Monday, 14 March 2016

Athens Print Fest/ Third Edition | Κοινές Αφετηρίες

Κ. Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016 - Η ομαδική έκθεση με τίτλο «ΚΟΙΝΕΣ ΑΦΕΤΗΡΙΕΣ», παρουσιάζεται στα πλαίσια της 3ης Έκδοσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Χαρακτικής και Εκτυπώσεων, (Athens Print Fest/ Third Edition). Είναι ένα Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης, το μοναδικό στην Ελλάδα, που πραγματοποιείται κάθε τρία χρόνια στην Αθήνα, με σκοπό να εστιάσει όχι μόνο στο σήμερα της ελληνικής χαρακτικής μέσα από τις προτάσεις και τις ποικίλες δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη χαρακτική τέχνη, αλλά να μας βοηθήσει να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή της σε διεθνές επίπεδο.



H επιμελήτρια της έκθεσης Δήμητρα Σιατερλή γράφει για την έκθεση:
"Κοινός τόπος , κοινή καταγωγή, κοινές επιλογές; Aπαντώ απλά, όχι: μόνο μια “κοινή αφετηρία”. 
Ο συνδετικός κρίκος της ομάδας που εκθέτει στη Νορμανού 6, στα πλάισια του printfest 2016, είναι το ότι και οι δέκα καλλιτέχνιδες βίωσαν αυτό το ιδιαίτερο κλίμα - θα το ονόμαζα «ενεργειακό λουτρό» - που η ζωή στην πόλη της Φλώρινας χαρίζει στους φοιτητές της. Συχνά, το διαπιστώνει κανείς μόνο μετά την αναχώρησή του από αυτή τη συνθήκη. Πρόκειται για μια ιδιόμορφη σχέση που αναδύεται και αναπτύσσεται ανάμεσα σε όσους κι όσες τυχαίνει να βρεθούν σ’ αυτόν τον μικρό τόπο για μιά περίοδο της ζωής ο – όπως το πάρει κανείς- τους ρυθμούς και τους κανόνες ενός, πολύ μικρού οργανισμού που είναι η σχολή Καλών Τεχνών, το κλίμα του ποταμού Σακουλέβα και των δυό βουνών που ανάμεσά τους απλώνεται η πόλη. Βιώνουν στενές σχέσεις μεταξύ τους και με τους δασκάλους τους, όπως συμβαίνει στους επιβάτες ενός πλοίου. Η εμπειρία σφραγίζει τους χαρακτήρες, τις συμπεριφορές και τη ζωή των ανθρώπων όπως η χαρακτική μήτρα σφραφίζει τα ίχνη της πάνω στο χαρτί. Η τέχνη παρέχει μια καλή ευκαιρία να διαπιστώνεις πόσο συγγενής νοιώθεις προς τον άλλο. Σίγουρα, η καθεμιά από τις εκθέτριες, τρέχει σ’ έναν δικό της δρόμο, ελεύθερη σαν άζευτο άλογο, όμως όλες τους ξεκίνησαν, απο το ίδιο λιβάδι που τις έπλασε εικαστικά και νοιώθουν αυτή τη συγγένεια ως ένα γερό εφόδιο για τη συνέχεια της πορείας τους".

Διεύθυνση και ωράριο λειτουργίας της έκθεσης:
Noρμανού 6, Μοναστηράκι (1ος όροφος)
Δευτέρα-Παρασκευή: 17:00-21:00, Σάββατο & Κυριακή: 11:00-20:00
Διάρκεια: μέχρι τις 2 Απριλίου. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.