Tuesday, 20 September 2016

Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης | Η επανάσταση του χρώματος

Ιβάν Κλιούν, Χρωματική κλίμακα, δεκαετία 1920 (;), μελάνι και ακουαρέλα σε χαρτί, ©ΚΜΣΤ -Αρχείο Γ. Κωστάκη
Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016 - Μια έκθεση-ταξίδι στην ιστορία, τη μελέτη και τους πειραματισμούς των Ρώσων καλλιτεχνών πάνω στο χρώμα από τα πρώιμα χρόνια της πρωτοπορίας στις αρχές 20ού αιώνα ως τη δεκαετία του 1930 και την επιβολή του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Από την επιρροή του Δυτικού μοντερνισμού ως τη δημιουργία μιας νέας, εικονοκλαστικής γλώσσας από τους Ρώσους Κυβοφουτουριστές ποιητές και εικαστικούς, από τη βυζαντινή παράδοση ως την απομόνωση του χρώματος ως μόνου κυρίαρχου εκφραστικού μέσου από τους Σουπρεματιστές και από τον ιδεολογικό ενθουσιασμό της επανάστασης του 1917 στην υλιστική χρήση του χρώματος ως βιομηχανικό στοιχείο στην εποχή της ΝΕΠ, (Νέα Οικονομική Πολιτική), η ιστορία του χρώματος στη Ρωσική πρωτοπορία αφηγείται τις καταβολές, τις καταιγιστικές μεταλλαγές, το συλλογικό χαρακτήρα και την ριζοσπαστική διάσταση μιας δριμύτατης καλλιτεχνικής κίνησης που άλλαξε τους όρους και τον ρόλο της τέχνης στην κοινωνική και πνευματική ζωή. Στην έκθεση παρουσιάζονται πάνω από 100 έργα (ζωγραφική και σχέδια), ενώ εκτίθεται για πρώτη φορά σημαντικό μέρος του αρχείου του Γιώργου Κωστάκη, μετά την πρόσφατη δωρεά της οικογένειας του συλλέκτη προς το μουσείο (2008). Καθόλη τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις από τους ιστορικούς τέχνης-επιμελητές του ΚΜΣΤ, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα, ειδικά σχεδιασμένα από τους μουσειοπαιδαγωγούς του ΚΜΣΤ. Η έκθεση εντάσσεται στο πρόγραμμα δράσεων για το Έτος Ελλάδας-Ρωσίας 2016.

Η έκθεση θα είναι ανοικτή μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 2016.

Επιμέλεια: Αγγελική Χαριστού, Ιστορικός Τέχνης-Επιμελήτρια συλλογής Κωστάκη στο ΚΜΣΤ

Πληροφορίες
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Μονή Λαζαριστών, Θεσσαλονίκη
Τρίτη-Σάββατο 10:00-18:00
Κυριακή, Δευτέρα κλειστά
Ανοιχτές ξεναγήσεις για το κοινό: κάθε Σάββατο στις 12:00 (με το εισιτήριο εισόδου)
Εισιτήρια: 3€ ολόκληρο, 1,5€ μαθητικό-φοιτητικό-μειωμένο, 1€ ομαδικό. Ισχύουν ατέλειες.
T. 2310 589141 & 143
www.greekstatemuseum.com

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.