Saturday, 11 June 2016

Τελλόγλειο | 30 χρόνια αρχιτεκτονικής στο "ΚΤΙΡΙΟ"

Σάββατο 11 Ιουνίου 2016 - Μία ενδιαφέρουσα διαδρομή στη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική μέσα από αστικές και εξοχικές κατοικίες, ξενοδοχεία, συγκροτήματα γραφείων, μουσεία και άλλα δημόσια κτίρια, επιχειρείται στην έκθεση «30 χρόνια αρχιτεκτονικής στο ΄΄ΚΤΙΡΙΟ΄΄», που εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 13 Ιουνίου, στις 19.00, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ.

Η έκθεση, που διοργανώνεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 30 χρόνια του γνωστού περιοδικού, περιλαμβάνει την παρουσίαση 200 κτιρίων από τα δημοσιευμένα στις εκδόσεις «ΚΤΙΡΙΟ», που κατασκευάστηκαν την περίοδο 1986 – 2016. Το 1986, μετά από αρκετά χρόνια επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας σε ιδιωτικές κατασκευές, ο πολιτικός μηχανικός Πέτρος Παπαϊωάννου και η αρχιτέκτων μηχανικός Δήμητρα Τσιώρα αποφάσισαν να εκδώσουν το πανελλαδικό και πρωτοπόρο τεχνικό περιοδικό «ΚΤΙΡΙΟ». Παρά την εμπειρία στο χώρο των κατασκευών και τις πανεπιστημιακές σπουδές ήταν δύσκολο για όλους τότε να κτίσουν σύγχρονα και ποιοτικά κτίρια, λόγω της έλλειψης τεχνολογικών γνώσεων, σύγχρονων υλικών και ειδικών εφαρμογών από εξειδικευμένες εταιρείες και τεχνίτες. Ήταν μια εποχή μεγάλης ανοικοδόμησης, με εμπειροτέχνες κατασκευαστές, χωρίς πολλά στεγαστικά δάνεια, χωρίς υψηλές απαιτήσεις ποιότητας, με πολύ μικρή ποικιλία υλικών κατασκευής και χωρίς ενεργή συμμετοχή ή ισχυρό λόγο από τους μελετητές αρχιτέκτονες και μηχανικούς στην κατασκευή των κτιρίων.



Με έδρα στη Θεσσαλονίκη και γραφεία στην Αθήνα, οι εκδότες του περιοδικού «ΚΤΙΡΙΟ», πίστεψαν ότι με «εργαλείο» την τεχνολογία και την αρχιτεκτονική θα καταφέρουν να αναβαθμίσουν την κουλτούρα του κλάδου και να ανοίξουν το δρόμο στην ποιότητα των κατασκευών. Με αυτή τη φιλοσοφία και αυτό το όραμα κυκλοφόρησαν το 1ο τεύχος το Σεπτέμβριο του 1986, με τίτλο «ΚΤΙΡΙΟ - επιλογή στη δόμηση». Αυτός ήταν τότε και ο τίτλος της εκδοτικής τους εταιρίας, που εξέδωσε μέχρι σήμερα περί τα 300 τεύχη «ΚΤΙΡΙΟ» με περίπου 2.400 τεχνικά άρθρα και δημοσιεύσεις κτιρίων Ελλήνων αρχιτεκτόνων και δεκάδες αρχιτεκτονικά και τεχνικά βιβλία, όπως επίσης και 12 τεύχη με τίτλο "Επιστημονική Έκδοση", με επιστημονικά άρθρα Ελλήνων καθηγητών σε θέματα έρευνας κατασκευών. Το 1998 δημιούργησε το πρώτο site τεχνικής πληροφόρησης και παρουσίασης αρχιτεκτονικών έργων (www.ktirio.gr). Οι επισκέπτες του site μπορούν να πάρουν μέρος και σε ψηφοφορία που διοργάνωσε το περιοδικό, επιλέγοντας ανάμεσα στα κτίρια που θα παρουσιαστούν στην έκθεση αυτά που τους αρέσουν περισσότερο.

Η έκθεση στο Τελλόγλειο θα διαρκέσει έως τις 19 Ιουνίου 2016.
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 18.00 – 21.00, Τετάρτη 10.00 – 14.00 και 18.00 – 21.00, Σάββατο και Κυριακή 12.00 – 18.00. Δευτέρα κλειστά.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.