Wednesday, 29 June 2016

Πρόσκληση ενδιαφέροντος | Διαγωνισμός ζωγραφικής "Λουκάς Βενετούλιας"

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2016 - Ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες να αναδείξουν το έργο τους δίνει ο διαγωνισμός ζωγραφικής που προκήρυξε το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ, στη μνήμη ενός μεγάλου ζωγράφου της Θεσσαλονίκης, του Λουκά Βενετούλια. Πρόκειται για τον 2ο Πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής με τίτλο «Διαγωνισμός ζωγραφικής: Λουκάς Βενετούλιας», στον οποίο μπορούν να συμμετάσχουν καλλιτέχνες ως 35 ετών. Ο πρώτος διαγωνισμός έγινε το 2014, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 30 χρόνων από τον θάνατο του Λουκά Βενετούλια και γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση από πλευράς συμμετοχών. Οι διαγωνιζόμενοι υποβάλλουν από ένα έργο ο καθένας, με θέμα της επιλογής τους και υλικό της προτίμησής τους. Τα έργα του διαγωνισμού θα εκτεθούν σε χώρο του Ιδρύματος. Στη συνέχεια, πενταμελής κριτική επιτροπή θα επιλέξει τρία έργα ανάμεσα στο σύνολο. Το καλύτερο από αυτά θα βραβευτεί με συμβολικό χρηματικό ποσό και στα άλλα δύο έργα θα απονεμηθούν ισότιμοι έπαινοι. Τα τρία επιλεγμένα έργα θα παραμείνουν στη συλλογή του Τελλογλείου Ιδρύματος. Για τη φετινή, 2η διεξαγωγή του διαγωνισμού, η διάρκεια υποβολής των έργων ορίζεται από 5 Σεπτεμβρίου έως 30 Σεπτεμβρίου 2016, με δυνατότητα παράτασης.



Ποιός ήταν ο Λουκάς Βενετούλιας
Ο Λουκάς Βενετούλιας (1930 – 1984) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1930. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε από τον Ν. Γ. Πεντζίκη. Ύστερα από τρία χρόνια σπουδών στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ, έδωσε εξετάσεις στην ΑΣΚΤ της Αθήνας και σπούδασε ζωγραφική με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διακρίθηκε με επαίνους και βραβεία και, μετά την αποφοίτησή του, επανήλθε στη Θεσσαλονίκη όπου και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία. Πραγματοποίησε 12 ατομικές εκθέσεις και πήρε μέρος σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε ελεύθερο σχέδιο στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής σχολής του ΑΠΘ και ιστορία της τέχνης και σκηνογραφία σε ιδιωτική σχολή θεάτρου-κινηματογράφου. Έκανε σκηνικά και κοστούμια για το Θέατρο Τέχνης του Κ. Κουν και το θίασο της Α. Κατσέλη. Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με τη γραφιστική και την εικονογράφηση βιβλίων και δημοσίευσε άρθρα για την τέχνη σε εφημερίδες και περιοδικά. Ιδεολογικά συνεπής και κοινωνικά ενεργός, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλάδος (ΣΚΕΤΒΕ), του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος ΔΣ μέχρι και το θάνατό του, και αγωνίστηκε για την ίδρυση Σχολής Καλών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη. Έργα του βρίσκονται σε πινακοθήκες, μουσεία, ιδρύματα κ.ά., καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Πέθανε στις 26 Αυγούστου 1984 στη Θεσσαλονίκη. Μετά το θάνατό του, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις ατομικές εκθέσεις και έργα του παρουσιάστηκαν σε διάφορους χώρους με έργα άλλων καλλιτεχνών.

Αναλυτικά, οι όροι και οι προϋποθέσεις του 2ου Πανελλήνιου διαγωνισμού ζωγραφικής «Λουκάς Βενετούλιας» ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.