Saturday, 23 January 2016

Goethe-Institut Thessaloniki | Το Φως Πυκνώνει

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2016 - Οι Μαρία Λαγού και Δήμητρα Μπαϊρακτάρη, προπτυχιακοί φοιτητές του 3ου εργαστηρίου ζωγραφικής της Φλώρινας συμμετέχουν μαζί με τους Παύλος Καστανάρας, Δημήτρης Καραγεώργος, Χρυσούλα Κεχαγιόγλου, Χρήστος Κυριαζίδης, Αλέξανδρος Μιχαήλ, Ingo Dunnebier και Σοφία Παλαμπουγιούκη στην έκθεση "Το Φως Πυκνώνει". Στην έκθεση με τίτλο «Το Φως Πυκνώνει» που εγκαινιάζεται στις 26/1 στο Goethe Institut, Βασιλ. Όλγας 66, στη Θεσσαλονίκη, συμμετέχουν οι καλλιτέχνες που δημιούργησαν δράσεις για το ομώνυμο ντοκιμαντέρ της Λυδίας Κώνστα. Η έκθεση, με έντονα τα χαρακτηριστικά της πρωτοτυπίας, μπορεί σαν αυτόνομο καλλιτεχνικό προϊόν, να διαβαστεί τόσο υπό το πρίσμα της επαλληλίας του κύκλου, όσο και ως σχέση αλληλεπίδρασης μέσα στη διαδικασία ενός ευρύτερου καλλιτεχνικού έργου. Οι καλλιτέχνες εμπνέονται από μαρτυρίες, από γεγονότα, από την Ιστορία και συνεισφέρουν, με το έργο που δημιουργούν, στην καταγραφή της. Το κρίσιμο διάστημα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, το αποτύπωμα του πολέμου στα χωριά της, ο θάνατος και η στρέβλωση, αλλά και η αξία της ζωής που αναδύθηκε μέσα από το παράδοξο των σχέσεων κατακτητών-κατακτημένων, έγιναν το αντικείμενο της μελέτης τους. Η κάμερα, τους παρακολουθεί και καταγράφει τη δημιουργία και την πορεία των έργων τους σε όλα τα εξελικτικά στάδια, απʼ την έμπνευση ως την ολοκλήρωσή τους, χρησιμοποιώντας το εικαστικό έργο ως υποκείμενο αλλά και αντικείμενο της κινηματογραφικής αφήγησης, ως αφετηρία και προορισμό. Αυτά τα έργα, που αποτελούν μέλη οργανικά δεμένα με το ντοκιμαντέρ, προορίζονται να ακολουθήσουν την ελεύθερη και ανεξάρτητη πορεία τους μέσα στο Χρόνο, αποτυπώνοντας ένα μικρό μέρος του συμπυκνωμένου αφηγηματικού χάρτη της ανθρώπινης ιστορίας. Για την Ιστορία, τι μπορούμε να πούμε με σιγουριά; Ότι είναι ο καταγραφέας, απλώς, ή ο μετατροπέας του βιώματος; Παίζει κάποιον ουσιαστικό ρόλο στις συνειδήσεις μας ή λειτουργεί σαν επανάληψη και ακόμη χειρότερο σα φάρσα στις πλάτες του Χρόνου; Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στη παρούσα έκθεση, επιχειρούν να πάρουν μέρος με τα δικά τους μέσα στη συζήτηση για τους παραπάνω προβληματισμούς. Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Παύλος Καστανάρας, Δημήτρης Καραγεώργος, Χρυσούλα Κεχαγιόγλου, Χρήστος Κυριαζίδης, Μαρία Λαγού, Αλέξανδρος Μιχαήλ, Δήμητρα Μπαϊρακτάρη, Ingo Dunnebier, Σοφία Παλαμπουγιούκη.

Σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ: Λυδία Κώνστα Επιμέλεια έκθεσης :Ζωή Χατζησταύρου Διάρκεια έκθεσης: 26 Ιανουαρίου-26 Φεβρουαρίου 2016 Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή: 12:00-20:00

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ