Saturday, 6 February 2016

Αυτός που έκανε ό,τι ήθελε

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016 - «Αυτός που έκανε ό,τι ήθελε» είναι ο τίτλος της παράστασης σε σενάριο και σκηνοθεσίας της γνωστής θεατρανθρώπου της Θεσσαλονίκης Δήμητρας Τσάκου, που ανεβαίνει στην σκηνή του Θεατρου Αυλαία, με την συμμετοχή πλειάδας αξιόλογων συντελεστών. Ανάμεσα τους συγκαταλέγεται ο γνωστός εικαστικός Θάνος Καρώνης ο οποίος επιμελείται τα σκηνικά και τα κοστούμια, ενώ παίζουν οι ηθοποιοί Γιάννης Δρόσος, Διονύσης Καραθανάσης, Πέτρος Μαλιάρας, Βάλια Μωραϊτοπούλου, Δήμητρα Σταματίου. Η παράσταση θα διαρκέσει 15 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου 2016 και θα παίζει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.

Ο «Αυτός που έκανε ό,τι ήθελε» πράττει κατά βούληση, χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό ή κοινωνικό περιορισμό. Αν και αποτελεί έναν άνθρωπο του σήμερα, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, παρόλα αυτά συμπεριφέρεται ανάλογα με την διάθεση του, αψηφώντας τόσο τις κοινωνικές και πολιτικές δομές, όσο και το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον. Παραδόξως πως, κατορθώνει να επιβιώνει και να ελίσσεται, δημιουργώντας στον θεατή μια αίσθηση ονείρωξης, ταυτόχρονα θαυμασμό, αλλά και φθόνο. Σταδιακά, ωστόσο, αρχίζουν να δημιουργούνται αμφιβολίες για το κατά πόσο αυτή η δύναμη της θέλησης πηγάζει από τον ίδιο ή είναι υποκινούμενη. Ένας επιστήμονας, με τον οποίο ο άντρας συνδέεται από παλιά, θα παίξει καταλυτικό ρόλο στο ερώτημα αυτό. Ωστόσο, μια γυναίκα που μπαίνει με το έτσι θέλω στη ζωή του, θα ανατρέψει εντελώς τα δεδομένα. Άραγε ο άνθρωπος αυτός κάνει πραγματικά ό,τι θέλει; Και με ποιον τρόπο θα πληρώσει τις συνέπειες των πράξεων του, που είναι αναπόφευκτες; Το κύριο ερώτημα που διατρέχει την παράσταση είναι το κατά πόσο τελικά είναι «ελεύθερη» η ελεύθερη βούληση. Με άλλα λόγια, είναι το θέλω μας στην σύγχρονη κοινωνία ετεροκαθοριζόμενο και αν ναι, από ποιους παράγοντες επηρεάζεται; Η ανθρώπινη συμπεριφορά καθορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες ή από μια ατομική πράξη θέλησης; Διαμορφώνουν άραγε τα γονίδια τις κοινωνικές μας επιθυμίες; Το δίκαιο και η ηθική είναι αιτήματα της φύσης ή των κοινωνικών θεσμών; Μπορεί ο άνθρωπος να πάρει μέρος στην δημιουργία του και να αυτοπροσδιοριστεί; Και κατ’ επέκταση, υπάρχει τελικά τρόπος να κάνουμε ό,τι θέλουμε; Ελεύθερη βούληση: κατασκευασμένη αλήθεια ή αναγκαία ψευδαίσθηση;



Συντελεστές
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Δήμητρα Τσάκου
Σκηνικά - Κοστούμια: Θάνος Καρώνης
Μουσική: Διαμαντής Αδαμαντίδης
Χορογραφίες - Κίνηση: Δήμητρα Μαυρογένη
Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου
Οργάνωση Παραγωγής: Απόστολος Λιάπης
Φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου
Βίντεο Τρέιλερ: Δημήτρης Βαβάτσης, Δημήτρης Μουγκός

Παίζουν: Γιάννης Δρόσος, Διονύσης Καραθανάσης, Πέτρος Μαλιάρας, Βάλια Μωραϊτοπούλου, Δήμητρα Σταματίου

Η αφίσα είναι ένα έργο του Σύριου εικαστικού Fadi Yagizi που ευγενώς παραχώρησε στην παράσταση.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
15 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου 2016

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
80’

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
www.viva.gr, Public, Seven spots, Ιανός, Reload και στο ταμείο του Θεάτρου Αυλαία

ΩΡΕΣ ΤΑΜΕΙΟΥ
Τετάρτη – Κυριακή 10:30-13:30, 17:30-21:00

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ & ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ
Πλατεία ΧΑΝΘ(Πλευρά Τσιμισκή)
Τ: 2310 237700
E: info@avlaiatheatre.gr
W:www.avlaiatheatre.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.