Sunday, 5 June 2016

Toss Gallery | Philippe Laferrière: Στο εσωτερικό

Κυριακή 5 Ιουνίου 2016 - Η έκθεση του Philippe Laferrière με τίτλο «Στο εσωτερικό» αποσκοπεί να δείξει στον θεατή μια σειρά από έργα που αποτυπώνουν εικαστικά διάφορες εκφάνσεις του εσωτερικού χώρου όπου κάποτε εμπλέκεται και η ανθρώπινη μορφή, κάποτε απουσιάζει, αλλά παρ’ όλα αυτά γίνονται αισθητά τα ίχνη του περάσματος της. Αυτά τα ίχνη αφήνουν και μια ένδειξη του εσωτερικού κόσμου του ζωγράφου όπου κάθε λεπτομέρεια γίνεται κατάθεση ψυχής. Η έκθεση, που θα πραγματοποιηθεί στη Toss γκαλερί από τις 9 Ιουνίου εως τις 26 Ιουνίου, θα είναι μια ευκαιρία να δείξει ο καλλιτέχνης τα τελευταία εικαστικά έργα του που αποτελούνται από πίνακες, ακουαρέλες και κατασκευές. Στα εγκαίνια στις 9 Ιουνίου ώρα 20:30 ένας διαδραστικός “ζωντανός” πίνακας (περφόρμανς) θα απεικονίσει τις πρόσφατες ανησυχίες του καλλιτέχνη γύρω από το θέμα. Η εκδήλωση θα συνδυάσει ζωγραφική και μουσική με την ειδική συμμετοχή του Sound Artist Λάζαρος Αποκατανίδης. O Philippe Laferrière γεννήθηκε στην Τουλούζη της Νότιας Γαλλίας, όπου και φοίτησε στην École des Beaux Arts (1992-1995). Στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο Ιστορίας της Τέχνης καθώς και ένα Μεταπτυχιακό στην Κλασική Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Aix-En-Provence (1995-1999). Το 2000 η εκπόνηση μιας έρευνας πάνω στο θέμα της ζωγραφικής των Μακεδονικών Τάφων τον έφερε στη Θεσσαλονίκη, όπου για μεγάλο διάστημα εργάστηκε ως συντηρητής έργων τέχνης. Σήμερα, εξακολουθεί να ζει στη Θεσσαλονίκη και σπουδάζει στη σχολή καλών τεχνών του ΑΠΘ στο 1ο εργαστήριο ζωγραφικής του καθηγητή Γ. Σκυλογιάννη από το 2015.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ