Saturday, 3 October 2015

Η "Παρέα της Φλώρινας" στην Αθήνα: Περί Έρωτος Διασταυρώσεις

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015 - Με άξονα το περιεχόμενο της θεματικής «Περί έρωτος Διασταυρώσεις», η ενεργοποίηση (23) είκοσι τριών Καλλιτεχνών, καταγράφετε ως δράση, από τη διάθεση τους να ανιχνεύσουν τις ορατές και αόρατες μορφές των εσωτερικών ενεργοποιήσεων ενός φαινομένου, όπως είναι ο Έρωτας. Η ανίχνευση, ο εντοπισμός και η αγωνία για να φθάσουμε ξανά στις πηγές των στοιχείων που ορίζουν τις λεπτές νοητικές και πνευματικές λειτουργίες του ανθρώπου, οριοθετούν το πεδίο για να δημιουργηθεί ένα αποτέλεσμα το οποίο μόνο πρωτότυπο και μοναδικό μπορεί να χαρακτηριστεί.

Ο επαναπροσδιορισμός των γεγονότων με άξονα την ουσία της εντύπωσης, η τιτλοφόρηση της ομαδικής έκθεσης «Περί Έρωτος Διασταυρώσεις» περιγράφει γεγονότα μέσα από το πρίσμα των πολλαπλών θεάσεων, έτσι όπως αυτά θα αποτυπωθούν ως ύλη στο χώρο επάνω σε ζωγραφικές, χαρακτικές και γλυπτικές συνθέσεις.

Αυτές οι προτεινόμενες εικαστικές και γλυπτικές προτάσεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αρχή της ανάπτυξης ενός διαλόγου που αφορά και διαπραγματεύεται τις έννοιες του Έρωτα, από την εμφάνισή του, στη βάση ενεργοποίησης των ατομικών ή των συλλογικών συμπεριφορών.



Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η αφύπνιση των αισθήσεων, όπως ο πόθος, η αγωνία, η προσμονή, ο πόνος, η πίστη, το πάθος, οι κρυμμένες εσωτερικές επιθυμίες του υποσυνείδητου, το ταξίδι του νου στο φανταστικό για την αναπλήρωση του κενού που αφήνει η έλλειψη, ωθούν τους δημιουργούς να παρουσιάσουν εκείνα τα σημεία τα οποία τους παιδεύουν και τους ενεργοποιούν.

Οι πηγές των εσωτερικών αφυπνίσεων, προβάλουν στα έργα των καλλιτεχνών τις οπτικές ενός φαινόμενου, που δεν είναι τίποτα άλλο, από μια συγκίνηση, από το ίδιο το καθρέφτισμα των στερητικών στοιχείων, της αναπλήρωσης ενός κενού που επιβάλει η δίψα, η απουσία και η έλλειψη του ποθητού ερεθίσματος ή του επιθυμητού αντικειμένου – υποκείμενου.

Τα διλήμματα που αναπτύσσονται μέσα από τα κείμενα και τους διάλογους των καλλιτεχνών, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά αυτό που προκύπτει από την ενεργοποίηση του Εγώ, από τον παραλογισμό της ανοησίας των ακολουθιών μιας σειράς πράξεων για την ικανοποίηση των έσω επιθυμιών για το άγγιγμα της ομορφιάς, το άδειασμα της ψυχής. Υπερβατικές ενέργειες στο Νου των καλλιτεχνών, υποταγμένες σε ένα ρεαλισμό για τη δημιουργία υπερεκτιμένων αξιών για να νιώσουμε τη μαγεία.

Μια δημιουργική διαδικασία, μια λυτρωτική ένωση, ίσως ένας μικρός θάνατος, μια ακολουθία για την ανακάλυψη της πηγής στη ζωή, που στην ουσία μας κάνει ως θνητούς μικρούς και μεγάλους, αθάνατους στο πέρασμα του χρόνου.

Συμμετέχουν : Στάθης Ανδρουτσάκης, Έλενα Γκαρτσέα, Δημήτριος Δήμου, Έλενα Ζαμπούνη, Φίλιππος Καλαμάρας, Γιώτα Καρβουνιάρη, Γεώργιος Κόρας, Σύλβια Λαϊνά, Μαρία Μιντιούρη, Δημήτριος Μπέσσας, Βασιλική Μπούρμα, Βαρβάρα Μυστίλογλου, Ειρήνη Μώρου, Ευγενεία Νόση, Χρυσούλα Ξυνέλη, Γιώργος Παναγιωταράς, Χριστινα Παναγιωτίδου, Γιώτα Περδικάρη, Νίκος Πολυχρονόπουλος, Έλενα Σαρλή, Νικόλαος Ταμουτσέλης, Παντελής Ταμουτσέλης, Άννα Τσαμκόσογλου .
Συντονισμός – Οργάνωση : Παρέα της Φλώρινας.
Επιμέλεια –Κείμενα: Νικόλαος Ταμουτσέλης.

Εγκαίνια : 15 Οκτωβρίου 2015 και 20:00 μμ.
Διάρκεια έκθεσης: 15 Οκτωβρίου έως 30 Οκτωβρίου 2015.
Χώρος : ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ.
Διεύθυνση : Μαρίνου Αντύπα 18, 14121 Ηράκλειο Αττικής. Τηλ 2102719744. www.pinakothiki. gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.