Thursday, 3 March 2016

Depo Darm Contemporary Art Space‎ | Γιώργος Τσεριώνης :: Feats of Agility

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016 - Το αθηναϊκό project space Depo Darm εγκαινίασε την Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016 την έκθεση του Γιώργου Τσεριώνη, με τίτλο "Feats of agility". Η επιμελήτρια της έκθεσης κα. Μυρτώ Κατσιμίχα, σημείωνει στο ενδιαφέρον κείμενο της: "Σε μια εποχή στην οποία τα παλαιά οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά συστήματα βρίσκονται υπό κατάρρευση, η ίδια η ύπαρξη του ατόμου ως μια υποκειμενικότητα που συντίθεται ιστορικά μέσα από τη συμμετοχή της στο συλλογικό, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Στην προσπάθειά του να ορίσει τις σταθερές που νοηματοδοτούν τη δράση του και κατασκευάζουν την κοινωνική του ταυτότητα, το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με την πλήρη αποσταθεροποίηση και τη ρευστότητα των διανοητικών και ψυχικών του κόπων, με την απώλεια και την ματαίωση των προσδοκιών του, σε ρήξη εν τέλει με τις κοινωνικές και ιστορικές συνιστώσες που ορίζουν την ύπαρξή του. Με αναφορές στις σύγχρονες κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις το καλλιτεχνικό έργο του Γιώργου Τσεριώνη αφορμάται από την ανθρώπινη κατάσταση αυτή καθ’αυτή – από την καταπίεση, την εξαθλίωση και τον κατακερματισμό του υποκειμένου – και προβάλλει την ανάγκη του ηθικού αναπροσδιορισμού μέσα από μια διαδικασία αντίστροφη από τη συνηθισμένη. Πρέπει πρώτα να αφουγκραστούμε το έξω, τα ορατά φθαρτά σημεία της ανθρώπινης φύσης, προκειμένου να ανασυστήσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και να ανακαλύψουμε εκ νέου τη διάσταση του συλλογικού που ενυπάρχει στην υποκειμενικότητα του ανθρώπινου. Μέσα από τη χρήση ποικίλων εκφραστικών μέσων, όπως σχέδια, γλυπτά, βίντεο, επεξεργασμένο φωτογραφικό υλικό και μεγάλης κλίμακας κατασκευές, ο Γιώργος Τσεριώνης κατασκευάζει την εικόνα μιας κοινωνίας σε σήψη, έναν μικρόκοσμο εν είδει ερειπίου, η διαχείριση του οποίου αναδύεται ως η πλέον επιτακτική ανάγκη.



Οι ατέλειες που χαρακτηρίζουν τα ανθρωπόμορφα σχέδια και γλυπτά του, η παραμόρφωση και η έλλειψη ως σύμβολα της διανοητικής αλλά και φυσικής βίας με την οποία είμαστε αντιμέτωποι, αποκαλύπτουν μέσα από την επανάληψή τους μια εμμονή στο αποσπασματικό, σε αυτό που ορίζεται ως προβληματικό, αντικατοπτρίζοντας με αυτό τον τρόπο την προσκόλληση στην μνήμη και την ιστορία ως καταφύγιο των τωρινών καταστάσεων που μας πνίγουν. Στο σημείο αυτό, αρχίζει να ξεδιπλώνεται το συμβολικό αφηγηματικό παιχνίδι που στήνει ο καλλιτέχνης. Άλλοτε μέσα από τη μορφή του ηγέτη μιας ματαιωμένης ουτοπίας, άλλοτε με τις συνειδητές παρεμβάσεις και καλλιτεχνικές αναφορές που αποκαλύπτουν εκ νέου αυτά που η πάροδος του χρόνου έχει φροντίσει να καλύψει, το ερείπιο αποτελεί για τον καλλιτέχνη ένα βασικό σημείο αναφοράς αλλά και το σημάδι του τέλους, του σκοπού που περιβάλλει την καλλιτεχνική του έκφραση. Το ερείπιο εδώ δεν ερμηνεύεται ως αυτό που απομένει από μια καταστροφή αλλά πολύ περισσότερο αντικατοπτρίζει μια πράξη θάρρους, αφού η αναγνώριση και η αποδοχή του αποτελεί την προϋπόθεση για την πνευματική ανασυγκρότηση και την ανασύσταση της ανθρώπινης ζωής. Στη βάση της πολλαπλότητας και της ετερότητας, όπως αυτή γίνεται φανερή μέσα από τα αποσπασματικά και ετερογενή στοιχεία που συνυπάρχουν και συναποτελούν το καλλιτεχνικό του έργο, ο Γιώργος Τσεριώνης μάς υπενθυμίζει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης, τη δυνατότητα μετουσίωσης της κοινωνικής παρατήρησης σε πράξη. Τη στιγμή που αναγνωρίζουμε την ύπαρξη του υποκειμένου ως μονάδα σε μια τάξη πραγμάτων που καταρρέει, μια τάξη που μας ορίζει ενώ ταυτόχρονα ορίζεται από εμάς, την ίδια στιγμή συγκροτούμε μια κοινή αίσθηση της πραγματικότητας που ενδυναμώνει την ικανότητά μας να ανασυγκροτηθούμε κοινωνικά μέσα από νέες πράξεις. Στο καλλιτεχνικό έργο του Γιώργου Τσεριώνη, η κρίση εκφράζεται ως επιλογή προς το ανθρώπινο, μια στροφή προς το συλλογικό μέσα από την πορεία και την ανασκόπηση του «Εγώ». Άλλωστε η δυνατότητα του ανθρώπου να εκκινεί τα πράγματα πηγάζει από το γεγονός ότι ο ίδιος αποτελεί από μόνος του μια αρχή, από την ιδιότητά του ως ένα ξεκίνημα της φύσης".

Διάρκεια έκθεσης: 2/03/2016 – 6/04/2016

Ώρες Λειτουργίας:
Τρίτη – Παρασκευή: 11:00π.μ.- 14:30μ.μ. & 17:30μ.μ. - 20:00μ.μ.
Σάββατο: 11:30π.μ. - 14:30μ.μ.

Depo Darm Contemporary Art Space: Ηρώων Σκοπευτηρίου 54, Αθήνα | www.depodarm.com/

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.