Saturday, 4 June 2016

Δημοσθένης Κοκκινίδης, σχέδια και μνήμες στο ΜΙΕΤ

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016 - Αναδρομική έκθεση στο έργο του Δημοσθένη Κοκκινίδη παρουσιαζοντας δουλειές 60 ετών πραγματοποιεί το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, με τίτλο «Δημοσθένης Κοκκινίδης, σχέδια και μνήμες», από 1 Ιούνη έως 30 Ιούλη, στο Μέγαρο Εϋνάρδου (Αγ. Κωνσταντίνου 20 και Μενάνδρου). Στην έκθεση παρουσιάζονται σχέδια των τελευταίων έξι δεκαετιών, τα οποία χωρίζονται σε θεματικές ενότητες. Για πρώτη φορά παρουσιάζονται σχέδια Νεανικά - Σπουδαστικά (1947 - 1958). Οι θεματικές ενότητες που δομούν την έκθεση είναι έξι: Συνοικίες - Προσφυγικά (1958 - 1964), γίνεται αναφορά στους πρόσφυγες του 1922, στη συνέχεια παρουσιάζονται σχέδια εμπνευσμένα από τον πόλεμο του Βιετνάμ (1963 - 1967), στην τρίτη ενότητα περιλαμβάνονται σχέδια από την εποχή της δικτατορίας (1967 - 1974), η τέταρτη ενότητα, με τον τίτλο Διαμαρτυρίες (1974 - 1981) περιλαμβάνει σχέδια που αποτυπώνουν τις διαμαρτυρίες του κόσμου, των φοιτητών, της νεολαίας, η οποία μετά τη μεταπολίτευση βγήκε στους δρόμους. Η έκθεση συνεχίζεται με τις Θάλασσες (1981 - 1999), σκηνές από τη θάλασσα της Μήλου και σκηνές από τις ραψωδίες της Οδύσσειας και κλείνει με την ενότητα η Πέπη κι εγώ (1993 - 2010). Η έκθεση συνοδεύεται από ομότιτλο κατάλογο. Ωρες λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή 10.00 - 20.00, Σάββατο 11.00 - 17.00. Πληροφορίες www.miet.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.