Tuesday, 23 February 2016

Μια γέφυρα μουσικής πάνω από τη Συγγρού

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016 - Η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση και το Πάντειο Πανεπιστήμιο μηδενίζουν τη μεταξύ τους χωροταξική απόσταση και μοιράζονται το κοινό ενδιαφέρον τους για τον πολιτισμό, με επίκεντρο τη σύγχρονη μουσική. Οι συναυλίες αυτές είναι o καρπός της συνεργασίας ανερχόμενων –ως επί το πλείστον– μουσικών που έχουν επιλεγεί από τη Στέγη και φοιτητών της κατεύθυνσης «Πολιτισμός και Πολιτιστική Διαχείριση» του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου. Oι μουσικοί και οι φοιτητές σχηματίζουν ολιγομελείς ομάδες που οργανώνουν και προωθούν ολόκληρο τον κύκλο συναυλιών, αλλά και την κάθε συναυλία ξεχωριστά. H Στέγη συμβουλεύει και υποστηρίζει το έργο των ομάδων, με την τεχνογνωσία και το δίκτυο επικοινωνίας της, ενώ το πρότζεκτ τελεί υπό την εποπτεία και των δύο Ιδρυμάτων.

Μέσα στον καταιγιστικά οπτικό πολιτισμό μας, λίγες ώρες ακρόασης μας αποκαλύπτουν το γεμάτο εκπλήξεις ήχο του «σήμερα». Στα προγράμματα, εμβληματικά έργα του 20ού και 21ου αιώνα «συνομιλούν» με έργα Ελλήνων συνθετών. Αρκετά από τα έργα του κύκλου παίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ή γράφτηκαν ειδικά για την περίσταση.

Στις συναυλίες θα παρουσιαστούν μουσικές συνθέσεις των: Michael Amann, George Crumb, Mario Davidovsky, Morton Feldman, Henrik Hellstenius, Rudolph Jungwirth, Karleinz Stockhausen, Jacob ter Veldhuis, Claude Vivier, Γιώργου Απέργη, Νίκου Ιωακείμ, Γιάννη Ιωαννίδη, Ορέστη Καραμανλή, Ευαγγελίας Κίκου, Παναγιώτη Κόκορα, Δημήτρη Μαρωνίδη, Δημήτρη Οικονόμου, Μιχάλη Παρασκάκη και Χρήστου Σαμαρά.



Όλες οι συναυλίες θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα τελετών του Παντείου Πανεπιστημίου (κεντρική είσοδος από τη Συγγρού) και ώρα 8.30 μ.μ.

Ελεύθερη είσοδος με δελτία προτεραιότητας

Συντονισμός/Επιμέλεια: Λορέντα Ράμου
Υπεύθυνοι καθηγητές Παντείου: Ανδρομάχη Γκαζή, Σταύρος Καπερώνης

Πρόγραμμα συναυλιών

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου
Έργα των: Karleinz Stockhausen, George Crumb, Χρήστου Σαμαρά,
Ευαγγελίας Κίκου, Michael Amann, Δημήτρη Οικονόμου, Rudolph Jungwirth
Ερμηνευτές
Ρία Γεωργιάδου: φλάουτο
Sven Birch: πιάνο

Τετάρτη 16 Μαρτίου
Έργα των: Παναγιώτη Κόκορα, Mario Davidovsky,
Jacob ter Veldhuis, Δημήτρη Μαρωνίδη, Henrik Hellstenius
Ερμηνευτές
Παναγιώτης Ανδρέογλου: ακορντεόν
Gundega Šmite: πιάνο
Δημήτρης Μαρωνίδης: ηλεκτρονικά

Τρίτη 19 Απριλίου
Έργο του: Ορέστη Καραμανλή
Ερμηνευτές
Σοφία Λαμπροπούλου: κανονάκι
Χάρης Λαμπράκης: νέυ
Ορέστης Καραμανλής: ηλεκτρονικά

Tρίτη 24 Μαΐου
Έργα των: Γιάννη Ιωαννίδη, Γιώργου Απέργη, Claude Vivier,
Morton Feldman, Νίκου Ιωακείμ, Μιχάλη Παρασκάκη
Ερμηνευτές
Κατερίνα Κωνσταντούρου: πιάνο

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.