Saturday, 5 December 2015

Σαράντης Γκάγκας | Τα πολυσήμαντα κουκούλια

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015 - Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, στην τελευταία έκθεση για το 2015, συναντά τον εικαστικό Σαράντη Γκάγκα και την έκθεση με τίτλο «Τα πολυσήμαντα κουκούλια», η οποία εγκαινιάζεται την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015, στις 20:00. Τα έργα που παρουσιάζονται, αποτελούν μία σπουδή πάνω στο χρόνο και τις διάφορες εκφάνσεις του και μια μελέτη της συνέχειας του χώρου: του χώρου που συμβαίνει ως εμπειρία και που καθίσταται ως βίωμα. Υπηρετώντας και εξελίσσοντας τον Μινιμαλισμό, με οδηγό τη στέρεη και γόνιμη λιτότητά του και με βασικό γνώμονα τα κουκούλια του μεταξοσκώληκα και το κείμενο «Περί Φύσεως» του Επίκουρου, ο Σαράντης Γκάγκας εξερευνά τις τεχνικές με τις οποίες διαχέεται η γνώση, και μας αποκαλύπτει τις οργανικές σχέσεις που υπογραμμίζουν τον περιρρέοντα χρόνο.

Σύμφωνα με την κριτικό τέχνης, Μαίρη Καιρίδη: «Αν ο Μινιμαλισμός, γοητευμένος από τον συνεχώς άπιαστο ενεστώτα, βρήκε τις εκφραστικές του οδούς στα γεωμετρικά σχήματα, τις κυβικές φόρμες, τα δομικά υλικά, την επανάληψη, τις ουδέτερες επιφάνειες, και διάλεξε συνειδητά να απαλλαχθεί από τα εννοιολογικά οχήματα της μεταφοράς και του συμβολισμού, ο Γκάγκας ανανεώνει τις τεχνικές του είδους, και πέρα του είδους, εντάσσοντας τα πολυσήμαντα κουκούλια στην εικαστική του γλώσσα. Σύμβολο και μη-σύμβολο συγχρόνως, τα κουκούλια καταθέτουν τον μόχθο και την συνεπή δημιουργία. Πρόκειται για τα προϊόντα των μεταξοσκωλήκων, η ζωή των οποίων ορίζεται εξ ολοκλήρου από αυστηρά στάδια δημιουργίας» ενώ προσθέτει ότι «κουτιά, κιβώτια, και τετράγωνα οριοθετούν εκ νέου τον χώρο, όχι ώστε να φυλακίσουν μα ώστε, μέσα τους, στον εσωτερικό τους χώρο, να σχηματίσουν με τη σειρά τους τις συνθήκες εκκόλαψης και δημιουργίας. Υπό αυτό το πρίσμα, ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί τον κενό χώρο, όπως ο Ρώσος γλύπτης Naum Gabo χρησιμοποιεί τον χρόνο και τον χώρο, δηλαδή ως δομικά υλικά τα οποία θα στεγάσουν μέσα τους ύλη, άλλοτε απτή κι άλλοτε ακαθόριστη».



Ο Σαράντης Γκάγκας γεννήθηκε το 1966. Είναι ένας εικαστικός που έχει ευθύ και άμεσο προσανατολισμό προς το εξωτερικό και έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες και ξένους παλιούς και νέους καλλιτέχνες. Έχει πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο, μπιεννάλε, συμπόσια τέχνης κτλ. Μεταξύ άλλων το 2011 στην 15η Μπιεννάλε της Lulea, Σουηδία και το 2010 στην 25η Μπιεννάλε της Αλεξάνδρειας (Aftermath), Αίγυπτος. Έχει παρουσιάσει την δουλειά του σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις, οι σημαντικότερες εκ των οποίων μετά το 2010 είναι: «Τα πολυσήμαντα κουκούλια», αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, Αθήνα 2015, «Words of wisdom», Γκαλερί Λόλα Νικολάου, Θεσσαλονίκη 2014, Βιτρίνες Τέχνης ΟΤΕ, Θεσσαλονίκη 2013, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης 2013, Gallery Anixis, μαζί με τον A.Sieber, Baden, Ελβετία 2013, Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος, μαζί με την A. Thulin Αθήνα 2012, Γκαλερί Ορφέως 20, Ξάνθη 2011, Unesco gallery, μαζί με τους R. Ceckauskaite & N. Τερζής, Vilnious, Λιθουανία 2011, World Art Delft, μαζί με τον W. Brenner, Ολλανδία 2010, Gallery Anixis, Baden, Ελβετία 2010. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.

Εγκαίνια Έκθεσης: Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015, 20:00

Διάρκεια Έκθεσης: 11 έως 31 Δεκεμβρίου 2015
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Σάββατο και Κυριακή 12, 13 και 19, 20 Δεκεμβρίου, καθώς και Παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς: 11:00 – 17:00.
Τρίτη 15 έως Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου: 11:00 – 14:30 και 17:30 – 20:30.
Τρίτη και Τετάρτη 22, 23 και 29, 30 Δεκεμβρίου: 11:00 – 20:30.

Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 4 & Μακρυγιάννη, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org | info@technohoros.org

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ