Saturday, 14 May 2016

Απόστολος Ντελάκος: do objects stay / μένουν τα αντικείμενα

Σάββατο 14 Μαΐου 2016 - Μέχρι τις 25 Μαΐου διαρκεί η ενδιαφέρουσα έκθεση που παρουσιάζει η CASK στην Λάρισα. Πρόκειται για την τρίτη ατομική έκθεση του Απόστολου Ντελάκου “do objects stay / μένουν τα αντικείμενα”, που δημιουργήθηκε για την γκαλερί, σε συνεργασία με τη συλλογή Ιωάννη Κυπαρισσούς.  Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αντικείμενα της συλλογής, αντίκες, κεραμικά και μικρογλυπτά από ημιπολύτιμους λίθους, εντάσσοντας τα στη δουλειά του είτε ως καθεαυτά εκθέματα που συνυπάρχουν με τα έργα του, είτε ως αφορμή για τη δημιουργία νέων έργων.  Κεραμικά, κυρίως πορσελάνες, επιζωγραφισμένες εκτυπώσεις φωτογραφιών αντικειμένων και αντίκες οργανώνονται από τον Απόστολο Ντελάκο σε μια προσωπική αφήγηση.

Ο Απόστολος Ντελάκος αποφοίτησε το 2006 από την Σχόλη Gerrit Rietveld Academie του Άμστερνταμ, από το τμήμα Visual Arts. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Sandberg Institute, τμήμα Autonomous Applied Arts από όπου αποφοίτησε το 2010.  Έχει πραγματοποιήσει 2 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 35 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Άμστερνταμ, Ρόττερνταμ, Βερολίνο, Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, Ξούτζου Κίνα, Αθήνα κ.α.).  Έχει αποσπάσει τα βραβεία: “Edith van der Aa”// βραβείο καλύτερου graduation project από τη Gerrit Rietveld Academie το 2006 και το “Βραβείο DMY”// βραβείο καλύτερης ομαδικής παρουσίασης design project στο DMY-Festival Βερολίνο, 2009. Η βράβευση από το DMY συνοδεύτηκε από έκθεση την ίδια χρονιά στο Bauhaus Archiv Museum του Βερολίνου.  Εργάζεται ως εικαστικός, ως διδάσκων εργαστηρίου στο Μ.Π. “Μετα_Βιομηχανικός Σχεδιασμός” του τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ως εκπαιδευτικός στο κ.δ.α.π. Νεάπολης της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Βόλου. Zει και εργάζεται μεταξύ Βόλου και Αθήνας.

do objects stay / μένουν τα αντικείμενα
Απόστολος Ντελάκος
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Ψυχούλης
διάρκεια έκθεσης: 06 έως 25 Μαΐου 2016
εγκαίνια έκθεσης: 06 Μαΐου 2016, 9 μ.μ.

Info:

CASK gallery
Όσσης 3, 41221, Λάρισα
τηλ. 2410255188

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.