Friday, 5 August 2016

3ο Taratsa International Film Festival

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016 - O Umberto Eco είπε κάποτε πως ο Αύγουστος δεν έχει ειδήσεις. Το σίγουρο είναι, όμως, πως έχει σινεμά. Ένα καλειδοσκόπιo εικόνων από κάθε γωνιά του πλανήτη, με φόντο τον νυχτερινό ουρανό της Θεσσαλονίκης. Ο αρχικός πυρήνας της οργανωτικής ομάδας του Φεστιβάλ έχει ενδυναμωθεί, έχοντας μετασχηματιστεί σε μία ομάδα έτοιμη τόσο για το τρίτο θερινό ραντεβού στις ταράτσες της Θεσσαλονίκης, όσο και για μια σειρά από events, που θα το πλαισιώσουν ως θεσμό. Φέτος, 7 ταράτσες της πόλης θα φιλοξενήσουν πάνω από 100 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους από 37 χώρες, προσφέροντας ένα πολυδιάστατο και εμπνευσμένο πρόγραμμα προβολών για το σινεφίλ κοινό του Taratsa International Film Festival. Οικοδεσπότες σας, όλοι εμείς, οι άνθρωποι του Taratsa IFF, οι εθελοντές, συνεργάτες, χορηγοί και υποστηρικτές μας. Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στο 3ο Taratsa International Film Festival!



24-28 Αυγούστου 2016

Οι ταράτσες του Φεστιβάλ
(Οι ταράτσες Τ1-Τ4 θα φιλοξενούν τις προβολές του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος και οι ταράτσες Τ5-Τ7 αυτές του Τμήματος Παράλληλων Προβολών)

T1 Ε.Β.Ε.Θ. (Εμπορικό Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης), Τσιμισκή 29. Χωρητικότητα: 120
T2 ΕΣΗΕΜ-Θ (Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας- Θρ), Στρ. Καλλάρη 5. Χωρητικότητα: 50
T3 TIF Helexpo (Αίθουσα Αιμίλιος ριάδης), Εγνατία 154. Χωρητικότητα: 200
T4 Δ.Σ.Θ. (Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης), Τσιμισκή 103 & Βύρωνος (είσοδος από την οδό Ισαύρων). Χωρητικότητα: 50
T5 Secret Terrace Lounge # Anatolia Hotel Thessaloniki, Λαγκαδά 13
T6 Urania Bar, Πάικου 4 & Καποδιστρίου 7 (είσοδος από Πάικου)
T7 Καντινα Τροπικανα, Εγνατία 31

Το πρόγραμμα του 3ου Taratsa International Film Festval χωρίζεται σε Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα και Τμήμα Παράλληλων Προβολών.


Πρόγραμμα Παράλληλων Προβολών

Το 3ο Taratsa International Film Festival παρουσιάζει ένα διευρυμένο και πολυεπίπεδο Τμήμα Παράλληλων Προβολών, ανοιχτών προς το κινηματογραφόφιλο κοινό, σε συνεργασία με φορείς, κινηματογραφικούς θεσμούς, οπτικοακουστικούς οργανισμούς και δημιουργούς παγκόσμιας εμβέλειας,

Μία από τις ενότητες του Τμήματος Παράλληλων Προβολών επιμελείται το Thessaloniki International Film Festival, ως συνεργάτης του Taratsa IFF, επιλέγοντας ταινίες με διεθνή αναγνώριση, με την υποστήριξη του Αμερικάνικου Προξενείου της Θεσσαλονίκης.

Επίσης, το Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ γιορτάζει τα 11 χρόνια του με μια συγκομιδή βραβευμένων ταινιών μικρού μήκους φοιτητών και αποφοίτων του, που παρουσιάζονται με τη συνεργασία καθηγητών του Τμήματος.

Από το πρόγραμμα αυτό δεν θα μπορούσαν να λείπουν ως συνεισφορά και τα δύο ακόμα συνεργαζόμενα φεστιβάλ, αυτά της Νάουσας και της Σύρου, με το πρώτο να επιλέγει μικρού μήκους ταινίες που συμμετείχαν και αναδείχθηκαν στο πρόγραμμα του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Νάουσας 2015, 12th NIFF, και το Animasyros International Animation Festival + Agora μ’ ένα ωριαίο πρόγραμμα ταινιών κινουμένων σχεδίων, Animapride 2016, από το αρχείο του φεστιβάλ με θεματικό άξονα την ταυτότητα φύλου και την προσωπική έκφραση.

Οι πρωτοποριακές και ανεξάρτητες φωνές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου έχουν τη δική τους ξεχωριστή θέση στο πρόγραμμα, μέσα από την ενότητα Faith on Film/ Greek New Wave, με ταινίες που παραχωρήθηκαν από τους αντίστοιχους Έλληνες δημιουργούς.

Ως φόρο τιμής στον μεγάλο δημιουργό Κριστόφ Κισλόφσκι, και με αφορμή τα 20 χρόνια από τον θάνατό του, παρουσιάζεται μια επιλογή μικρού μήκους ταινιών ντοκιμαντέρ του -άγνωστων στο ευρύ κοινό- σε ένα πρόγραμμα, 20 χρόνια χωρίς, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το Εθνικό Οπτικοακουστικό Ινστιτούτο Πολωνίας, NIna, από τη σειρά εκδόσεων “Polish School of Documentary Filmmaking’’.

Τέλος, το πρόγραμμα συμπληρώνει μια επιλογή βραβευμένων ταινιών Τούρκων δημιουργών, Τουρκία 2014, σε συνεργασία με το Γραφείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα.


Πρόγραμμα Παράλληλων Εκδηλώσεων

23.08
- Η μάνα η φόνισσα και τα σπλάτερ παιδιά της
Ορέστης Ανδρεαδάκης
@ ΕΒΕΘ (Τσιμισκή 29) | 20.30

Από πού κατάγονται οι ταινίες σπλάτερ και τρόμου, τα zombie movies και το ιταλικό giallo; Ποιος ενέπνευσε τον Τζορτζ Ρομέρο και τον Ντάριο Αρζέντο, από πού ξεπήδησε ο Φρέντι Κρούγκερ και γιατί ο Χάνιμπαλ Λέκτερ έχει τόση αδυναμία στο… συκώτι; Και τί σχέση έχουν όλοι αυτοί με την ελληνική δημοτική ποίηση, το «Γεφύρι της Άρτας», το «Τραγούδι του νεκρού αδελφού» και την «Μάνα την φόνισσα»;

Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης παρουσιάζει μερικές από τις πιο σοκαριστικές κινηματογραφικές σκηνές της ιστορίας και αναζητά την αόρατη διαδρομή που τις συνδέει με τα ελληνικά δημοτικά τραγούδια, τα απόκοσμα όντα που συναντάμε σε αυτά και την αναπάντεχη βία που αναδύεται μέσα από τους δεκαπεντασύλλαβους στίχους τους.

- Προβολή ταινίας: The Babadook @ ΕΒΕΘ (Τσιμισκή 29) | 21.15

- Bloody Tuesday Party @ Cocktail Bar (Πολυτεχνείου 17 Α) | after 23.00

25.08
– Πάρτι Εθελοντών @ Urania Bar (Καποδιστρίου 7) | 23.30
Με μουσικές από τους παραγωγούς του Beater.gr

28.08
– Τελετή Λήξης @ ΕΒΕΘ | 20.30
Απονομή Βραβείων και προβολή βραβευμένων ταινιών Διεθνούς Διαγωνιστικού

– Πάρτι Λήξης @ Καντινα Τροπικανα (Εγνατίας 31) | 23.30

Η είσοδος στους χώρους τον προβολών, όπως και των parties είναι ελεύθερη!

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.