Sunday, 17 July 2016

Myro Group of Culture | Προσπάθεια απάλυνσης κοινωνικών πληγών

Κυριακή 17 Ιουλίου 2016 - Δεν είμαι σίγουρος αν ισχυει η παροιμοιώδης φράση ότι "η Τέχνη είναι η ηθική του μέλλοντος", ωστόσο είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι της Τέχνης οφείλουμε να βοηθούμε όσους συνδράμουν στον περιορισμό της ασχήμιας και του πόνου του κόσμου. Την περίοδο 2015 -’16 είχαμε την δυντότητα, σε τρεις περιπτώσεις, να βοηθήσουμε συνανθρώπους που δοκιμάζονται. Μέσα από δράσεις τέχνης αλλά και με την βοήθεια των φίλων και των πελατών μας συμβάλλαμε σε προσπάθειες που αξίζουν ανάδειξης και στήριξης,  μέσα απο σειρά ενεργειών.

Συγκεκριμένα, είχαμε την ευκαιρία να συμβάλλουμε στο έργο:

- του Κέντρου καταπολέμησης των εξαρτήσεων “Απεξάρτηση”, με έκθεση έργων 26 εικαστικών καλλιτεχνών που οργανώσαμε στην Myro Gallery, χώρο μας σύγχρονης τέχνης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, τα έσοδα της οποία διατέθηκαν για την στήριξη των προγραμμάτων του, με εγκαίνια την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016.

- του  Μη Κερδοσκοπικού Σωματείου “Δύναμη Ζωής: Αγάπη”, σε συνεργασία με την νόμιμη εκπρόσωπο του κα. Βάνα Μπαρμπα, στο οποίο δωρήσαμε αντίκες και πίνακες και τα δημοπρατήσαμε  στο κοινό μας στο πλαίσιο ειδικής ενότητας της δημοπρασίας μας της Κυριακής 13 Δεκεμβρίου 2015, αποδίδωντας το κέρδος υπέρ των σκοπών του.



- του Ασύλου του Παιδιού, για τους οποίους δημοπρατήσαμε δωρεές σε αντικείμενα, έπιπλα και αντίκες, στο πλαίσιο της δημοπρασίας μας της 6ης Μαρτίου 2016. 
Ο Οίκος μας είναι ανοικτός σε προτάσεις στήριξης όσων βοηθούν ευπαθείς ομάδες. Επικοινωνήστε μαζί μας, ελάτε να γνωριστούμε και ας ανακαλύψουμε μαζί τρόπους να συνδράμουμε τους συνανθρώπους μας. 

Κέντρο “Απεξάρτηση”
Το Κέντρο Έρευνας Συμπεριφορών Εθισμού ιδρύθηκε το 2007 στη Θεσσαλονίκη με στόχο την προσφορά βοήθειας σε εξαρτημένα άτομα ώστε να σπάσουν τον ατελείωτο κύκλο του εθισμού. Απευθύνεται σε όλους όσους υποφέρουν από την εξάρτηση των ναρκωτικών και του αλκοόλ, βοηθώντας τους με σεβασμό να νικήσουν τις δυσκολίες τους και να αποκτήσουν νέες δυνατότητες και προοπτικές στη ζωή τους. Το θεραπευτικό πρόγραμμα, η διάρκεια του οποίου είναι 17 εβδομάδες το κλειστό και 17 εβδομάδες το ανοικτό, είναι συνδυασμός τριών θεραπευτικών προσεγγίσεων της υπαρξιστικής, προσωποκεντρικής και γνωστικοσυμπεριφορικής-12 βήματα των Ν.Α.
Το κέντρο βρίσκεται μέσα σε ένα κήπο τεσσάρων στρεμμάτων σε μία ήσυχη, ιδανική για τον σκοπό αυτό τοποθεσία, στην περιοχή της Σουρωτής Θεσσαλονίκης. Εκτός από τους φιλικούς και άνετους χώρους διαμονής στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται χώροι άσκησης και δημιουργικής απασχόλησης των θεραπευομένων. Μέχρι σήμερα το 88% των ατόμων που έχουν εισαχθεί και έχουν ολοκληρώσει το πρόγραμμα παραμένουν «καθαροί». Περισσότερες πληροφορίες στο www.apexartisi.gr.


“Δύναμη ζωής: Αγάπη”
Το Σωματείο “Δύναμη ζωής: Αγάπη” έχει ιδρυθεί στην Γλυφάφα της Αθήνας από την Βάνα Μπάρμπα και άλλους 22 εθελοντές και, όπως αναφέρει στο καταστατικό του, έχει χαρακτήρα αποκλειστικά φιλανθρωπικό. Οι δράσεις του επικεντρώνεται στην παροχή κάθε είδους δυνατής βοήθειας στις ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας, στην προώθηση της ελληνικού πολιτισμού, της ελληνικής ιστορίας και παράδοσης με έμφαση στο ρόλο και την πορεία της μουσικής τέχνης, η καλλιέργεια της πολιτιστικής συνείδησης και η συμβολή στη μουσική παιδεία των πολιτών της χώρας και στην ανάπτυξη και ανιδιοτελή προσφορά  και μέριμνα για την υλική και ηθική  ενίσχυση των ατόμων που ανήκουν σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (ΑΜΕΑ, υπερήλικες, ανήλικοι, άποροι, ασθενείς, κλπ), καθώς επίσης στην πρόσθετη διδακτική στήριξη και ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές οικογενειών με χαμηλά εισοδήματα και Α.Μ.Ε.Α.

Άσυλο του παιδιού
Το Άσυλο του παιδιού είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που, από το 1919, επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στη σωστή κάλυψη των βασικών αναγκών (στέγαση, σίτιση, ανάπαυση κ.λ.π) και στη συνεχή βελτίωση της διαπαιδαγώγησης παιδιών εργαζομένων γονέων, βρεφικής μέχρι σχολικής ηλικίας, στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Μάθετε περισσότερα για το Ίδρυμα στο διαδίκτυο, στην διεύθυνση www.asylopaidiou.gr/




EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ