Monday, 1 February 2016

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης | Πρωτότυπη έκθεση - επίδειξη των αρχαιοελληνικών τεχνών

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016 - Πώς σμιλευόταν ένα κυκλαδικό ειδώλιο; Ποια ήταν η τεχνική διακόσμησης ενός αρχαίου αγγείου; Τι εργαλεία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι χρυσοχόοι για να φτιάξουν κοσμήματα;

Οι επισκέπτες  των αρχαιολογικών μουσείων θαυμάζουν τα αντικείμενα που κοσμούν τις προθήκες τους, σπανίως  όμως αναρωτιούνται πώς αυτά κατασκευάστηκαν. Η νέα  έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με τίτλο, «Μέσα στα εργαστήρια των Αρχαίων … μαζί δημιουργούμε »  που θα πραγματοποιηθεί από 11-29 Φεβρουαρίου, δίνει απαντήσεις.  Συνδυάζοντας πρωτότυπα εκθέματα με ζωντανά εργαστήρια κατασκευής αρχαίων τεχνέργων,  η νέα έκθεση,  που απευθύνεται  τόσο σε ενήλικες  όσο και σε παιδιά,  επιχειρεί να προσεγγίσει τον κόσμο των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τα θαυμαστά έργα της αρχαιότητας,  δηλαδή των επώνυμων και ανώνυμων τεχνιτών που είχαν το θεϊκό χάρισμα της έμπνευσης και της δημιουργίας.

Για είκοσι ημέρες, καλλιτέχνες και τεχνίτες, σε συνεργασία με αρχαιολόγους, θα παρουσιάζουν ζωντανά στο κοινό τον τρόπο δουλειάς των αρχαίων γλυπτών, αγγειοπλαστών και αγγειογράφων, χρυσοχόων και χαλκουργών. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακά εργαλεία (σμίλες, αμόνια, κεραμικούς τροχούς κτλ.) οι καλλιτέχνες θα μετατρέψουν το μουσείο σε ζωντανό εργαστήριο, όπου θα παράγουν αντικείμενα παρόμοια με τα αρχαία εκθέματα του μουσείου που θα παρουσιάζονται στον ίδιο χώρο. Οι επισκέπτες θα μπορούν να παρακολουθούν τους καλλιτέχνες εν δράσει και να συζητούν μαζί τους.

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες:  Μεταλλοτεχνία, Μαρμαροτεχνία, Κεραμική. Τα ονόματα των εργαστηρίων δόθηκαν από μυθικά πρόσωπα και θεούς τεχνίτες.



Στην πρώτη ενότητα, της Μεταλλοτεχνίας, θα παρουσιάζονται  αρχαία μετάλλινα αντικείμενα καθώς και επεξηγηματικά σχέδια με πληροφορίες για τους αρχαίους τεχνίτες, τα εργαστήρια και τις διάφορες τεχνικές κατασκευής.  Στον ίδιο χώρο θα φιλοξενείται το «Το εργαστήριο του Ηφαίστου», το «ζωντανό εργαστήριο»  με τις εγκαταστάσεις και τα εργαλεία των τεχνιτών (αμόνια, σφυριά, καλέμια, αντίγραφα αντικειμένων κ.ά).

Η δεύτερη ενότητα, της Κεραμικής, θα φιλοξενεί αρχαία αγγεία και πήλινα ειδώλια μαζί με το «Το εργαστήριο της Αθηνάς», το «ζωντανό εργαστήριο» με τον κεραμικό τροχό, τον πηλό, τα ημιτελή αγγεία, τα εργαλεία του αγγειογράφου κ.ά.

Στην τρίτη ενότητα, της Μαρμαροτεχνίας, θα παρουσιάζονται  κυκλαδικά ειδώλια και κλασικά μαρμάρινα γλυπτά αλλά και το «Το εργαστήριο του Δαιδάλου», το «ζωντανό εργαστήριο» με τους πάγκους των γλυπτών, τα εργαλεία, τα προπλάσματα και τα ημιτελή μαρμάρινα έργα.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη τις ώρες λειτουργίας του μουσείου.

Τα ζωντανά εργαστήρια θα λειτουργούν τις παρακάτω ημέρες και ώρες ενώ οι επισκέπτες θα μπορούν να προσέρχονται οποιαδήποτε στιγμή το επιθυμούν:

Μαρμαροτεχνία «Το εργαστήριο του Δαιδάλου»
11-12 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
13-15 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Επαμεινώνδας Βενιέρης, Πραξιτέλης Τζανουλίνος, Γιάννης Παπαδάτος

Κεραμική «Το εργαστήριο της Αθηνάς»
18-19 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
20-22 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Θωμάς Κοτσιγιάννης, Νίκος Μπαμιατζόγλου, Νίκος Παπαδημητρίου

Μεταλλοτεχνία «Το εργαστήριο του Ηφαίστου»
25-26 Φεβρουαρίου: 15.00-20.00
27-29 Φεβρουαρίου: 12.00-17.00
Συμμετέχουν: Άκης Γκούμας, Δημήτρης Αλεξάνδρου, Νίκος Παπαδημητρίου

Επιμέλεια έκθεσης:
Νίκος Παπαδημητρίου

Περισσότερες Πληροφορίες: www.cycladic.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.