Sunday, 28 August 2016

Στέργιος Δελιαλής | 55 χρόνια Design

Κυριακή 28 Αυγούστου 2016 - Μέχρι την πρώτη ημέρα του  Οκτωβρίου διαρκεί η έκθεση - αφιέρωμα στο έργο του Στέργιου Δελιαλή. Η Αποθήκη Β1 υποδέχεται τον άνθρωπο που την επανασχεδίασε το 1997, με μια έκθεση που αφορά όλη την επαγγελματική ζωή και πορεία του, σε παραγωγή και διοργάνωση του 6ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Τυπογραφίας & Οπτικής Επικοινωνίας που πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Ιούλιο. Ο περιμετρικός διάδρομος γίνεται το ίδιο το εργαστήριο του δημιουργού, με ειδικές κατασκευές-ταμπλώ από μονωτικό υλικό στους τοίχους, όπως ακριβώς υπάρχουν και στο εργαστήριό του, στα οποία βλέπει κανείς γραφιστικές παραγγελίες και δουλειές του Στέργιου Δελιαλή, οργανωμένες ανά δεκαετίες, ξεκινώντας από το 1950. Πρωτότυπα σχέδια, προσχέδια και σκίτσα, εταιρικές ταυτότητες, μονογραφίες, projects, όλα συμβάλλουν στη μεταφορά των συνθηκών και του τρόπου εργασίας αλλά και του τρόπου που αντιμετωπίζει το design, σε όλες του τις εκφάνσεις, ο Στέργιος Δελιαλής. Στον εσωτερικό χώρο/κύβο του ΚΣΤΘ, αναπτύσσεται υλικό από το ίδιο το Μουσείο Design, το έργο ζωής του Στέργιου Δελιαλή. Παρουσιάζεται όλη η ιστορική διαδρομή και η οπτική επικοινωνία του από το 1993 μέχρι σήμερα, με υλικό τεκμηρίωσης όλων των δράσεων και των συμμετοχών του Μουσείου τα τελευταία 23 χρόνια, όπως αφίσες, έντυπα, φυλλάδια και πρωτότυπα σχέδια-δωρεές διάσημων διεθνών designers, μεταξύ άλλων.

Επιμέλεια έκθεσης: Στεργιος Δελιαλής – Κώστας Καλογήρου
Έρευνα υλικού: Γιώργος Νάστας
Τεχνικός Υπεύθυνος: Νίκος Καρατζόλης
Ομάδα εργασίας: Αίγλη Αντωνοπούλου, Μπεττυ Αυγερινού, Λενιώ Γρώμαν, Αγγελική Δημάκη, Αλίκη Καλογήρου, Μαρία Κριαρά, Γιούλη Πετρίδου, Κατερίνα Δελιαλή, Μαριάνα Δελιαλή, Άννα Κυριακίδου, Ελλη Χρηστάκη, Αντιγόνη Χρηστάκη, Σάκης Δελιαλής

Μέρες & ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Σάββατο 10:00-18:00

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ