Saturday, 25 June 2016

Beton7 | Temporarily Lost

Μαρί Μασουρίδου
Σάββατο 25 Ιουνίου 2016 - Στο πλαίσιο του «Athens Photo Festival 2016» ο χώρος Beton7 παρουσιάζει την έκθεση «Temporarily Lost». Μετέχουν οι καλλιτέχνες: Μυρτώ Στείρου, Αλέξης Βασιλικός, Μαρί Μασουρίδου, Άκης Καράνος, Em Kei, Christiane Peschek, Dominika Gęsicka, Zhao Qian, Michel Le Belhomme Επιμέλεια έκθεσης: Apostolos Zerdevas/Απόστολος Ζερδεβάς. H έκθεση βασίζεται στην κεντρική θεματολογία του φεστιβάλ (mis/displaced) και ειδικότερα πραγματεύεται την έννοια του misplaced, που μπορεί να ερμηνευθεί είτε ως κάτι το τοποθετημένο σε λάθος μέρος, είτε ως κάτι που είναι χαμένο προσωρινά από την κοινή θεά. Η διττή έννοια της λέξης αφήνει αρκετά περιθώρια στη καλλιτεχνική ερμηνεία της. Στην έκθεση οι συμμετέχοντες προσπαθούν να οπτικοποιήσουν αυτή τη διττή σημασία χρησιμοποιώντας διαφορετικές ερμηνευτικές μεθόδους με κοινό εργαλείο τη φωτογραφία. Άλλοτε αρχίζοντας από την απεικόνιση ενός υπαρκτού τόπου που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως misplaced, ψάχνοντας τόπους μέσα από μια αφήγηση μεταξύ του υπαρκτού και του φανταστικού ή ακόμα και του μυθολογικού, βρίσκοντας/ανακαλύπτοντας το προσωρινά χαμένο μέσα από εικόνες που υπάρχουν στην καθημερινότητα μας και τούς χώρους που υπάρχουν στο «ενδιάμεσο» του οπτικού μας πεδίου. Διάρκεια έκθεσης εως τις 8 Ιουλίου. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.