Friday, 8 January 2016

Στο Παγκράτι το κτίριο που θα στεγάσει τη συλλογή έργων τέχνης Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016 - Στην πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Παγκράτι βρίσκεται το κτίριο που θα στεγάσει τη συλλογή έργων τέχνης του Βασίλη και της Ελίζας Γουλανδρή. Πρόκειται για ένα ιδαίτερης αρχιτεκτονικής κτίριο της δεκαετίας του '20  που θα μετατραπεί σε 10όροφο μουσείο. Το κτίριο βρίσκεται στην οδό Ερατοσθένους, και έπειτα από ειδική μελέτη αποκτά 5 υπέργειους και 5 υπόγειους ορόφους. Πρόκειται για ένα έργο που αναμένεται να εμπλουτίσει τον πολιτιστικό χάρτη της πόλης, με σημαντικές μόνιμες αλλά και περιοδικές εκθέσεις, μία βιβλιοθήκη και εκπαιδευτικά εργαστήρια. Στις μόνιμες συλλογές του ιδρύματος πρωταγωνιστούν σημαντικοί καλλιτέχνες όπως Πικάσο, Ελ Γκρέκο, Ματίς κ.ά Οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου θα περιλαμβάνουν πέντε επίπεδα. Το πρώτο υπόγειο, έκτασης 450 τ.μ. το οποίο προορίζεται για τις περιοδικές εκθέσεις στα πρότυπα λειτουργίας του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος στην Ανδρο, τον πρώτο όροφο, όπου θα παρουσιάζονται «τα πιο σημαντικά έργα της συλλογής του Ιδρύματος, όπως Πικάσο, Ελ Γκρέκο, Ματίς κ.τ.λ.» όπως λέει ο κ. Μαλατέστας, τον δεύτερο, με έργα ξένων καλλιτεχνών και δύο ορόφους στο καινούργιο κτίριο (3ος, 4ος) όπου θα εκτίθενται τα έργα των ελλήνων καλλιτεχνών της συλλογής. Το συνολικό εμβαδό που έχει προβλεφθεί από την σχετική μελέτη να καταλάβει η μόνιμη συλλογή είναι 1255 τ.μ. Το παλιό κτίριο και η νέα πενταώροφη κατασκευή που θα ανεγερθεί πίσω του, όπως προέβλεψε η αρχιτεκτονική μελέτη των Ιωάννη και Αλέξη Βικέλα, θα καταλαμβάνουν 7.500 τ.μ. και θα δημιουργούν ένα σύνολο οκτώ (μην ξεχνάμε τα υπόγεια) συνεπίπεδων ορόφων συν τριών που θα ανήκουν στο νέο κτίριο. Το νεοκλασικίζον κτίριο θα διατηρήσει τον χαρακτήρα του ενώ η καινούργια, λιτή κατασκευή θα επενδυθεί με πωρόλιθο. Η παρουσία του Μουσείου και οι σχετικές εργασίες που θα επιχειρηθούν στην πλατεία με στόχο την αρμονική ένταξη των κτιριακών εγκαταστάσεων αναμένεται να αναβαθμίσουν σημαντικά την περιοχή. 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ