Monday, 14 September 2015

WWW Treasures | thesswiki project: Editathon

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2015 - To thesswiki project στοχεύει στην ψηφιοποίηση της ιστορίας και του πολιτισμού της πόλης της Θεσσαλονίκης από τους ίδιους τους πολίτες μέσω της μεγαλύτερης ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας στον κόσμο, της Wikipedia, και παράλληλα στη διασύνδεσή των ηλεκτρονικών λημμάτων με τον αστικό ιστό. Είναι μια δράση διασύνδεσης του ψηφιακού και του φυσικού κόσμου και έχει προεκτάσεις πολιτισμού, εκπαίδευσης, τουριστικής προβολής και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Η δράση διοργανώνεται από το Δήμο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο των Δημητρίων 2015, σε συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα Χρηστών της Βικιπαίδειας. Το έργο ξεκίνησε τον Απρίλιο και περιλαμβάνει τη συγγραφή λημμάτων σε συνεργασία με άτυπες ή εθελοντικές ομάδες και συντονίζεται από την ελληνική κοινότητα χρηστών της Wikipedia. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκαν εκπαιδευτικά σεμινάρια λημματογράφησης και τέθηκαν στη διάθεση του κοινού εκπαιδευτικά διαδικτυακά σεμινάρια (webinars) τα οποία μπορείτε να βρείτε στο thesswiki.com. Το thesswiki project κορυφώνεται με τη διοργάνωση Editathon στις 26 Σεπτεμβρίου. Πολίτες και φίλοι της πόλης από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συγγράψουν λήμματα σχετικά με την ιστορία και τον πολιτισμό της πόλης. Έμπνευση θα αποτελέσουν οι συλλογές μουσείων της Θεσσαλονίκης, τα οποία παραχώρησαν ανοικτό ψηφιακό περιεχόμενο στο πλαίσιο του έργου και επέτρεψαν την επαναχρησιμοποίησή του μέσω του WikiCommons και της Wikipedia. Την ημέρα αυτή θα τοποθετηθούν σε επιλεγμένα σημεία της πόλης πλακίδια με QR Codes, όπου οι επισκέπτες θα λαμβάνουν στο κινητό τους πληροφορίες απευθείας στη γλώσσα τους μέσω της Wikipedia. Για τους συμμετέχοντες θα διοργανωθούν, επίσης, ειδικές ξεναγήσεις στα προαναφερθέντα μουσεία. Το έργο αποτελεί μία πρότυπη δράση πληθοπορισμού (crowdsourcing) και προάγει τα πνευματικά ενδιαφέροντα των δημοτών και τον πολιτιστικό διάλογο με στόχο την εμπέδωση της σχέσης πολιτιστικής παραγωγής και συμμετεχόντων-θεατών ως μια σχέση ανταλλαγής ιδεών, αμοιβαίας συνεισφοράς και αλληλεπίδρασης μέσα από νέα κανάλια, ώστε τα Δημήτρια να διαμορφώνονται και μέσα από την άποψη των πολιτών.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα ΕΔΩ.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.