Monday, 22 August 2016

Φεστιβάλ Γεύσης και Πολιτισμού στη Μονή Λαζαριστών

Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016 - Την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου όσοι βρεθείτε στην Μονή Λαζαριστώνθα ταξιδέψετε γευστικά στην Θεσσαλονίκη  - σταυροδρόμι πολιτισμών, ιδεών, αλλά και παραόδσεων. Έτσι η Σελανίκ των Τούρκων, η Σολουν των Βουλγάρων, η μικρή Ιερουσαλήμ των Εβραίων, δέχτηκε επιρροές από πολιτισμούς της Ανατολής και της Δύσης, διαμορφώνοντας τελικά το δικό της μεθυστικό άρωμα και τις δικές της ξεχωριστές γεύσεις. Αυτό το πολύχρωμο μωσαϊκό έχει σκοπό να αναδείξει το Φεστιβάλ Γεύσης και Πολιτισμού που διοργανώνει για πρώτη φορά φέτος το Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών, τιμώντας τον γαστρονομικό πολιτισμό της Θεσσαλονίκης.  Πρόκειται για ένα μοναδικό ταξίδι γεύσεων και πολιτισμών, στο οποίο θα συμμετέχουν εστιατόρια της Θεσσαλονίκης που ειδικεύονται στις θεματικές και ethnic κουζίνες.
Εκτός από εστιατόρια που τιμούν την κουζίνα άλλων χωρών, θα υπάρχουν και εστιατόρια με ποντιακή ή κρητική κουζίνα, εστιατόρια που εστιάζουν στην ιχθυοφαγία ή στα πουλερικά κλπ. Όλα αυτά τα εστιατόρια θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν σ’ ένα ευρύ και πολύχρωμο κοινό, το πολυπληθές κοινό του Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών, επιλογές από το μενού τους. Οι επισκέπτες θα μπορούν να δοκιμάζουν τις δημιουργίες των εστιατορίων, αλλά και το κρασί γνωστών οινοποιών, μ’ ένα συμβολικό εισιτήριο. Με την είσοδό τους θα παραλαμβάνουν ένα πιάτο, μαχαιροπήρουνα μιας χρήσης κι ένα ποτήρι τουλίπα. Με αυτά μπορούν να επισκέπτονται τα τραπέζια των εστιατορίων και οινοποιείων και να δοκιμάζουν τις δημιουργίες τους. Φεύγοντας θα παραδίδουν το εισιτήριο εισόδου σε εκπρόσωπο του Συλλόγου «Η ΛΑΜΨΗ», ο οποίος στο τέλος θα παραλάβει το σύνολο των αντιτίμων.

Πέμπτη 15 & Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου
Ώρες λειτουργίας: 19:00 – 00:30

Τιμή εισόδου: €3

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ