Sunday, 31 January 2016

Στέφανος Ρόκος | Η Εποχή του Ηλεκτρισμού

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 - Η Πινακοθήκη Γιώργου Βογιατζόγλου, σε συνεργασία με την Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι-Καρτάλος, παρουσιάζει από τις 8 Φεβρουαρίου έως τις 9 Απριλίου 2016 (εγκαίνια: Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, στις 20:00) την έκθεση του Στέφανου Ρόκου «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού».

Η νέα ατομική έκθεση του Στέφανου Ρόκου αποτελεί μία πανοραμική παρουσίαση πολλαπλών εικαστικών δυνατοτήτων και μορφών. Περιλαμβάνει μία σειρά καινούργιων ζωγραφικών έργων μεσαίων και μεγάλων διαστάσεων με μεικτή τεχνική (ακρυλικά, ακουαρέλα, μελάνια, μολύβια σε χαρτί ή καμβά)∙ γύψινα γλυπτά ως τμήματα μιας ευρύτερης σύλληψης∙ δύο κεντήματα μεγάλων διαστάσεων∙ καθώς και πέντε βιντεοπροβολές χαρακτηριστικών στιγμών από προηγούμενες, μετά το 2010, ατομικές εκθέσεις του στο Λονδίνο, την Αμβέρσα και την Αθήνα. Ο Ρόκος δημιουργεί ένα εικαστικό περιβάλλον πέρα από τους συνηθισμένους ειδολογικούς διαχωρισμούς, περνώντας από τις δύο στις τρεις ή στις τέσσερις διαστάσεις και χρησιμοποιώντας το κέντημα, τις εγκαταστάσεις και τις προβολές για να οργανώσει έναν κόσμο-πλαίσιο, στον οποίο και η καθαρή ζωγραφική αποκτά μία πλάγια, ανοίκεια σημασία. Ο τίτλος της έκθεσης αντικατοπτρίζει την «ηλεκτρισμένη» ένταση η οποία διαπερνά το πολιτικό, κοινωνικό και προσωπικό πεδίο την τελευταία πενταετία, μέσα από αφηγηματικά, διάστικτα με προσωπικές αναφορές και εμμονές έργα, τα οποία ισορροπούν μεταξύ θλίψης και χαράς, σε έναν παράδοξο απολιθωμένο κόσμο, ο οποίος ανήκει ταυτόχρονα στο παρελθόν και στο μέλλον.



Στην Εποχή του Ηλεκτρισμού η ζωγραφική του Ρόκου επανέρχεται στις δημιουργικές εμμονές της – στα κομβικά εκείνα σημεία της έμπνευσής του τα οποία αναδεικνύει ο Π.Ε. Δημητριάδης στο κείμενο που συνοδεύει τον κατάλογο της έκθεσης: την «αποκρουστικότητα του γήρατος ως απειλή στέρησης της νεότητας, σε λιβιδινική βάση», αλλά και τον «χρόνο που περνάει, είτε ως παρακμή της φύσης είτε ως αλλοίωση του δυτικού τοπίου», στην «ευρωπαϊκή αυθεντία που “εξαερώνεται” και υποφέρει […] έναν υπόγειο (ή υπέργειο) σιδηρόδρομο προς τη δυστοπία και την απόγνωση μιας μάζας που άγεται και φέρεται με προορισμό το χάος, ένα σύμπαν που καταδυναστεύεται από τη δυσπλασία, τη νεοπλασία, την κακοήθεια […] τη βιαιότητα αλλά και τη θαλπωρή ενός κοινού πεπρωμένου, όπου η χαρά είναι πάντα το διάλειμμα».

Ο Ρόκος επιστρέφει σε όλες εκείνες τις απειλητικές δονήσεις που κλονίζουν την εξωτερική και εσωτερική ισορροπία μας, αναδεικνύοντας την ομορφιά που μπορεί να αναδυθεί μέσα από μία αμφίρροπη σύγκρουση – όπως και ο ίδιος σημειώνει σε πρόσφατη συνέντευξή του: «Ίσως η δική μου ιδανική ιδεατή πραγματικότητα να είναι το απόσταγμα μιας ηλεκτρισμένης κατάστασης που καταλήγει να έχει θετικό πρόσημο».

Στέφανος Ρόκος «Η Εποχή του Ηλεκτρισμού»
Εγκαίνια: Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016 στις 20:00

Διάρκεια έκθεσης: 8 Φεβρουαρίου – 9 Απριλίου 2016
Πέμ-Παρ: 11:00 – 19:00 Σάβ: 11:00 – 15:00

Πινακοθήκη Γ. Βογιατζόγλου
Ελ. Βενιζέλου 63, Νέα Ιωνία, 14231, Αθήνα
τηλ: 210 2710472

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ