Monday, 1 August 2016

Καπάνι Project

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2016 - Με φόντο το τοπίο της πιο παλιάς Θεσσαλονικιώτικης αγοράς, με τα καταστήματα όλα ανοιχτά -ψαράδικα, μανάβικα, κρεοπωλεία, μπακάλικα, ρουχάδικα-, με το παλιό και το νέο να συναντιούνται σ’ έναν χώρο γεμάτο μνήμη, ιστορίες και ανθρώπινα αποτυπώματα… έρχεται το «Καπάνι Project». Την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου, στο Καπάνι… μέσα από μουσικές, θέατρο δρόμου, παραστάσεις, μαγειρική και δράσεις οι νέοι θα γνωρίσουν την περιοχή και την σημασία της, οι παλιοί θα θυμηθούν και θα νοσταλγήσουν. Το «Καπάνι Project» αποτελεί μια δράση πολιτισμού, πολυμορφική, πολυπρόσωπη, πολυδιάστατη, πρωτοποριακή, φρέσκια και με την προοπτική ενός ωραίου θεσμού για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Γιατί τα ομορφότερα πράγματα συμβαίνουν στις γειτονιές με ιστορικό βάθος, εκείνες που έχουν πολλά να αφηγηθούν. Σε αυτό το ολοήμερο πάρτι μουσικοί, ηθοποιοί, εικαστικοί και άλλοι… θα δώσουν τον δικό τους παλμό, θα μοιραστούν τις μουσικές τους, θα φτιάξουν έναν κόσμο γεμάτο ενέργεια και καινούργιες ιδέες.



Διατηρώντας τη διαλεκτική σχέση της καλλιτεχνικής έκφρασης με τα κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα, η εθελοντική ομάδα του «Καπάνι Project» συνεργάζεται αρμονικά με όλους τους επαγγελματίες της Αγοράς, σε μία γιορτή που θα δανείζει και θα δανείζεται στοιχεία από τον τόπο που τη φιλοξενεί για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη. Στόχος είναι να ξαναγίνει το Καπάνι το κομβικό σημείο της πόλης. Μότο; “Να «δούμε» το μέλλον της Αγοράς. Να γνωρίσουμε το παρελθόν της. Να δούμε πόσο κοντά βρίσκονται καινοτομία και παράδοση, και φυσικά να ταξιδέψουμε την ιδέα μας σε όλες τις παραδοσιακές αγορές της Ελλάδας.” Το συγκεκριμένο project έχει σκοπό να συμβάλλει στην αναζήτηση μίας νέας, σύγχρονης ταυτότητας για το Καπάνι που θα εμπνέεται από γεύσεις, μυρωδιές, χρώματα, αρώματα, παραδόσεις και κοινωνικές πρακτικές. Το πολεοδομικό υπογάστριο της Θεσσαλονίκης είναι οι ανοιχτές αγορές της. Δαιδαλώδεις και μυστηριακές γεμάτες γεύσεις, χρώματα και αρώματα ανατολίτικα και λεβαντίνικα, στεριανά και θαλάσσια. Το Καπάνι είναι η πιο παλιά αγορά και λειτουργεί ως παράδειγμα τοπικής οικονομίας της Θεσσαλονίκης. Συνεπώς το «Καπάνι Project» φιλοδοξεί να ανανεώσει το ενδιαφέρον των νέων για την τοπική κουζίνα και την τοπική επιχειρηματικότητα που δοκιμάζεται. Η συμμετοχή πολλών νέων δημιουργών και ειδικών επί της γαστρονομίας -για τον κοινό αυτό σκοπό- γίνεται σε συνεργασία με τους αυθεντικούς ανθρώπους της αγοράς.

*Το αναλυτικό πρόγραμμα του «Καπάνι Project» θα ανακοινωθεί προσεχώς, καθώς άνθρωποι της μουσικής και των παραστατικών τεχνών της πόλης θα εμπλακούν ενεργά διαμορφώνοντας ένα σπουδαίο μωσαϊκό δράσεων για τους επισκέπτες.

Info: Το «Καπάνι Project» θα φιλοξενηθεί στις παράλληλες δράσεις των φετινών «Δημητρίων» και η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αντλήσετε από την σελίδα των διοργανωτών, ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.