Sunday, 28 August 2016

Στέργιος Δελιαλής | 55 χρόνια Design

Κυριακή 28 Αυγούστου 2016 - Μέχρι την πρώτη ημέρα του  Οκτωβρίου διαρκεί η έκθεση - αφιέρωμα στο έργο του Στέργιου Δελιαλή. Η Αποθήκη Β1 υποδέχεται τον άνθρωπο που την επανασχεδίασε το 1997, με μια έκθεση που αφορά όλη την επαγγελματική ζωή και πορεία του, σε παραγωγή και διοργάνωση του 6ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Τυπογραφίας & Οπτικής Επικοινωνίας που πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο. Ο περιμετρικός διάδρομος γίνεται το ίδιο το εργαστήριο του δημιουργού, με ειδικές κατασκευές-ταμπλώ από μονωτικό υλικό στους τοίχους, όπως ακριβώς υπάρχουν και στο εργαστήριό του, στα οποία βλέπει κανείς γραφιστικές παραγγελίες και δουλειές του Στέργιου Δελιαλή, οργανωμένες ανά δεκαετίες, ξεκινώντας από το 1950. Πρωτότυπα σχέδια, προσχέδια και σκίτσα, εταιρικές ταυτότητες, μονογραφίες, projects, όλα συμβάλλουν στη μεταφορά των συνθηκών και του τρόπου εργασίας αλλά και του τρόπου που αντιμετωπίζει το design, σε όλες του τις εκφάνσεις, ο Στέργιος Δελιαλής. Στον εσωτερικό χώρο/κύβο του ΚΣΤΘ, αναπτύσσεται υλικό από το ίδιο το Μουσείο Design, το έργο ζωής του Στέργιου Δελιαλή. Παρουσιάζεται όλη η ιστορική διαδρομή και η οπτική επικοινωνία του από το 1993 μέχρι σήμερα, με υλικό τεκμηρίωσης όλων των δράσεων και των συμμετοχών του Μουσείου τα τελευταία 23 χρόνια, όπως αφίσες, έντυπα, φυλλάδια και πρωτότυπα σχέδια-δωρεές διάσημων διεθνών designers, μεταξύ άλλων.

Επιμέλεια έκθεσης: Στεργιος Δελιαλής – Κώστας Καλογήρου
Έρευνα υλικού: Γιώργος Νάστας
Τεχνικός Υπεύθυνος: Νίκος Καρατζόλης
Ομάδα εργασίας: Αίγλη Αντωνοπούλου, Μπεττυ Αυγερινού, Λενιώ Γρώμαν, Αγγελική Δημάκη, Αλίκη Καλογήρου, Μαρία Κριαρά, Γιούλη Πετρίδου, Κατερίνα Δελιαλή, Μαριάνα Δελιαλή, Άννα Κυριακίδου, Ελλη Χρηστάκη, Αντιγόνη Χρηστάκη, Σάκης Δελιαλής

Μέρες & ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Σάββατο 10:00-18:00

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.