Tuesday, 9 February 2016

Sonke | Όλο κάτι Λύπη

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016 - Μεθαύριο Πέμπτη εκαγαινιάζεται η ατομική έκθεση του Αλέξανδρου Σκουταριώτη (Sonke) στην Αθήνα. Γυναικείες φιγούρες με μακρύ λαιμό, μάτια κλειστά και μαλλιά που στροβιλίζονται. Ζευγάρια ψιλόλιγνα που ακουμπάνε το ένα στο άλλο, σα να προσφέρουν στήριγμα, κρατώντας μια καρδιά, ένα σπουργίτι, ένα σύμβολο. Χαρακτηριστικές δημιουργίες του street artist Sonke, τις οποίες σίγουρα έχουμε προσέξει κάπου, κάποτε στα στενά της Αθήνας. Ο ίδιος δημιουργεί, όπως σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες της γενιάς του, με γνώμονα τις εκάστοτε κοινωνικοπολιτικές συνθήκες ή σύμφωνα με προσωπικά βιώματα. Η έκθεση στο χώρο τέχνης Art Zone 42 γεμίζει από τις φιγούρες του, οι οποίες συναντώνται, προκαλώντας τον θεατή να τις ξεκλειδώσει και να διαισθανθεί τις ανάγκες τους. Η ελευθερία αλλά και η χειραφέτηση, η αναζήτηση του νοήματος στις σχέσεις και η αυτονομία της γυναίκας είναι βασικές έννοιες που απασχολούν τον καλλιτέχνη. Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο καλλιτέχνης είναι ένας άνθρωπος που όταν οι άλλοι σιωπούν έχει την υποχρέωση να φωνάξει, διαταράσσοντας με αυτό τον τρόπο τις συνειδήσεις και αναζωογονόντας το πνεύμα. Άλλωστε, συνεχίζει, ότι το υποσυνείδητο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην τέχνη και για αυτό θα πρέπει να αποδεχτούμε αυτό που το έργο έχει να προσφέρει, απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις.

Βιογραφικό
Ο Αλέξανδρος Σκουταριώτης (Sonke) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Σπούδασε εφαρμοσμένες τέχνες και εργάστηκε ως δάσκαλος σκίτσου στο Πνευματικό κέντρο Αμαρουσίου. Ασχολείται με την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο από το 1998. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, Τουρκία και Αμερική).

Η έκθεση διαρκεί έως και το Σάββατο 5 Μαρτίου.

ArtZone42 Gallery,
Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου 42, Αθήνα
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη ,Παρασκευή 10:00 –14:00 και 18:00 – 21:00
Tετάρτη και Σάββατο 11:00 – 15:00
Κυριακή & Δευτέρα ΚΛΕΙΣΤΑ

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ