Friday, 8 January 2016

Στο Παγκράτι το κτίριο που θα στεγάσει τη συλλογή έργων τέχνης Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016 - Στην πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Παγκράτι βρίσκεται το κτίριο που θα στεγάσει τη συλλογή έργων τέχνης του Βασίλη και της Ελίζας Γουλανδρή. Πρόκειται για ένα ιδαίτερης αρχιτεκτονικής κτίριο της δεκαετίας του '20  που θα μετατραπεί σε 10όροφο μουσείο. Το κτίριο βρίσκεται στην οδό Ερατοσθένους, και έπειτα από ειδική μελέτη αποκτά 5 υπέργειους και 5 υπόγειους ορόφους. Πρόκειται για ένα έργο που αναμένεται να εμπλουτίσει τον πολιτιστικό χάρτη της πόλης, με σημαντικές μόνιμες αλλά και περιοδικές εκθέσεις, μία βιβλιοθήκη και εκπαιδευτικά εργαστήρια. Στις μόνιμες συλλογές του ιδρύματος πρωταγωνιστούν σημαντικοί καλλιτέχνες όπως Πικάσο, Ελ Γκρέκο, Ματίς κ.ά Οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου θα περιλαμβάνουν πέντε επίπεδα. Το πρώτο υπόγειο, έκτασης 450 τ.μ. το οποίο προορίζεται για τις περιοδικές εκθέσεις στα πρότυπα λειτουργίας του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος στην Ανδρο, τον πρώτο όροφο, όπου θα παρουσιάζονται «τα πιο σημαντικά έργα της συλλογής του Ιδρύματος, όπως Πικάσο, Ελ Γκρέκο, Ματίς κ.τ.λ.» όπως λέει ο κ. Μαλατέστας, τον δεύτερο, με έργα ξένων καλλιτεχνών και δύο ορόφους στο καινούργιο κτίριο (3ος, 4ος) όπου θα εκτίθενται τα έργα των ελλήνων καλλιτεχνών της συλλογής. Το συνολικό εμβαδό που έχει προβλεφθεί από την σχετική μελέτη να καταλάβει η μόνιμη συλλογή είναι 1255 τ.μ. Το παλιό κτίριο και η νέα πενταώροφη κατασκευή που θα ανεγερθεί πίσω του, όπως προέβλεψε η αρχιτεκτονική μελέτη των Ιωάννη και Αλέξη Βικέλα, θα καταλαμβάνουν 7.500 τ.μ. και θα δημιουργούν ένα σύνολο οκτώ (μην ξεχνάμε τα υπόγεια) συνεπίπεδων ορόφων συν τριών που θα ανήκουν στο νέο κτίριο. Το νεοκλασικίζον κτίριο θα διατηρήσει τον χαρακτήρα του ενώ η καινούργια, λιτή κατασκευή θα επενδυθεί με πωρόλιθο. Η παρουσία του Μουσείου και οι σχετικές εργασίες που θα επιχειρηθούν στην πλατεία με στόχο την αρμονική ένταξη των κτιριακών εγκαταστάσεων αναμένεται να αναβαθμίσουν σημαντικά την περιοχή. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.