Sunday, 17 July 2016

Myro Group of Culture | Προσπάθεια απάλυνσης κοινωνικών πληγών

Κυριακή 17 Ιουλίου 2016 - Δεν είμαι σίγουρος αν ισχυει η παροιμοιώδης φράση ότι "η Τέχνη είναι η ηθική του μέλλοντος", ωστόσο είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι της Τέχνης οφείλουμε να βοηθούμε όσους συνδράμουν στον περιορισμό της ασχήμιας και του πόνου του κόσμου. Την περίοδο 2015 -’16 είχαμε την δυντότητα, σε τρεις περιπτώσεις, να βοηθήσουμε συνανθρώπους που δοκιμάζονται. Μέσα από δράσεις τέχνης αλλά και με την βοήθεια των φίλων και των πελατών μας συμβάλλαμε σε προσπάθειες που αξίζουν ανάδειξης και στήριξης,  μέσα απο σειρά ενεργειών.

Συγκεκριμένα, είχαμε την ευκαιρία να συμβάλλουμε στο έργο:

- του Κέντρου καταπολέμησης των εξαρτήσεων “Απεξάρτηση”, με έκθεση έργων 26 εικαστικών καλλιτεχνών που οργανώσαμε στην Myro Gallery, χώρο μας σύγχρονης τέχνης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, τα έσοδα της οποία διατέθηκαν για την στήριξη των προγραμμάτων του, με εγκαίνια την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016.

- του  Μη Κερδοσκοπικού Σωματείου “Δύναμη Ζωής: Αγάπη”, σε συνεργασία με την νόμιμη εκπρόσωπο του κα. Βάνα Μπαρμπα, στο οποίο δωρήσαμε αντίκες και πίνακες και τα δημοπρατήσαμε  στο κοινό μας στο πλαίσιο ειδικής ενότητας της δημοπρασίας μας της Κυριακής 13 Δεκεμβρίου 2015, αποδίδωντας το κέρδος υπέρ των σκοπών του.



- του Ασύλου του Παιδιού, για τους οποίους δημοπρατήσαμε δωρεές σε αντικείμενα, έπιπλα και αντίκες, στο πλαίσιο της δημοπρασίας μας της 6ης Μαρτίου 2016. 
Ο Οίκος μας είναι ανοικτός σε προτάσεις στήριξης όσων βοηθούν ευπαθείς ομάδες. Επικοινωνήστε μαζί μας, ελάτε να γνωριστούμε και ας ανακαλύψουμε μαζί τρόπους να συνδράμουμε τους συνανθρώπους μας. 

Κέντρο “Απεξάρτηση”
Το Κέντρο Έρευνας Συμπεριφορών Εθισμού ιδρύθηκε το 2007 στη Θεσσαλονίκη με στόχο την προσφορά βοήθειας σε εξαρτημένα άτομα ώστε να σπάσουν τον ατελείωτο κύκλο του εθισμού. Απευθύνεται σε όλους όσους υποφέρουν από την εξάρτηση των ναρκωτικών και του αλκοόλ, βοηθώντας τους με σεβασμό να νικήσουν τις δυσκολίες τους και να αποκτήσουν νέες δυνατότητες και προοπτικές στη ζωή τους. Το θεραπευτικό πρόγραμμα, η διάρκεια του οποίου είναι 17 εβδομάδες το κλειστό και 17 εβδομάδες το ανοικτό, είναι συνδυασμός τριών θεραπευτικών προσεγγίσεων της υπαρξιστικής, προσωποκεντρικής και γνωστικοσυμπεριφορικής-12 βήματα των Ν.Α.
Το κέντρο βρίσκεται μέσα σε ένα κήπο τεσσάρων στρεμμάτων σε μία ήσυχη, ιδανική για τον σκοπό αυτό τοποθεσία, στην περιοχή της Σουρωτής Θεσσαλονίκης. Εκτός από τους φιλικούς και άνετους χώρους διαμονής στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται χώροι άσκησης και δημιουργικής απασχόλησης των θεραπευομένων. Μέχρι σήμερα το 88% των ατόμων που έχουν εισαχθεί και έχουν ολοκληρώσει το πρόγραμμα παραμένουν «καθαροί». Περισσότερες πληροφορίες στο www.apexartisi.gr.


“Δύναμη ζωής: Αγάπη”
Το Σωματείο “Δύναμη ζωής: Αγάπη” έχει ιδρυθεί στην Γλυφάφα της Αθήνας από την Βάνα Μπάρμπα και άλλους 22 εθελοντές και, όπως αναφέρει στο καταστατικό του, έχει χαρακτήρα αποκλειστικά φιλανθρωπικό. Οι δράσεις του επικεντρώνεται στην παροχή κάθε είδους δυνατής βοήθειας στις ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας, στην προώθηση της ελληνικού πολιτισμού, της ελληνικής ιστορίας και παράδοσης με έμφαση στο ρόλο και την πορεία της μουσικής τέχνης, η καλλιέργεια της πολιτιστικής συνείδησης και η συμβολή στη μουσική παιδεία των πολιτών της χώρας και στην ανάπτυξη και ανιδιοτελή προσφορά  και μέριμνα για την υλική και ηθική  ενίσχυση των ατόμων που ανήκουν σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (ΑΜΕΑ, υπερήλικες, ανήλικοι, άποροι, ασθενείς, κλπ), καθώς επίσης στην πρόσθετη διδακτική στήριξη και ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές οικογενειών με χαμηλά εισοδήματα και Α.Μ.Ε.Α.

Άσυλο του παιδιού
Το Άσυλο του παιδιού είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που, από το 1919, επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη σωστή κάλυψη των βασικών αναγκών (στέγαση, σίτιση, ανάπαυση κ.λ.π) και στη συνεχή βελτίωση της διαπαιδαγώγησης παιδιών εργαζομένων γονέων, βρεφικής μέχρι σχολικής ηλικίας, στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Μάθετε περισσότερα για το Ίδρυμα στο διαδίκτυο, στην διεύθυνση www.asylopaidiou.gr/




EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.