Tuesday, 2 February 2016

Σκοτεινές Γλώσσες -μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016 - Μετά από μια ιδιαίτερα επιτυχημένη διαδρομή, οι «Σκοτεινές Γλώσσες»  του Αυστραλού Άντριου Μπόβελ  θα παρουσιάζονται στο ΠΟΡΤΑ μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου. Η σκηνοθεσία είναι του  Θωμά Μοσχόπουλου και πρωταγωνιστούν οι  Άννα Καλαϊτζίδου, Χρήστος Λούλης, Άννα Μάσχα και Γιώργος Χρυσοστόμου.

Μια γυναίκα εξαφανίζεται σε μια ερημική τοποθεσία κοντά σ’ έναν αυτοκινητόδρομο. Ύποπτος για τον πιθανό φόνο της, ένας άνεργος πατέρας που αρνείται επίμονα την ενοχή του. Σιγά σιγά, καθώς το νήμα ξετυλίγεται μέσα από την αριστοτεχνική αφηγηματική δομή του σπουδαίου Αυστραλού συγγραφέα, μπλέκονται αρκετά ακόμη πρόσωπα γύρω από το συμβάν, όπως ο αστυνομικός που διερευνά την υπόθεση, η γειτόνισσα που κατέδωσε τον ύποπτο, οι σύζυγοι όλων αλλά και οι εραστές τους.

Γίνεται, εν τέλει, να εμπιστευτείς έναν άγνωστο; Και πόσο γνωστοί μας είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ζωές μας; Πόσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας, και πόσο εύθραυστες αποδεικνύονται οι βεβαιότητες μας σε έναν κόσμο που νομίζουμε ότι μπορούμε να ελέγξουμε; Ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολλές ανατροπές, πρωτότυπη θεατρική φόρμα, ποιητική ατμόσφαιρα κι ενδιαφέρουσες δεύτερες αναγνώσεις που έρχεται από τους μακρινούς  Αντίποδες.

Το πολυβραβευμένο θεατρικό του έργο του Μπόβελ «Speaking in Tongues» («Σκοτεινές Γλώσσες») γράφτηκε το 1996 και έχει ανέβει στην Αυστραλία, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Ο Μπόβελ είναι παντρεμένος και έχει δηλώσει σε συνέντευξή του ότι η έμπνευση για τις «Σκοτεινές Γλώσσες» ήταν τα μαθήματα salsa που έκανε με τη γυναίκα του όταν εκείνη απείλησε ότι αν δεν της κάνει τη χάρη να κάνουν μαζί αυτά τα μαθήματα χορού, θα ζητήσει διαζύγιο! Το 2001 ο ίδιος ο συγγραφέας έκανε τη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο με τον τίτλο «LANTANA» και πρωταγωνιστές τον Geoffrey Rush, τη Barbara Hershey και τον Anyhony Lapaglia. Παρ’ ότι το έργο έγινε γνωστό εκτός Αυστραλίας από την κινηματογραφική του μεταφορά, η θεατρική του εκδοχή δε σταμάτησε να παίζεται σε ολόκληρο τον κόσμο με μεγάλη επιτυχία λόγω της ακαταμάχητης θεατρικής γοητείας της σκηνικής του μορφής και των ιδιαιτεροτήτων του πρωτοτύπου. Αν και κάποιες απ’ αυτές θυσιάστηκαν χάριν του «ρεαλισμού» της- κατά τ’ άλλα- εξαίρετης και  πολυβραβευμένης ταινίας.



Άντριου Μπόβελ 
Ο Άντριου Μπόβελ γεννήθηκε στο Kalgoorile της Δυτικής Αυστραλίας στις 23 Νοεμβρίου 1962.
Eκτός από το «Speaking in Tongues» («Σκοτεινές Γλώσσες»), το θεατρικό του έργο «Who’s afraid of the working class?» έγινε επίσης ταινία με τον τίτλο «Blessed» το 2009.
Έχει γράψει επίσης τα έργα «Αfter Dinner», «Holy Day», «When the rain stops falling» και «The secret River». Το τελευταίο ήταν μεταφορά από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Kate Grenville.
Συνεργάστηκε με τον Buz Luhrmann στη συγγραφή του σεναρίου για την ταινία «Strictly Ballroom» (1992) και έχει γράψει τα σενάρια για τις ταινίες «Edge of Darkness» (2010 με τον Mel Gibson), «Τhe book of revelation» (2006) και για το θρίλερ «A most wanted man» (2014) βασισμένο στο βιβλίο του John Le Carre, με τον Philip Seymour Hoffmann, τη Rachel McAdams, την Robin Wright και τον Willem Dafoe. Αυτή ήταν δυστυχώς η τελευταία ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ Philip Seymour Hoffmann ο οποίος πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 2014.

Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Δραματολόγος: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Παναγιώτης Φλατσούσης
Β' Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Χανδρά

Ερμηνεύουν: Άννα Καλαϊτζίδου, Χρήστος Λούλης, Άννα Μάσχα, Γιώργος Χρυσοστόμου

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΤΑ
Μεσογείων 59,
115 26 Αθήνα
τηλ.: 210 77 11 333
www.porta-theatre.gr


ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Τετάρτη 20:00
Σάββατο 21:15
Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό 15€, κάθε Τετάρτη 10€
Φοιτητικό, AMEA, άνω των 65, Πολυτέκνων 10€
Ανέργων   8€

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ