Sunday, 24 April 2016

Έρευνα για τον βιοπορισμό των εικαστικών καλλιτεχνών στην Ελλάδα σήμερα

Κυριακή 24 Απριλίου 2016 -Έρευνα για τον βιοπορισμό και τις συνθήκες διαβίωσης των εικαστικών καλλιτεχνών στην Ελλάδα διενεργείται με πρωτοβουλία του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και σε συνεργασία με το Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Το ΚΣΤΘ, κρίνοντας ότι μία τέτοια έρευνα δύναται να ψηλαφίσει πολυσήμαντα δεδομένα και κατόπιν να διαφωτίσει κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, που για δεκαετίες παραμένουν αφανή, διεξάγει την συγκεκριμένη έρευνα ως μια προσπάθεια να καταδειχθούν ζητήματα που είναι αναγκαίο να κοινοποιηθούν. Στόχος είναι, μέσα από αριθμητικά δεδομένα και τάξεις μεγέθους, να εξαχθούν συμπεράσματα για τις κάθε τύπου δομές που διαμορφώνουν το καλλιτεχνικό αυτό πεδίο και τις επιλογές διαχείρισης των εικαστικών τεχνών σήμερα: από την απόφαση να στραφεί κανείς στις καλλιτεχνικές σπουδές, μέχρι το πού θα κατοικεί και τι σχέση θα έχει με την καλλιτεχνική εργασία. Πρόκειται για ποσοτική έρευνα, η οποία διεξάγεται με δομημένο αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο δημιουργήθηκε με το λογισμικό ανοικτού κώδικα LimeSurvey και διανέμεται από το Κέντρο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου και διασφαλίζονται η ανωνυμία των ερωτώμενων και το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων.

Οι καλλιτέχνες εδώ καλούνται να απαντήσουν σε 66 ερωτήσεις, συνδράμοντας ενεργά στη συγκέντρωση απαντήσεων και στη διαμόρφωση των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν. Στην έρευνα μπορεί να συμμετέχει καθένας καλλιτέχνης επιθυμεί, ακολουθώντας μία ασφαλή διαδικασία, συμπληρώνοντας το ερωτηματολόγιο ΕΔΩ.

Επικεφαλής έρευνας για το ΚΜΣΤ: Αρετή Λεοπούλου, ιστορικός της τέχνης, επιμελήτρια
Επικεφαλής έρευνας για το Τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του ΑΠΘ: Αλέξανδρος Μπαλτζής, αναπληρωτής καθηγητής κοινωνιολογίας των τεχνών, Νίκος Τσιγγίλης επίκουρος καθηγητής, ειδικός στη μεθοδολογία των κοινωνικών ερευνών

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.