Wednesday, 16 December 2015

Τρία ενδιαφέροντα "Ιχνοστοιχεία" στην Λόλα Νικολάου

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015 - Ο Νικόλας Αντωνίου, η Όλγα Μπογδάνου και ο Κωνσταντίνος Πάτσιος από 17 Δεκέμβρη έως 16 Ιανουαρίου, παρουσιάζουν μια νέα σειρά έργων τους, στη γκαλερί Λόλα Νικολάου στην Θεσσαλονίκη. Οι τρεις νέοι καλλιτέχνες, των οποίων οι αφορμές και τα υλικά ποικίλουν, παραθέτουν το εικαστικό τους έργο, με σκοπό οι θεατές μέσα από αυτό, να αναζητήσουν τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν ή/ και αποσυνθέτουν τη «μορφή». Πρόκειται για μια συνάντηση τριών διαφορετικών προσεγγίσεων, όπου η μια αιτιολογεί και αλληλεπικαλύπτει την άλλη ως προς την θεματική, δημιουργώντας ένα επαναλαμβανόμενο θεωρητικό σχήμα που πολλαπλασιάζεται επί τρία και υψώνεται σε δύναμη.

Ο Νικόλας Αντωνίου με τολμηρές σχεδιαστικές χειρονομίες, τοποθετεί την ανθρώπινη μορφή στο κέντρο μια κατάστασης μεταβατικής, όπου είναι έκδηλος ο ψυχισμός της. Ο καλλιτέχνης στην προσπάθεια να σκιαγραφήσει συναισθηματικά τη μορφή, αποφασίζει την εξαΰλωσή της, πράγμα που οδηγεί στην υπέρβαση των ορίων της απεικόνισής της.

Η Όλγα Μπογδάνου, εκμεταλλεύεται τον υλικό περιορισμό, λειτουργώντας αφαιρετικά. Πάνω στην ευαίσθητη επιφάνεια του χαρτιού, συνθέτει το κενό και το πλήρες, ως ίχνη που προοικονομούν τη μορφή. Εγκιβωτίζοντας το αποτέλεσμα σε πλαίσια των οποίων τα όρια διαφάνειας και αδιαφάνειας είναι αβέβαια, προκαλεί τη παρατήρηση.

Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος, σε ιδιότυπα κολάζ με pop στοιχεία, ανασυνθέτει τη μορφή με τρόπο παιχνιδιάρικο και διάθεση ειρωνική. Πρόθεσή του, μέσα από το σχήμα της μεταφοράς και τη σύγχυση στην απόδοση, να δημιουργήσει στη σκέψη του θεατή μια αφήγηση, η οποία θα επανεφεύρει τη καταλληλότερη σύνθεση της μορφής.

Τα εγκαίνια θα λάβουν χώρα αύριο Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015 στις 19.00.

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.