Sunday, 15 May 2016

Έκθεση - αφιέρωμα στον Le Corbusier

Κυριακή 15 Μαΐου 2016 - Έκθεση  στο πλαίσιο των εκδηλώσεων  "Αναφορά στον Ελ/Le Corbusier" στο κτήριο του Μουσείου Μπενάκη – Πειραιώς 138, εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 9 Μαΐου και θα διαρκέσει έως τις 29 Μαΐου 2016 διοργανώνει η Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, το Μουσείο Μπενάκη και το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, με τη στήριξη του Ιδρύματος Le Corbusier, του Γαλλικού Ινστιτούτου, του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, της Ελβετικής Πρεσβείας, του Ελληνικού Docomomo και της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων του Ιδρύματος Le Corbusier, με τίτλο "Το καλοκαίρι του κυρίου Le Corbusier". Το μικρότερο έργο του Le Corbusier, ένα ξύλινο καλύβι διακοπών στη θάλασσα της Κυανής ακτής, το οποίο συμπυκνώνει την αρχιτεκτονική του, και οι φωτογραφίες του σπουδαίου Lucien Hervé από ένα καλοκαίρι που πέρασαν μαζί, συνέθεσαν μια πρωτότυπη έκθεση με τα μυστικά της αρχιτεκτονικής, την τέχνη της φωτογραφίας και την ανθρωπολογία των διακοπών στην πιο ώριμη εποχή της νεωτερικότητας. Το καλοκαίρι στη θάλασσα της Μεσογείου υπήρξε μέρος της μητροπολιτικής ιδέας του μοντέρνου, σε τέχνη και αρχιτεκτονική, και αποτέλεσε έκφραση της μοντέρνας ζωής. Το 1952 ο αρχιτέκτονας Le Corbusier σχεδίασε ένα ξύλινο καλύβι σε μια παραλία της Κυανής Ακτής, δίπλα σε μια απλή ψαροταβέρνα, πίσω από το διάσημο σπίτι E1027 της Eileen Gray και του Badovici. Το Cabanon, ένα δωμάτιο 3,66x3,66 μέτρα με τραπεζαρία στην ταβέρνα, εφάρμοζε πιστά την ανθρωπομετρική κλίμακα του Modulor και ήταν ιδανικό ορμητήριο των διακοπών. Σε αυτό συναντήθηκαν διάσημοι μοντέρνοι. Ανάμεσα τους ο φωτογράφος Lucien Hervé, που απολάμβανε το καλοκαίρι της προσωπικής φιλίας αποτυπώνοντας ανέμελα έναν τόπο και ένα χρόνο ζωής.
Οι φωτογραφίες του Hervé, τα σχέδια και τα σκίτσα του Le Corbusier, η αλληλογραφία του και το ίδιο το Cabanon, μερικά ανακατασκευασμένο, συνθέτουν μια αντίληψη για τη ζωή και την αρχιτεκτονική που ταυτίζουν το ιδανικό αρχέγονο και το μοντέρνο. Τα σχέδια, τα σκίτσα και η αλληλογραφία του Le Corbusier και οι φωτογραφίες του Lucien Hervé είναι ευγενική συνεισφορά στην έκθεση αυτή του Ιδρύματος Le Corbusier και της Judith Hervé. Η κατασκευή του Cabanon αποτέλεσε μέρος εκπαιδευτικού προγράμματος της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ και υλοποιείται με την ευγενή χορηγία του Πανελληνίου Συνδέσμου Ξυλείας, της εταιρείας Μουρίκης, της εταιρείας Άλφα Ξυλείας και του Workshop-S Διονύσης Σοτοβίκης.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.