Sunday, 27 September 2015

Be there! | Δημήτρια 50 :: DADA κινηματογράφος και μουσική

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 - Την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στις 21.00 στο Black Box (Βασιλίσσης Όλγας 65, Τηλ.: 2310 829.254) τρία από τα πλέον ξεχωριστά ντουέτα της ελληνικής εναλλακτικής πειραματικής μουσικής σκηνής, οι Silent Move, Sancho 003 και Underwater Chess, συνθέτουν και παρουσιάζουν ζωντανά το soundtrack για ευρωπαϊκές κινηματογραφικές ταινίες της αβαν-γκάρντ του Μεσοπολέμου και του κινήματος Dada. Ποιοι είναι; Έχοντας επενδύοντας μουσικά το κλασικό “Nosferatu” του Friedrich Murnau το 2009, οι Silent Move διαθέτουν εμπειρία και εξοικείωση με το εγχείρημα, ενώ οι συνθετικές τους καταβολές στον αυτοσχεδιασμό, τον ηλεκτρικό ήχο και τα εφέ δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα μιας πρότασης εναλλακτικής μουσικής ανάγνωσης σε ταινίες βωβού κινηματογράφου. Το γκρουπ απαρτίζουν οι Γιάννης Παξεβάνης (κιθάρα, loops, tapes) και Βασίλης Τζαβάρας (πιάνο, κιθάρα, loops, tapes). Με δύο άλμπουμ μεγάλης κριτικής αποδοχής στη δισκογραφία τους και ένα πλούσιο παλμαρέ συναυλιών, οι Sancho 003 είναι το πειραματικό ηλεκτρο-ακουστικό και «σινεματικό» γκρουπ του Φώτη Σιώτα και του Κώστα Παντέλη. Με την τεχνική του λουπαρίσματος, πάνω στην οποία βασίζονται και όλες τους οι συνθέσεις, δημιουργώντας ονειρικά soundscapes με οργιώδη ξεσπάσματα και αιθέριες μελωδίες που αποκτούν ξεχωριστή χροιά, χάρη στη δεσπόζουσα θέση του βιολιού στο σχήμα. Το μουσικό «καστ» της υπόκρουσης των ταινιών συμπληρώνουν οι Underwater Chess, αποτελούμενοι από τους Πάνο Παπάζογλου και Μιχάλη Βρέττα. Μουσικές εξερευνήσεις με κιθάρα, βιολί και φωνή, ambient πειραματισμοί και αυτοσχεδιασμοί έχουν ως αποτέλεσμα ήχους που κινούνται, σε μια εύθραυστη ισορροπία, ανάμεσα στη μελωδία και σε ιδιαίτερες ηχητικές αναζητήσεις. Στο ειδικό αφιέρωμα θα προβληθούν ταινίες των Man Ray, Rene Clair, Viking Eggeling, Fernard Leger, Hans Richter.

Τιμές εισιτηρίων: 10€, 8€ (μειωμένο)

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ