Thursday, 18 February 2016

Ενας συλλεκτικός "Σωτήρας του κόσμου" σε δημοπρασία


Read this in ENGLISH here.

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016 - Ένα "Salvator Mundi" (σημαίνει "Σωτήρας του κόσμου" στα λατινικά) δημοπρατεί ο οίκος δημοπρασιών της Βορείου Ελλάδας Myrό Antiques House στην δημοπρασία του της 6ης Μαρτίου 2016. Ο πίνακας βεβαιώνεται από ειδικούς ότι είναι της εποχής του Μπαρόκ, με πιθανότητα να ανήκει σε σημαντικό καλλιτέχνη της εποχής.

To θέμα του Σωτήρα του Κόσμου εμφανίστηκε στην Δυτική Ζωγραφική στα τέλη του 14ου αιώνα. "Αγκαλιάστηκε" με ιδιαίτερη αγάπη από πολλούς δημιουργούς, κυρίως Φλαμανδούς και Ιταλούς. Μέχρι πρότινος θεωρείτο ότι αυτοί που το καθιέρωσαν ήταν ο Jan van Eyck, ο Albrecht Dürer και ο Hans Memling. Στους πίνακες τους το χαρακτηριστικό των πινάκων είναι ότι απεικονίζουν τον  Χριστό με σηκωμένο το δεξί του χέρι σε κίνηση ευλογίας και το αριστερό να κρατάει αρχικά μία υδρόγειο -ή, μία σφαίρα που συμβολίζει το σύμπαν, πάνω στην οποία υπάρχει ένας σταυρός. Σε νεότερες απεικονίσεις, όπως αυτή που έχει στα χέρια του ο Βορειοελλαδίτικος οίκος δημοπρασιών, ο Χριστός απεικονίζεται να κρατά Σταυρό.

Ο πίνακας που έχει στα χέρια του ο οίκος δημοπρασιών Myrό Antiques House έχει διέλθει διεθνούς εκτίμησης από ειδικούς και συνοδεύεται από επιστολή του διάσημου αμερικανού ιστορικού της Τέχνης John Thomas Spike, ο οποίος εξειδικεύεται στην Ιταλική Αναγέννησιακή περίοδο και το Μπαρόκ. Στην επιστολή του προς τους ιδιοκτήτες του πίνακα ο εγνωσμένου κύρους ιστορικός αναφέρει ότι ο πίνακας δεν ανήκει μεν στον Mattia Pretti, τον ιταλό Δάσκαλο του 17ου αιώνα στον οποίον άλλοι εκτιμητές είχαν προτείνει, αλλά, βεβαιώνει ότι σίγουρα ο πίνακας είναι "Salvator Mundi" και ότι με βεβαιότητα είναι 17ου αιώνα, ομοιάζουσας τεχνοτροπίας. Μάλιστα, ο διακεκριμένος ιστορικός δεν αποκλείει το έργο να ανήκει σε μαθητή του σημαντικού ζωγράφου της περιόδου Mattia Pretti.

Ο Mattia Pretti ήταν ζωγράφος της περιόδου του Ιταλικού Μπαρόκ (1613 - 1699) ήταν Καλαβρέζος ζωγράφος που έδρασε στην Ιταλία, το έργο του οποίου θεωρείται ιδιαίτερα χρακτηριστικό και κυρίαρχο για την τόλμη του την περίοδο 1653-1660 σε μια σειρά φρέσκο, καθώς και για την ζωγραφική του πάνω σε πόρτες πόλεων (καστρόπορτες) από τις οποίες καμία δεν έχει διασωθεί. Τα θέματα του ήταν αυτά της περιόδου μεν, αλλά σε πολλά βλέπουμε νεωτερίζοντα στοιχεία. To 1659 ;έγινε τιμητικά μέλος του Ιπποτικού Τάγματος του Αγίου Ιωάννη (γνωστό και ως "Ιππότες της Μάλτας", ή Hospitallers), οπότε ανέλαβε την διακόσμηση και συντήρηση του καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στην Βαλέτα της Μάλτας.

Ο "Salvator Mundi"που βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη θεωρείτε αδιαμφησβήτητα συλλεκτικό έργο της εποχής και από την εκτιμητή του διεθνούς οίκου Sotheby’s κα. Sara Milone, η οποία επισημαίνει ότι η σημερινή αξία του πίνακα προσδιορίζεται στα 7.000 - 10.000 ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τιμή εκκίνησης του πίνακα στην δημοπρασία της 6ης Μαρτίου θα είναι στα 4.000 ευρώ (δείτε ΕΔΩ την σχετική καταχώρηση). Ο πίνακας βρίσκεται στην διάθεση του κοινού που θα επισκεφτεί τον Οίκο μέχρι μία μέρα πριν την δημοπρασία, για να τον δει και να τον εξετάσει. Για αυτή την δυνατότητα, αλλά και για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον δημοπράτη κ. Σταύρο Μυρωνίδη (6971890212).

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.