Tuesday, 24 May 2016

Ingo Dünnebier "Crossing Borders" στην Ζήνα Αθανασιάδου

Τρίτη 24 Μαΐου 2016 - Διαρκεί στην γκαλερί της Ζήνας Αθανασιάδου στην Θεσσαλονίκη η ατομική έκθεση του Ingo Dünnebier με τίτλο "Crossing Borders". Με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις στα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρώπης, παρουσιάζει παράλληλα δυο φωτογραφικές ενότητες οι οποίες προέκυψαν σε διαφορετικές περιόδους. Η σειρά “Silent Waters”, μια διαδοχή εικόνων με διαλογιστικό χαρακτήρα προέκυψε το φθινόπωρο του 2015. Οι λήψεις έγιναν στο βόρειο Αιγαίο την περίοδο των μεγάλων προσφυγικών εισροών όταν οι ίδιοι πάλευαν σ’ αυτά τα νερά για τη ζωή τους. Εξάλλου, το νερό είναι το στοιχείο που συνδέει τη Μυτιλήνη με την Κω, αλλά και με τη Μάλτα και τη Λαμπεντούζα, θέτοντας ένα τοπικό φαινόμενο σε ένα μεγαλύτερο πλαίσιο. Η προγενέστερη σειρά “Fire Crossing Border” καταγράφει τη δραματική πορεία μιας πυρκαγιάς μεγάλης έκτασης στο απομονωμένο Εθνικό Πάρκο των Πρεσπών. H διασυνοριακή εξάπλωση της φωτιάς μέσα στη γαλήνη της προστατευόμενης περιοχής αποτελεί, πέρα από τις καταστροφικές  συνέπειες, την αφορμή αλλά και την αναπόφευκτη ανάγκη επικοινωνίας των γειτονικών χωρών. Η φωτιά αυτή, με μια συμβολική ανάγνωση, αγνοεί ή ακυρώνει τα σύνορα ξεσκεπάζοντας τα ως τεχνητά κατασκευάσματα και εκθέτοντάς τα ως θεωρητικά μοντέλα.



Σε αντίθεση με την ποιητική διάσταση των μεμονωμένων φωτογραφιών, η έκθεση, ως σύνολο, οδηγεί προς μια πιο σύνθετη κατεύθυνση. Μπροστά στις φωτογραφίες ίσως κανείς αισθανθεί την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του εγώ του. Ίσως ‘απλά’ να συνειδητοποιεί εκ νέου την ελευθερία της σκέψης και των αισθήσεων με φόντο κάποιες υπερτιμημένες ιδέες και μία ψευδο-παγκοσμιοποιημένη αντίληψη του κόσμου. Ίσως, τελικά, αισθάνεται κανείς απλά τυχερός που μπορεί να απολαμβάνει τις εικόνες αυτές χωρίς να περπατάει μες στις λάσπες.

Ο Ingo Dünnebier γεννήθηκε στην Ιένα και μεγάλωσε στο Κάσσελ της Γερμανίας. Σπούδασε φωτογραφία και οπτικοακουστικά μέσα στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Κολωνίας. Το 1987 μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη. Δουλεύει πάνω σε φωτογραφικές διαδικασίες χωρίς φωτογραφική μηχανή, ως επί το πλείστον αποτυπώματα, φωτογράμματα και χημειογράμματα. Από το 1994 μέχρι σήμερα καταγράφει καταστάσεις της καθημερινότητας και το σύγχρονο τοπίο, παράγοντας παράλληλα θεματικές αυτοτελείς σειρές. Το 2002 εργάζεται σε projects στη Νέα Υόρκη. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις στην Θεσσαλονίκη και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Ενδεικτικά αναφέρονται: ‘Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη’, ατομική έκθεση στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 2013, ‘Samkura - Μια Περιπλάνηση’, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη (2012) και An Gailearaí, Gweedore (2013) και Eu House, Dublin, Ιρλανδία (2014), ‘Contemplation’, στο πλαίσιο της Biennale Φωτογραφίας Θεσσαλονίκη (2010), ‘Polymer - Blisters’, στο πλαίσιο της 19ης Φωτογραφικής Συγκυρίας, Θεσσαλονίκη (2007), ‘Ματιές στην Πόλη’, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (2005), ‘Transphotometafores’, περιοδεύουσα έκθεση σε Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία (2000-2004). Συμμετείχε σε διάφορα προγράμματα artist-in-residence. Έργα του βρίσκονται στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και σε ιδιωτικές συλλογές.

Την έκθεση θα προλογίσει η ιστορικός τέχνης–μουσειολόγος, Μαρίνα Αθανασιάδου.

Διάρκεια έκθεσης έως τις 4 Ιουνίου 2016.

Ώρες λειτουργίας: Δευτ, Τετ, Σαβ: 10.30-2 Τρ, Πεμ, Παρ: 10.30-2 & 5.30-9
Ζήνα Αθανασιάδου Gallery, Π.Π.Γερμανού 5, 546 22 Θεσσαλονίκη
τ: 2310 275 985 φ: 2310 233 093
εmail: artgalleryz-a@the.forthnet.gr, www.zinaathanassiadou.com

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.