Tuesday, 9 February 2016

Sonke | Όλο κάτι Λύπη

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016 - Μεθαύριο Πέμπτη εκαγαινιάζεται η ατομική έκθεση του Αλέξανδρου Σκουταριώτη (Sonke) στην Αθήνα. Γυναικείες φιγούρες με μακρύ λαιμό, μάτια κλειστά και μαλλιά που στροβιλίζονται. Ζευγάρια ψιλόλιγνα που ακουμπάνε το ένα στο άλλο, σα να προσφέρουν στήριγμα, κρατώντας μια καρδιά, ένα σπουργίτι, ένα σύμβολο. Χαρακτηριστικές δημιουργίες του street artist Sonke, τις οποίες σίγουρα έχουμε προσέξει κάπου, κάποτε στα στενά της Αθήνας. Ο ίδιος δημιουργεί, όπως σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες της γενιάς του, με γνώμονα τις εκάστοτε κοινωνικοπολιτικές συνθήκες ή σύμφωνα με προσωπικά βιώματα. Η έκθεση στο χώρο τέχνης Art Zone 42 γεμίζει από τις φιγούρες του, οι οποίες συναντώνται, προκαλώντας τον θεατή να τις ξεκλειδώσει και να διαισθανθεί τις ανάγκες τους. Η ελευθερία αλλά και η χειραφέτηση, η αναζήτηση του νοήματος στις σχέσεις και η αυτονομία της γυναίκας είναι βασικές έννοιες που απασχολούν τον καλλιτέχνη. Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο καλλιτέχνης είναι ένας άνθρωπος που όταν οι άλλοι σιωπούν έχει την υποχρέωση να φωνάξει, διαταράσσοντας με αυτό τον τρόπο τις συνειδήσεις και αναζωογονόντας το πνεύμα. Άλλωστε, συνεχίζει, ότι το υποσυνείδητο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην τέχνη και για αυτό θα πρέπει να αποδεχτούμε αυτό που το έργο έχει να προσφέρει, απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις.

Βιογραφικό
Ο Αλέξανδρος Σκουταριώτης (Sonke) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Σπούδασε εφαρμοσμένες τέχνες και εργάστηκε ως δάσκαλος σκίτσου στο Πνευματικό κέντρο Αμαρουσίου. Ασχολείται με την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο από το 1998. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, Τουρκία και Αμερική).

Η έκθεση διαρκεί έως και το Σάββατο 5 Μαρτίου.

ArtZone42 Gallery,
Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου 42, Αθήνα
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη ,Παρασκευή 10:00 –14:00 και 18:00 – 21:00
Tετάρτη και Σάββατο 11:00 – 15:00
Κυριακή & Δευτέρα ΚΛΕΙΣΤΑ

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.