Saturday, 4 June 2016

Δημοσθένης Κοκκινίδης, σχέδια και μνήμες στο ΜΙΕΤ

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016 - Αναδρομική έκθεση στο έργο του Δημοσθένη Κοκκινίδη παρουσιαζοντας δουλειές 60 ετών πραγματοποιεί το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, με τίτλο «Δημοσθένης Κοκκινίδης, σχέδια και μνήμες», από 1 Ιούνη έως 30 Ιούλη, στο Μέγαρο Εϋνάρδου (Αγ. Κωνσταντίνου 20 και Μενάνδρου). Στην έκθεση παρουσιάζονται σχέδια των τελευταίων έξι δεκαετιών, τα οποία χωρίζονται σε θεματικές ενότητες. Για πρώτη φορά παρουσιάζονται σχέδια Νεανικά - Σπουδαστικά (1947 - 1958). Οι θεματικές ενότητες που δομούν την έκθεση είναι έξι: Συνοικίες - Προσφυγικά (1958 - 1964), γίνεται αναφορά στους πρόσφυγες του 1922, στη συνέχεια παρουσιάζονται σχέδια εμπνευσμένα από τον πόλεμο του Βιετνάμ (1963 - 1967), στην τρίτη ενότητα περιλαμβάνονται σχέδια από την εποχή της δικτατορίας (1967 - 1974), η τέταρτη ενότητα, με τον τίτλο Διαμαρτυρίες (1974 - 1981) περιλαμβάνει σχέδια που αποτυπώνουν τις διαμαρτυρίες του κόσμου, των φοιτητών, της νεολαίας, η οποία μετά τη μεταπολίτευση βγήκε στους δρόμους. Η έκθεση συνεχίζεται με τις Θάλασσες (1981 - 1999), σκηνές από τη θάλασσα της Μήλου και σκηνές από τις ραψωδίες της Οδύσσειας και κλείνει με την ενότητα η Πέπη κι εγώ (1993 - 2010). Η έκθεση συνοδεύεται από ομότιτλο κατάλογο. Ωρες λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή 10.00 - 20.00, Σάββατο 11.00 - 17.00. Πληροφορίες www.miet.gr

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ