Monday, 18 July 2016

Pierre Bergé & Christie’s co-organizing Pierre-Yves Le Diberder sale in Paris

Monday, July 18th, 2016 - On the upcoming Thursday 13 and Friday 14 October 2016, Pierre Bergé & associés in association with Christie’s, will offer the collection of Pierre-Yves Le Diberder at Drouot, in salerooms n°5 and n°6. From antiquities to Asian arts, from old master drawings and paintings to post-war and contemporary art and from decorative arts to design, the sale will comprise approximately 300 lots, estimated €1.5M euros in total.

 In 1973-74, when Pierre-Yves Le Diberder moved in his apartment located on the prestigious avenue Foch in Paris, he found himself sharing his great passion for art with Jean-Paul Faye, a well-known decorator. Faye was a perfectionist, very fond of precious materials and luxuriant colors; he also cherished the virtues of accumulation and eclecticism. Apart from cultivated conversation and passionate knowledge in collecting, the skills required from a great decorator at the time encompassed the ability to create lasting interiors, as opposed to theatre sets that inspired nice photographs but went out of fashion three years later. The science of volumes and of noble materials was as important as the perfect knowledge of trimmings. Faye and Le Diberder worked together for over ten years, and called each other every day to share their latest findings on the left bank or at the flea market. Weekends were dedicated to striding along galleries on Saturdays, at the Clignancourt flea market on Sundays, and to keenly flip through auction catalogues.

The result was a collection of 19th century taste, where the Restauration and Louis-Philippe styles prevailed, with mahogany, exotic watercolors and Neo-Gothic pieces. Gradually, the collection devoted more room to the LouisPhilippe and Second Empire styles with their comfortable paddings and rich fabrics. The mahogany chairs, a bit austere from the early stages of the collection, made room to comfortable Napoleon III sofas, intended to contemporaries of the Castiglione and the Traviata. Highlights of the collection include a Roman marble torso of Bacchus Ephebe, estimated between 15,000 and 20,000 euros. From 600 years later, five landscapes of antique ruins drawn by Louis François Cassas are estimated from €15,000-20,000 up to €40,000-60,000, and an impressive portrait of a Horserider and his dogs by Alfred de Dreux (€80,000-120,000) counts among the most important old master paintings of the collection. The sale also features works by some of the greatest names of the 18th and 19th centuries’ decoration, as illustrated by a Louis XVI meuble-à-hauteur-d’appui by Jean-François Leleu (€15,000- 20,000) and another one stamped by Jean-Henri Riesener (€20,000-30,000), a Consulat armchair stamped by Jacob Frères Rue Meslée (€10,000-15,000) and a late Empire chandelier attributed to Thomire (€30,000-50,000). As part of the decorative artworks, a 17th or 18th century Italian pair of scagliole plaques depicting parrots is estimated between €20,000 and €30,000.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.