Monday, 4 April 2016

Be there | Ελληνικά χωριά της Γεωργίας: Χωρίς παρελθόν, δεν υπάρχει μέλλον

Δευτέρα 4 Απριλίου 2016 - Το σχέδιο εργασίας (project) «Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον» σχεδιάστηκε στις αρχές του 2012 απο μια ομάδα φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι ίδοοι γράφουν με αφορμή την επερχόμενη έκθεση φωτογραφίας που ανοίγει αύριο Τρίτη στις 19.00 το πρωί στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης:

"Όλους εμάς, ενώνει το κοινό μας ενδιαφέρον για την ιστορία του τόπου γέννησης και ειδικότερα τα στοιχεία που σχετίζονται με την καταγωγή και τις ρίζες μας. Έτσι, εμείς, η γενιά που γεννήθηκε στη Γεωργία και ζει στην Ελλάδα, πήραμε την ευθύνη να μεταφέρουμε στους νέους αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν οτιδήποτε σχετίζεται με τα ελληνικά χωριά της Γεωργίας. Στην παρούσα φάση, η επιθυμία μας ήταν να μεταφέρουμε τα απομεινάρια του ένδοξου παρελθόντος του ελληνισμού που έζησε και διέπρεψε στις περιοχές αυτές. Όπως λένε, «καλύτερα μια φορά να το δεις, παρά εκατό φορές να το ακούσεις». Εν προκειμένω, αποφασίσαμε πως ο καλύτερος τρόπος, για να μεταφέρουμε τις πληροφορίες αυτές, είναι η έκθεση φωτογραφιών, η οποία σαφώς θα δείξει υλικό από το παρόν, αλλά και από το παρελθόν των Ελληνικών χωριών της Γεωργίας. Οι στόχοι μας είναι: • Να μεταφέρουμε στους ‘Ελληνες της Ελλάδας και της διαποράς τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα των Ελλήνων που έζησαν στην Γεωργία και συγχρόνως να εντοπίσουμε και να παραθέσουμε στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού στη Γεωργία
• να αναδείξουμε την πολιτισμική και ιστορική σύνδεση της γενιάς των νέων, ιδιαίτερα αυτών που μεγάλωσαν στην Ελλάδα, με τον τόπο γέννησης των προγόνων τους
• να ενημερώσουμε τις μεγαλύτερες γενιές για την σημερινή κατάσταση των χωριών στα οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.



Για την υλοποίηση του σχεδίου δράσης, μια πενταμελής ομάδα, το καλοκαίρι του 2012 πραγματοποίησε ένα ταξίδι διάρκειας δύο μηνών στη Γεωργία, κατά τη διάρκεια του οποίου επισκέφθηκε 49 χωριά από επτά περιοχές της Γεωργίας. Σκοπός μας είναι, όλοι εσείς οι επισκέπτες να είστε σε θέση να γνωρίσετε την ιστορία του κάθε χωριού, την ανάπτυξή του στη διάρκεια των χρόνων και τη σημερινή του κατάσταση".

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ