Wednesday, 16 December 2015

Τρία ενδιαφέροντα "Ιχνοστοιχεία" στην Λόλα Νικολάου

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015 - Ο Νικόλας Αντωνίου, η Όλγα Μπογδάνου και ο Κωνσταντίνος Πάτσιος από 17 Δεκέμβρη έως 16 Ιανουαρίου, παρουσιάζουν μια νέα σειρά έργων τους, στη γκαλερί Λόλα Νικολάου στην Θεσσαλονίκη. Οι τρεις νέοι καλλιτέχνες, των οποίων οι αφορμές και τα υλικά ποικίλουν, παραθέτουν το εικαστικό τους έργο, με σκοπό οι θεατές μέσα από αυτό, να αναζητήσουν τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν ή/ και αποσυνθέτουν τη «μορφή». Πρόκειται για μια συνάντηση τριών διαφορετικών προσεγγίσεων, όπου η μια αιτιολογεί και αλληλεπικαλύπτει την άλλη ως προς την θεματική, δημιουργώντας ένα επαναλαμβανόμενο θεωρητικό σχήμα που πολλαπλασιάζεται επί τρία και υψώνεται σε δύναμη.

Ο Νικόλας Αντωνίου με τολμηρές σχεδιαστικές χειρονομίες, τοποθετεί την ανθρώπινη μορφή στο κέντρο μια κατάστασης μεταβατικής, όπου είναι έκδηλος ο ψυχισμός της. Ο καλλιτέχνης στην προσπάθεια να σκιαγραφήσει συναισθηματικά τη μορφή, αποφασίζει την εξαΰλωσή της, πράγμα που οδηγεί στην υπέρβαση των ορίων της απεικόνισής της.

Η Όλγα Μπογδάνου, εκμεταλλεύεται τον υλικό περιορισμό, λειτουργώντας αφαιρετικά. Πάνω στην ευαίσθητη επιφάνεια του χαρτιού, συνθέτει το κενό και το πλήρες, ως ίχνη που προοικονομούν τη μορφή. Εγκιβωτίζοντας το αποτέλεσμα σε πλαίσια των οποίων τα όρια διαφάνειας και αδιαφάνειας είναι αβέβαια, προκαλεί τη παρατήρηση.

Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος, σε ιδιότυπα κολάζ με pop στοιχεία, ανασυνθέτει τη μορφή με τρόπο παιχνιδιάρικο και διάθεση ειρωνική. Πρόθεσή του, μέσα από το σχήμα της μεταφοράς και τη σύγχυση στην απόδοση, να δημιουργήσει στη σκέψη του θεατή μια αφήγηση, η οποία θα επανεφεύρει τη καταλληλότερη σύνθεση της μορφής.

Τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα αύριο Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015 στις 19.00.

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00. 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ