Monday, 15 February 2016

Οι Νέες Κωδωνοφορίες στο Γενί Τζαμί

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016 - Η Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης σας προσκαλεί στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο«Νέες Κωδωνοφορίες»,  που φιλοξενείται στον εκθεσιακό χώρο του Γενί Τζαμί. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα λάβουν χώρα αύριο Τρίτη 16 Φεβρουαρίου στις 20:00, ενώ η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 12 Μαρτίου.

Η έκθεση είναι παραγωγή του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης και εντάσσεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Κωδωνοφορίας 2016 «Οι δρόμοι του κουδουνιού», που διοργανώνεται φέτος για τρίτη φορά και παρουσιάζει τα έθιμα της κωδωνοφορίας μέσα από ποικίλα δρώμενα.

Στην έκθεση συμμετέχουν: Γιώργος Γκιζάρης, Εύη Δαλλίδου, Δήμος Έππας, Άννα Καλίδου, Ιωάννα Καραγιαννίδου, Θεανώ Καραολανίδου, Βασίλης Μαντάς, Τριάδα Μαραγκόζη, Δημήτρης Μιχαηλίδης, Κάλλη Μπέλλου, Σταύρος Ξηρός, Μάιρα Παλτίδου, Παύλος Παπαδόπουλος, Νίκος Πρίπορας, Θανάσης Ράπτης, Άγγελος Σοφιανίδης, Ιορντάνκα Τένοβα, Χρήστος Χίτσιος.

Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 10:00 – 18:00, Σάββατο 11:00 – 15:00, Κυριακή και Δευτέρα κλειστά

Γενί Τζαμί (Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο), Αρχαιολογικού Μουσείου 30, τηλ.: 2310 857 978

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.