Friday, 22 April 2016

Be there | Elika Gallery :: Εγκατάσταση Βασίλη Παπαγεωργίου “Somebody had to do it”

Παρασκευή 22 Απριλίου 2016 - Η γκαλερί Elika παρουσιάζει από σήμερα μέχρι και τις 4 Ιουνίου την πρώτη ατομική έκθεση του Βασίλη Παπαγεωργίου με τίτλο “Somebody had to do it”. Αναζητώντας μία πλατφόρμα που να συνδέει τα έργα των τελευταίων ετών, ο Βασίλης Παπαγεωργίου δημιουργεί μια εγκατάσταση στο χώρο της γκαλερί εμπνευσμένη από τα μπαρ ως σημείο συνάντησης. Ο καλλιτέχνης σκηνοθετεί ένα αθηναϊκό τοπίο χρησιμοποιώντας ασύνδετα μεταξύ τους καθημερινά αντικείμενα που ανήκουν στο προσωπικό του σύμπαν και που κάτω από την ομπρέλα του μπαρ επαναπροσδιορίζονται. Με σημείο αφετηρίας και αναφοράς τα υλικά, τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητές τους, κατασκευάζει με χιούμορ και ειρωνία μια νεκρή φύση από σύγχρονα αρχαιολογικά ευρήματα, εστιάζοντας στις σχέσεις μεταξύ των πραγμάτων, των ανθρώπων με αυτά και κατ’επέκταση στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. Ταυτόχρονα η μπάρα λειτουργεί τόσο ως φυσικό όριο, όσο και ως συμβολικό μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Στα σκηνοθετημένα τοπία και τις μικρές καταστάσεις του Παπαγεωργίου, ο θεατής οδηγείται σε μια εξερεύνηση του ονειρικού και του υποσυνείδητου. Η λειτουργία των αντικειμένων ακυρώνεται και ο χρόνος σταματάει σε μια στατική αφήγηση, χωρίς αρχή, μέση και τέλος.



Σύντομο Βιογραφικό
Ο Βασίλης Παπαγεωργίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 2014 και από το 2015 πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο St Lucas στις Βρυξέλλες. Είναι μέλος της ομάδας GPO crew και συνιδρυτής του Enterprise Projects. Έχει συμμετάσχει σε πολλά ομαδικά projects στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ το 2015 φιλοξενήθηκε στο πρόγραμμα residency The London Intensive, που διοργανώνεται από τη Slade School of Fine Arts και το Camden Arts Centre στο Λονδίνο.

Eγκαίνια: Παρασκευή 22 Απριλίου, 8μμ.
Διάρκεια έκθεσης: 22 Απριλίου – 4 Ιουνίου 2016 Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή: 12-8μμ | Σάββατο: 12-4μμ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.