Monday, 4 April 2016

Be there | Ελληνικά χωριά της Γεωργίας: Χωρίς παρελθόν, δεν υπάρχει μέλλον

Δευτέρα 4 Απριλίου 2016 - Το σχέδιο εργασίας (project) «Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον» σχεδιάστηκε στις αρχές του 2012 απο μια ομάδα φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι ίδοοι γράφουν με αφορμή την επερχόμενη έκθεση φωτογραφίας που ανοίγει αύριο Τρίτη στις 19.00 το πρωί στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης:

"Όλους εμάς, ενώνει το κοινό μας ενδιαφέρον για την ιστορία του τόπου γέννησης και ειδικότερα τα στοιχεία που σχετίζονται με την καταγωγή και τις ρίζες μας. Έτσι, εμείς, η γενιά που γεννήθηκε στη Γεωργία και ζει στην Ελλάδα, πήραμε την ευθύνη να μεταφέρουμε στους νέους αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν οτιδήποτε σχετίζεται με τα ελληνικά χωριά της Γεωργίας. Στην παρούσα φάση, η επιθυμία μας ήταν να μεταφέρουμε τα απομεινάρια του ένδοξου παρελθόντος του ελληνισμού που έζησε και διέπρεψε στις περιοχές αυτές. Όπως λένε, «καλύτερα μια φορά να το δεις, παρά εκατό φορές να το ακούσεις». Εν προκειμένω, αποφασίσαμε πως ο καλύτερος τρόπος, για να μεταφέρουμε τις πληροφορίες αυτές, είναι η έκθεση φωτογραφιών, η οποία σαφώς θα δείξει υλικό από το παρόν, αλλά και από το παρελθόν των Ελληνικών χωριών της Γεωργίας. Οι στόχοι μας είναι: • Να μεταφέρουμε στους ‘Ελληνες της Ελλάδας και της διαποράς τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα των Ελλήνων που έζησαν στην Γεωργία και συγχρόνως να εντοπίσουμε και να παραθέσουμε στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού στη Γεωργία
• να αναδείξουμε την πολιτισμική και ιστορική σύνδεση της γενιάς των νέων, ιδιαίτερα αυτών που μεγάλωσαν στην Ελλάδα, με τον τόπο γέννησης των προγόνων τους
• να ενημερώσουμε τις μεγαλύτερες γενιές για την σημερινή κατάσταση των χωριών στα οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.



Για την υλοποίηση του σχεδίου δράσης, μια πενταμελής ομάδα, το καλοκαίρι του 2012 πραγματοποίησε ένα ταξίδι διάρκειας δύο μηνών στη Γεωργία, κατά τη διάρκεια του οποίου επισκέφθηκε 49 χωριά από επτά περιοχές της Γεωργίας. Σκοπός μας είναι, όλοι εσείς οι επισκέπτες να είστε σε θέση να γνωρίσετε την ιστορία του κάθε χωριού, την ανάπτυξή του στη διάρκεια των χρόνων και τη σημερινή του κατάσταση".

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.