα ταξίδι προσφυγιάς».
Μνεία στα γεγονότα της εκκένωσης της Ανατολικής Θράκης το 1922, τότε που ο ελληνορθόδοξος πληθυσμός αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τον τόπο που ζούσε και να ακολουθήσει το δρόμο της προσφυγιάς. Ξενάγηση με οδηγό και συνοδοιπόρο τα λίθινα μνημεία της Συλλογής Ραιδεστού» που τον Οκτώβριο του 1922 μεταφέρθηκαν από τους θρακιώτες πρόσφυγες και παραδόθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

 
«ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΝΑΛΟΓΙΟ»

ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016

Θα διαβαστούν κείμενα που αφορούν στην κακοποίηση των γυναικών.
Συγκεκριμένα:

1. «Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» του Νίκου Κούνδουρου.
2. «Φοράει κοστούμι» της Ελισάβετ Χρονοπούλου.
3. «Η ιστορία της Άννας» της Lenore Walker.
4. «Κριστέλα» της Μαρίας Τσιμά.

 Σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Τα κείμενα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: Μομώ Βλάχου, Χάρης Παπαδόπουλος, Πολυξένη Σπυροπούλου, Χρίστος Στυλιανού.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ