Sunday, 7 February 2016

Μια βραδυά με τον Steven Wilson τον Μάιο

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016 - Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του σύγχρονου progressive ήχου επισκέπτεται για πρώτη φορά την χώρα μας ως solo καλλιτέχνης για μια και μοναδική εμφάνιση στο θέατρο Badminton! Ο Steven Wilson έγινε ευρύτερα γνωστός ως ιδρυτής, κιθαρίστας, τραγουδιστής και στιχουργός των πολυαγαπημένων στη χώρα μας “Porcupine Tree” ενω έχει διατελέσει μέλος και πολλών άλλων μουσικών σχημάτων όπως οι No-Man, οι I.E.M., οι Bass Communion, οι Storm Corrosion και οι Blackfield των οποίων το ομόνημο single έκανε ιδιαίτερη επιτυχία στη χώρα μας και συνεχίζει ν' ακούγεται από τους ελληνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς μέχρι και σήμερα. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του έχει συνεργαστεί με διάφορα συγκροτήματα και πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες όπως οι: King Crimson, Jethro Tull, Yes, Yoko Ono, Marillion, Opeth, Anathema και Pendulum και έχει προταθεί για τέσσερα βραβεία Grammy. Τα τελευταία χρόνια ο Steven Wilson έχει επικεντρωθεί στην προσωπική του καριέρα και δείχνει να διανύει την καλύτερη φάση της ζωής του τόσο δημιουργικά, κυκλοφορώντας αριστουργηματικά albums, όσο και εκτελεστικά καθώς οι ζωντανές του εμφανίσεις συγκαταλέγονται στα καλύτερα και πιο εντυποσιακά live shows της εποχής μας! Το τέταρτο προσωπικό του album “Hand. Cannot. Erase” που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία καθώς αναρριχήθηκε στην 13η θέση των Βρετανικών charts, επίτευγμα που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του Wilson. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο Steven Wilson κέρδισε τρία Progressive Music Awards, ανάμεσα στα οποία και αυτό του καλύτερου δίσκου της χρονιάς, και ανακηρύχτηκε έστω και άτυπα ως “σύγχρονος ηγέτης του Progressive Rock”.

STEVEN WILSON
Πέμπτη 5 Μαΐου 2016 στο Badminton Theater



Εισιτήρια: 25/ 30/ 35/ 40/ 45 ευρώ

Προπώληση: viva.gr / 11876 / abcd.gr / 210 8840600 /
καταστήματα Public, Media Markt, Ianos, Seven Spots, Reload

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.