Thursday, 4 February 2016

Opus στην Αθήνα

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016 - Μετά τη μεγάλη  επιτυχία που σημείωσε το ELVEDON,  κατακτώντας μεταξύ άλλων την  πρώτη θέση στο πανευρωπαϊκό δίκτυο χορογράφων Aerowaves.Dance Across Europe, o Χρήστος Παπαδόπουλος παρουσιάζει στο ΠΟΡΤΑ τη νέα του δουλειά με τίτλο OPUS.

Το Opus είναι μια παράσταση εμπνευσμένη από τον κόσμο της κλασικής μουσικής. Ο όρος κλασικός προέρχεται από τη λατινική λέξη classicus και την ελληνική κλασικός. Περιγράφει τη συμμόρφωση του ύφους και της σύνθεσης στα πρότυπα της ελληνικής και λατινικής αρχαιότητας. Η έννοια λοιπόν της κλασικής μουσικής παραπέμπει σε μια «ανώτερη» μορφή μουσικής σύνθεσης (opus)  με αυστηρή δομή και πολυμορφία.

Βασικός άξονας της παράστασης είναι η μελέτη της δομής αυτής, η αποκωδικοποίηση και εν τέλει η οπτικοποίησή της ζωντανά στη σκηνή. Το Opus επιχειρεί να διερευνήσει το πώς οι βασικές αρχές σύνθεσης που διέπουν ένα κλασικό κομμάτι μπορούν να εφαρμοστούν σε μια εντελώς διαφορετική μορφή τέχνης όπως είναι ο χορός. Πώς το σώμα μπορεί να γίνει η οπτική εκδοχή του μουσικού οργάνου πάνω στο οποίο αποτυπώνεται η μουσική μέσω της κίνησης και πώς η παρτιτούρα του μουσικού έργου μπορεί να δημιουργήσει και την παρτιτούρα της χορογραφίας.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της κλασικής μουσικής είναι η εναλλαγή μουσικών θεμάτων και ρυθμικών μοτίβων που δημιουργούν διαφορετικές εντάσεις μέσα στο έργο, καθιστώντας το αφηγηματικό. Στόχος της έρευνας  δεν είναι να ερμηνεύσει το μουσικό έργο ούτε να υπηρετήσει τις διαθέσεις και το συναισθηματικό φορτίο που γεννά. Στόχος είναι να αποδεσμευτεί από την αφηγηματικότητα, από την τάση για ερμηνεία και να καταπιαστεί με τον ίδιο τον πυρήνα της μουσικής, αντιμετωπίζοντάς την ως ένα πολύπλοκο και δομημένο σύνολο ήχων. Πρόκειται για μια απόπειρα καταγραφής της αυτόματης αντίδρασής μας στη μουσική.

Χρησιμοποιώντας ζωντανά όργανα  στη σκηνή (φλάουτο, βιολί, κλαρινέτο, βιολοντσέλο), οι συντελεστές ακολουθούν σωματικά πότε τη ρυθμική αγωγή και πότε τις μελωδικές γραμμές και προσελκύουν την προσοχή μας πότε σε ένα όργανο, πότε σε δύο, πότε σε όλη τη μουσική ως ενιαία σύνθεση, αρχίζοντας από τη σιωπή και καταλήγοντας  στην ολοκλήρωση της αριστουργηματικής αυτής σύνθεσης του Μπαχ. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένας ιδιότυπος σκηνικός κόσμος, μέσα από τον οποίο επιχειρείται η επανασύσταση ενός νέου κώδικα ανάγνωσης του μουσικού έργου.

Opus, μια παράσταση βασισμένη στην κλασική μουσική και το Art of Fugue Contrapunctus 1 του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.  Βασικός άξονας της παράστασης είναι η μελέτη της δομής της μουσικής αυτής σύνθεσης (OPUS), η αποκωδικοποίηση και εν τέλει η οπτικοποίησή της ζωντανά στη σκηνή. Επιχειρεί να διερευνήσει το πώς μπορούν οι βασικές αρχές σύνθεσης που διέπουν ένα κλασικό κομμάτι να εφαρμοστούν σε μια εντελώς διαφορετική μορφή τέχνης, όπως είναι ο χορός. Το πώς το σώμα μπορεί να γίνει η οπτική εκδοχή του μουσικού οργάνου πάνω στο οποίο αποτυπώνεται η μουσική μέσω της κίνησης. Πώς η παρτιτούρα του μουσικού έργου δηλαδή μπορεί να δημιουργήσει και την παρτιτούρα της χορογραφίας.



Λίγα λόγια για τον χορογράφο
Ο Χρήστος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Νεμέα. Σπούδασε χορό και χορογραφία στο SNDO (School for New Dance Development Holland), θέατρο στη δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Έχει παρουσιάσει τις προσωπικές δουλειές “De Perdidos”, ”Gandau” και “Counter Reset” (Melkweg Τheater Amsterdam). Ως χορευτής έχει συνεργαστεί με τους Δημήτρη Παπαϊωάννου, Φώτη Νικολάου, Μαριέλλα Νέστορα, Alexandra Waierstall Noema dance company, Kirstin Andersen WEGO Company, Robert Stein, Ria Higler. Ως χορογράφος έχει συνεργαστεί στο θέατρο με τους Θωμά Μοσχόπουλο, Γιάννη Καλαβριανό, Γιάννη Κακλέα, Βασίλη Νικολαΐδη, Βασίλη Μαυρογεωργίου, Κώστα Γάκη. Μέλος της χορογραφικής ομάδας των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών αγώνων Αθήνα 2004.

Η περσινή παράστασή του ELVEDON έγινε δεκτή στο πανευρωπαϊκό δίκτυο χορογράφων Aerowaves.Dance Across Europe και απέσπασε την πρώτη θέση ανάμεσα σε 540 περίπου  ομάδες χορού, συγκεντρώνοντας τη μεγαλύτερη βαθμολογία. Η παράσταση ξεκινάει  πανευρωπαϊκή περιοδεία από το Pilsen της Τσεχίας, στο πλαίσιο του συγκεκριμένου φεστιβάλ. Ακολουθούν δύο παραστάσεις στην Ιταλία- στο Cagliari της Σαρδηνίας και στο Bassano di Grapa –ενώ αναμένονται και άλλες παραστάσεις σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Συντελεστές

Σύλληψη-Χορογραφία: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική: Johann Sebastian Bach
Μουσική επεξεργασία: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Νικος Βλασσόπουλος
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Φωνή 1.   Ηλίας Χατζηγεωργίου κίνηση - Ναυσικά Τσάρα, φλάουτο
Φωνή 2.   Γιώργος Κοτσιφάκης κίνηση - Φαίδων Μηλιάδης, βιολί
Φωνή 3.   Αμαλία Κοσμά κίνηση - Κώστας Τζέκος, μπάσο κλαρινέτο
Φωνή 4.   Ερμής Μαλκότσης κίνηση - Αλέξης Καραϊσκάκης, βιολοντσέλο

Μεσογείων 59,
115 26 Αθήνα
τηλ.: 210 77 11 333
www.porta-theatre.gr

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Από 8 Φεβρουαρίου μέχρι 7 Μαρτίου

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Δευτέρα 21.15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό 10€
Ανέργων 8€


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.