Wednesday, 6 January 2016

Ανοικτή Πρόσκληση Ενδιαφέροντος | 13η Διεθνής Τριενάλε Πολιτικής Αφίσας

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016 - Έως τις 31 Ιανουαρίου μπορούν να υποβάλλουν οι δημιουργοί τα έργα τους για τη 13η Διεθνή Τριενάλε Πολιτικής Αφίσας του Μονς, μιας διοργάνωσης που έχει ως στόχο να ενθαρρύνει ένα μέσο έκφρασης, το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα και ένα επικοινωνιακό όπλο αλλά και μια μαρτυρία, αυτό καθεαυτό. Σχεδιαστές των οποίων τα έργα απεικονίζουν πολιτικά γεγονότα, κοινωνικούς αγώνες ή οποιαδήποτε πολιτικο-κοινωνικά γεγονότα και ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στην τριενάλε, θα πρέπει να επισυνάψουν σύντομο βιογραφικό του με την αποστολή κάθε αφίσας, καθώς και (υποχρεωτικά) ένα μικρό κείμενο το οποίο να εξηγεί το πλαίσιο δημιουργίας και τις πολιτικές επιπτώσεις του έργου τους. Κάθε καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να υποβάλει μέχρι και πέντε αφίσες, οι οποίες όμως θα πρέπει να έχουν σχεδιαστεί μετά την 1η Οκτωβρίου 2013 Η επιλογή των αφισών θα γίνει από έμπειρους γραφίστες, κριτικούς και ακτιβιστές πολιτικών κινημάτων. Η έκθεση της 13ης Διεθνούς Τριενάλε Πολιτικής Αφίσας θα πραγματοποιηθεί από το Νοέμβριο του 2016 στην Μονς. Για το δημιουργό της καλύτερης αφίσας, θα υπάρξει και χρηματικό έπαθλο ύψους €3.800. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο PDF,  ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.