Monday, 27 June 2016

Μουσείο Βάσως Κατράκη | Ιταλοί καλλιτέχνες ’70-’80

N. Grassitelli, 1974 
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2016 - Το Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών - Μουσείο Βάσως Κατράκη υποδέχεται την έκθεση Ιταλοί καλλιτέχνες ’70-’80. Παρουσιάζονται χαρακτικές συνθέσεις –κατά κύριο λόγο χαλκογραφίες– των δεκαετιών του 1970 και του 1980, σημαντικών Ιταλών δημιουργών από τη συλλογή του αρχείου του Κέντρου Χαρακτικής Αθηνών Pandolfini & Σιατερλή, το οποίο συνεχίζει την προσπάθειά του για τη στήριξη, την προβολή και τη διάχυση της χαρακτικής έκφρασης στον κοινωνικό ιστό καθώς και στην περιφέρεια. Τα έργα της έκθεσης βρίσκουν τον φυσικό τους χώρο, σε ένα Μουσείο αφιερωμένο στην τέχνη της χαρακτικής, σε άμεση επαφή με τα έργα μιας από τις μεγαλύτερες δημιουργούς της Ελληνικής τέχνης, της Βάσως Κατράκη. Το Μουσείο της Βάσως Κατράκη με τη συγκεκριμένη έκθεση φιλοδοξεί και επιθυμεί να συνεχίσει τη διαδρομή στον χώρο των εικαστικών τεχνών με μια μεγάλη σειρά καλλιτεχνικών δράσεων: εκθέσεων, εργαστηρίων, παρουσιάσεων, διαλέξεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

Παρουσιάζονται έργα των: Gian Francesco Artibani, Stefano Beccari, Mario Bertozzi, Mauro Boschini, Ennio Calabria, Pietro Campus, Manuela Candini, Giorgio Checchi, Delio Corbara, Sandro Di Marco, Giorgio Di Stefano, Nicola Di Stefano, Luigi Ferranti. Franco Ferrari, Illario Fioravanti, Donatella Franchi, Giancarlo Franchi, Paolo Ganna, Nicola Grassitelli, Don Green, Domenico Guerra, Carlo Leoni, Mario Leoni, Agostino Milanese, Virgilio Mori, Vittorio Orioli, Pino Pandolfini, Francesco Pernice, Giovanni Poggeschi, Massimo Pulini, Luigi Quintili, Mauro Reggiani, Piero Sbano, Cesare Scarabelli, Cataldo Serafini, Δημητρα Σιατερλη, Nunzio Solendo, Alberto Sughi, Alfiero Tavanti, Nino Terziari, Edda Vergherio, Renzo Vespignani.



Όπως αναφέρει ο ιστορικός της τέχνης και επιμελητής της έκθεσης Γιάννης Μπόλης: «Πρόκειται για έργα Ιταλών καλλιτεχνών, τα οποία, πέρα από τις εξαιρετικές τους ποιότητες –από τη σχεδίαση μέχρι και την εκτύπωσή τους–, καταδεικνύουν τις δυνατότητες της χαρακτικής,,, Σε συνθέσεις δραματικές, δυνατές και φορτισμένες, και άλλοτε ευαίσθητες και λυρικές, σε ευθεία αντιστοιχία με ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις, οι Ιταλοί δημιουργοί έρχονται να αποτυπώσουν τη ζωτική τους σχέση με τον κόσμο και την εποχή τους, να επικαλεσθούν την επικοινωνία, να μεταδώσουν τη συγκίνηση και την αλήθειά τους, να εκφραστούν με τη διαχρονική και καθολική γλώσσα των συμβόλων, την ένταση των χαράξεων,,, Ένα κρίσιμο σημείο, καίριο για την προσέγγιση και την ανάγνωση των έργων, είναι ότι οι συγκεκριμένοι Ιταλοί καλλιτέχνες υπεραμύνονται της κοινωνικής λειτουργίας της χαρακτικής και γενικότερα της τέχνης, σε μια εποχή ανακατατάξεων και ραγδαίων αλλαγών, μια εποχή συλλογικών διεκδικήσεων, έντονα πολιτικοποιημένη και «στρατευμένη», όπως αυτή της δεκαετίας του 1970. Οι εικόνες τους εξακολουθούν και σήμερα να είναι επίκαιρες, όχι μόνο για την αδιαμφισβήτητη αισθητική τους αξία, αλλά και για την αντοχή των μηνυμάτων τους»


Η έκθεση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Ιταλικου Μορφωτικου Ινστιτουτου Αθηνων. Το Μουσείο Βάσως Κατράκη βρίσκεται στο Αιτωλικό. Περισσότερες πληροφορίες: www.vassokatraki.gr.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ