Tuesday, 8 March 2016

Myrό Gallery | Δείτε την σύγχρονη Ελληνική τέχνη με άλλο μάτι

Μία σαφή στροφή με διάθεση για ενίσχυση και διεύρυνση πραγματοποιεί η Myrό Gallery της Θεσσαλονίκης προς την σύγχρονη παραστατική ζωγραφική, και την επικέντρωση στην γλυπτική. Ιδίως η δεύτερη κίνηση είναι φυσική και επόμενη καθώς στον ίδιο όμιλο με τον χώρο σύγχρονης τέχνης ανήκει η Greek Marble Initiative, η μεγαλύτερη πλατφόρμα διαχείρισης και προβολής της σύγχρονης γλυπτικής σε μάρμαρο στα Βαλκάνια και μία από τις σημαντικότερες της Ευρώπης.

Την Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016 η γκαλερί εγκαινίασε 3 παράλληλες ατομικές εκθέσεις στους διακριτούς χώρους που την συναποτελούν, και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, εγκαινιάζοντας μία νέα αίθουσα στους χώρους της, το Greek Marble Initiative Showroom. Σε αυτό τον χώρο η Myrό Gallery θα παρουσιάζει παράλληλα με τις άλλες εκθέσεις της και έναν σύγχρονο γλύπτη κάθε εκθεσιακό μήνα, δημιουργόντας διαρκή κίνηση στον τομέα της γλυπτικής. Ο χώρος θα παρουσιάζει κυρίως τους γλύπτες που ανήκουν στην Greek Marble Initiative -Έλληνες και ξένους- αλλά κατά καιρούς θα φιλοξενεί και άλλους καλλιτέχνες, προτείνοντας τους στο φιλότεχνο κοινό, ακόμα κι αν δεν είναι μόνιμα μέλη της Πρωτοβουλίας. H λειτουργία του χώρου εγκαινιάστηκε με την έκθεση του Ιδρυτικού μέλους της Πρωτοβουλίας Ciprian Hοpirtean. Ο έντονα ανερχόμενος Ρουμάνος γλύπτης ανήκει στις ελπίδες της σύγχρονης γλυτπικής σε μάρμαρο και έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται διεθνώς. Αριθμεί πολλές συμμετοχές σε διεθνή συμπόσια, ενώ είναι εξαιρετικά αγαπητός και στην χώρα μας στο φιλότεχνο κοινό που αγαπλα την σύγχρονη τέχνη και το μάρμαρο. Στην έκθεση παρουσιάζονται νέα γλυπτά του γνωστού στην πόλη γλύπτη και ενός από τα ιδρυτικά μέλη της Greek Marble Initiative. Πρόκειται για γλυπτά εσωτερικού χώρου, σε μάρμαρο, με συμπαντικές και υπαρξιακές αναφορές.

Στους άλλους δύο χώρους της γκαλερί κυριαρχεί η ζωγραφική αυτόν τον μήνα.

Δήμητρα Ξενάκη, "Stone Kiss", λάδι σε καμβά, 2016
Συγκεκριμένα, στην Κεντρική Αίθουσα της γκαλερί φιλοξενείται ατομική έκθεση της Δήμητρας Ξενάκη υπό τον διακριτικό τίτλο "Δέησις". Το έργο της της Δήμητρας Ξενάκη συνολικά είναι κατά κύριο λόγο ανθρωποκεντρικό. Ωστόσο τα θέματα που κατακυριαρχούν στα έργα της σειράς που παρουσιάζεται στην έκθεση “Δέησις” στην Κεντρική Αίθουσα της Myrό Gallery ξεφεύγουν από την απλή αποτύπωση του ανθρώπινου στίγματος ή των ιδιαιτεροτήτων της προσωπικότητας, προς βαθύτερες υπαρξιακές ατροπούς. Φορμαλιστικά τα έργα προσδίδουν στο κοσμογονικό άγχος της ύπαρξης μια ξεχωριστή υπόσταση. Με επίκεντρο το υπαρξιακό βάρος που φέρει ο άνθρωπος εξαιτίας της επίγνωσης της θνητότητας του, η ζωγραφική της πάλλεται ανάμεσα στις ρευστές λαζούρες, το βίαιο dripping και τα λεπτά πλασίματα, ενώ μια ιδιαίτερη τεχνική που αξιοποιεί με βάση το ίχνος που αφήνει το τούλι, δημιουργεί εξογκώματα που αιχμαλωτίζουν το φως, το οποίο η καλλιτέχνις χειρίζεται με μαεστρία.

Στο Project Room βρίσκουμε τα κενά δωμάτια που φιλοτέχνησε ο χρωστήρας της Χριστίνας Μπούκουρ, σε μια έκθεση με τίτλο "Μνήμης Σπαράγματα". Οι πίνακες της Μπούκουρ απεικονίζουν χώρους παλιών σπιτιών, που φτιάχθηκαν και κατοικήθηκαν από ανθρώπους τους οποίους ξεπερνούν αναπόφευγα σε διάρκεια ζωής, τα παλιά σπίτια έχουν μιαν δικιά τους ζωή, που συχνά αισθανόμαστε ότι ξεφεύγει από τον απλό αντικατοπτρισμό των βίων των κατοίκων τους και συνεχίζει ακόμα και μόνη της μέσα από τις αντηχήσεις του παρελθόντος. Ιδιαίτερο ρόλο στα έργα της Μπούκουρ παίζει η αποτύπωση του φωτός, που κατακυριαρχείται από μία Μεσογειακή γλυκύτυτα, θυμίζοντας τους χώρους που “διαβάζουμε” στους πίνακες του Γύζη, ενώ οι υφές των τοίχων αποπνέουν μια υλική φθορά με αυτάρκη πνευματικότητα της γνώσης της αρχής, της πορείας και του τέλους των πραγμάτων.

Τις εκθέσεις επιμελείται ο Πάρης Καπράλος.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα την Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016 στις 20.00 (οκτώ το βράδυ) ενώ η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 16 Απριλίου 2016. Η Myro Gallery θα είναι ανοικτή για το κοινό Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 – 14.00 & 17.00 – 21.00, και Σάββατο 11.00 – 15.00 στην διάρκεια της έκθεσης.

Info: www.myro.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.