Tuesday, 28 June 2016

Έκθεση γλυπτικής Μιχάλη Βουζουνεράκη «Reflections»

Reflection Νο.12, 2016,
βότσαλο και φύλλο χρυσού,
13,5 x 13 x 4 εκ. (λεπτομέρεια)
Τρίτη 28 Ιουνίου 2016 - H έκθεση γλυπτικής «Reflections» του Μιχάλη Βουζουνεράκη φιλοξενείται στο Ostria Resort & Spa (Ιεράπετρα, Καθαράδες, Κρήτη, Ελλάδα) και εγκαινιάζεται την Παρασκευή 8 Ιουλίου και διαρκει έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2016. Τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα στις 21:00, τη παρουσία του καλλιτέχνη. Την έκθεση επιμελείται ο Ιστορικός της Τέχνης κ. Χρυσοβαλάντης Στειακάκης.

Σημειώνει ο επιμελητής "Κινούμενος σε απόλυτα αφαιρετικές διαδρομές, ο Μιχάλης Βουζουνεράκης στη σειρά «Reflections», παρουσιάζει 18 μοντερνιστικά, βιολογικών διαστάσεων, γλυπτά εν είδει στοχασμού που καταγράφει την έως τώρα πλαστική του πορεία. Με έκδηλο το ενδιαφέρον του για την οργανική ύλη, αξιοποιεί τη διαφορετικότητα της υφής και πειραματίζεται με μεικτές τεχνικές, όπου το μάρμαρο και η πέτρα επενδύονται αρμονικά με φύλλα χρυσού. Έτσι, δίνει μινιμαλιστικές συνθέσεις όπου το ρεαλιστικό συγχωνεύεται με το σχηματικό και το τελικό αποτέλεσμα επιφορτίζεται με ένα συμβολικό νόημα. Η μανιέρα που υιοθετεί, στηριζόμενος σε αρχιτεκτονικής λογικής και αυστηρότητας κυλινδρικές δομές, του επιτρέπει να προχωρήσει σε πλαστικές διατυπώσεις όπου οι καμπύλες φόρμες και η αίσθηση της γεωμετρίας σηματοδοτούν την υφολογία του η οποία αναδύεται μέσα από τις δυναμικές -κυβιστικές, φουτουριστικές και κονστρουκτιβιστικές- γραμμές της πρωτοπορίας των αρχών του 20ού αιώνα. Ως αποτέλεσμα, οι μορφές που φιλοτεχνεί -ακόμη και οι πιο αντικειμενικά αναγνωρίσιμες- είναι αφηρημένα ρυθμικά και έντονα εκφραστικά συμπλέγματα τα οποία προχωρούν σε μια κατάκτηση του χώρου με άξονες-κατευθύνσεις και καμπύλες-παραβολές μέσα από το εκλεκτικιστικών τάσεων λεξιλόγιό του".



Σύντομο Βιογραφικό
Ο  Μιχάλης Βουζουνεράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1980 μέσα από τις πλαστικές του προτάσεις επιχειρεί μια σκιαγράφηση της σύγχρονης κοινωνικής, πολιτισμικής πραγματικότητας απηχώντας ταυτόχρονα τις μινιμαλιστικές αρχές των αφαιρετικών τάσεων της πρωτοπορίας του 20ού αιώνα. Ολοκληρώνοντας τη βασική του εκπαίδευση στην Ιεράπετρα Κρήτης -όπου μεγάλωσε και ήρθε επαφή με την τέχνη του μαρμάρου- σπούδασε μαρμαρογλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών Πανόρμου της Τήνου το διάστημα 1998-2001. Εκεί διδάχτηκε γλυπτική από τον Ιωάννη Μανιατάκο, μαρμαρογλυπτική από τον Γιώργο Συλίκο, ζωγραφική από τον Δημήτρη Μπέζα και αρχιτεκτονικό σχέδιο από την Ιωάννα Ρουκούνη-Μανιατάκου. Κατά τη διάρκεια της τριετούς φοίτησής του στη Σχολή, ξεχώρισε για τις δημιουργίες του στον τομέα της μαρμαρογλυπτικής αποσπώντας το αντίστοιχο ετήσιο βραβείο επίδοσης από το Υπουργείο Αιγαίου και Κυκλάδων. Με τη λήψη του πτυχίου του ανέπτυξε μια αξιόλογη εκθεσιακή δραστηριότητα, παρουσιάζοντας τη δουλειά του από το 2004 έως σήμερα σε σημαντικούς χώρους τέχνης του εσωτερικού. Παράλληλα, από το 2011 και μετά λαμβάνει ενεργά μέρος σε διεθνή συμπόσια γλυπτικής εκπροσωπώντας την Ελλάδα στη Ρωσία, στη Ρουμανία, στο Λίβανο, στη Λιθουανία, στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στη Βραζιλία και στην Ινδία. Από το 2012 είναι επίσημα μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος (Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.) και από το 2013 συνεργάζεται σταθερά με την Greek Marble Initiative, συμβάλλοντας στη διοργάνωση εγχώριων συμποσίων γλυπτικής. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Ιεράπετρα, καθώς και σε πόλεις του εξωτερικού, ενώ πολλά από τα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός εθνικών συνόρων.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ