Monday, 1 February 2016

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης | Πρωτότυπη έκθεση - επίδειξη των αρχαιοελληνικών τεχνών

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016 - Πώς σμιλευόταν ένα κυκλαδικό ειδώλιο; Ποια ήταν η τεχνική διακόσμησης ενός αρχαίου αγγείου; Τι εργαλεία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι χρυσοχόοι για να φτιάξουν κοσμήματα;

Οι επισκέπτες  των αρχαιολογικών μουσείων θαυμάζουν τα αντικείμενα που κοσμούν τις προθήκες τους, σπανίως  όμως αναρωτιούνται πώς αυτά κατασκευάστηκαν. Η νέα  έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με τίτλο, «Μέσα στα εργαστήρια των Αρχαίων … μαζί δημιουργούμε »  που θα πραγματοποιηθεί από 11-29 Φεβρουαρίου, δίνει απαντήσεις.  Συνδυάζοντας πρωτότυπα εκθέματα με ζωντανά εργαστήρια κατασκευής αρχαίων τεχνέργων,  η νέα έκθεση,  που απευθύνεται  τόσο σε ενήλικες  όσο και σε παιδιά,  επιχειρεί να προσεγγίσει τον κόσμο των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τα θαυμαστά έργα της αρχαιότητας,  δηλαδή των επώνυμων και ανώνυμων τεχνιτών που είχαν το θεϊκό χάρισμα της έμπνευσης και της δημιουργίας.

Για είκοσι ημέρες, καλλιτέχνες και τεχνίτες, σε συνεργασία με αρχαιολόγους, θα παρουσιάζουν ζωντανά στο κοινό τον τρόπο δουλειάς των αρχαίων γλυπτών, αγγειοπλαστών και αγγειογράφων, χρυσοχόων και χαλκουργών. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακά εργαλεία (σμίλες, αμόνια, κεραμικούς τροχούς κτλ.) οι καλλιτέχνες θα μετατρέψουν το μουσείο σε ζωντανό εργαστήριο, όπου θα παράγουν αντικείμενα παρόμοια με τα αρχαία εκθέματα του μουσείου που θα παρουσιάζονται στον ίδιο χώρο. Οι επισκέπτες θα μπορούν να παρακολουθούν τους καλλιτέχνες εν δράσει και να συζητούν μαζί τους.

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες:  Μεταλλοτεχνία, Μαρμαροτεχνία, Κεραμική. Τα ονόματα των εργαστηρίων δόθηκαν από μυθικά πρόσωπα και θεούς τεχνίτες.



Στην πρώτη ενότητα, της Μεταλλοτεχνίας, θα παρουσιάζονται  αρχαία μετάλλινα αντικείμενα καθώς και επεξηγηματικά σχέδια με πληροφορίες για τους αρχαίους τεχνίτες, τα εργαστήρια και τις διάφορες τεχνικές κατασκευής.  Στον ίδιο χώρο θα φιλοξενείται το «Το εργαστήριο του Ηφαίστου», το «ζωντανό εργαστήριο»  με τις εγκαταστάσεις και τα εργαλεία των τεχνιτών (αμόνια, σφυριά, καλέμια, αντίγραφα αντικειμένων κ.ά).

Η δεύτερη ενότητα, της Κεραμικής, θα φιλοξενεί αρχαία αγγεία και πήλινα ειδώλια μαζί με το «Το εργαστήριο της Αθηνάς», το «ζωντανό εργαστήριο» με τον κεραμικό τροχό, τον πηλό, τα ημιτελή αγγεία, τα εργαλεία του αγγειογράφου κ.ά.

Στην τρίτη ενότητα, της Μαρμαροτεχνίας, θα παρουσιάζονται  κυκλαδικά ειδώλια και κλασικά μαρμάρινα γλυπτά αλλά και το «Το εργαστήριο του Δαιδάλου», το «ζωντανό εργαστήριο» με τους πάγκους των γλυπτών, τα εργαλεία, τα προπλάσματα και τα ημιτελή μαρμάρινα έργα.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη τις ώρες λειτουργίας του μουσείου.

Τα ζωντανά εργαστήρια θα λειτουργούν τις παρακάτω ημέρες και ώρες ενώ οι επισκέπτες θα μπορούν να προσέρχονται οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμούν:

Μαρμαροτεχνία «Το εργαστήριο του Δαιδάλου»
11-12 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
13-15 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Επαμεινώνδας Βενιέρης, Πραξιτέλης Τζανουλίνος, Γιάννης Παπαδάτος

Κεραμική «Το εργαστήριο της Αθηνάς»
18-19 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
20-22 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Θωμάς Κοτσιγιάννης, Νίκος Μπαμιατζόγλου, Νίκος Παπαδημητρίου

Μεταλλοτεχνία «Το εργαστήριο του Ηφαίστου»
25-26 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
27-29 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Άκης Γκούμας, Δημήτρης Αλεξάνδρου, Νίκος Παπαδημητρίου

Επιμέλεια έκθεσης:
Νίκος Παπαδημητρίου

Περισσότερες Πληροφορίες: www.cycladic.gr

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ