Sunday, 27 September 2015

Be there! | Δημήτρια 50 :: DADA κινηματογράφος και μουσική

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 - Την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στις 21.00 στο Black Box (Βασιλίσσης Όλγας 65, Τηλ.: 2310 829.254) τρία από τα πλέον ξεχωριστά ντουέτα της ελληνικής εναλλακτικής πειραματικής μουσικής σκηνής, οι Silent Move, Sancho 003 και Underwater Chess, συνθέτουν και παρουσιάζουν ζωντανά το soundtrack για ευρωπαϊκές κινηματογραφικές ταινίες της αβαν-γκάρντ του Μεσοπολέμου και του κινήματος Dada. Ποιοι είναι; Έχοντας επενδύοντας μουσικά το κλασικό “Nosferatu” του Friedrich Murnau το 2009, οι Silent Move διαθέτουν εμπειρία και εξοικείωση με το εγχείρημα, ενώ οι συνθετικές τους καταβολές στον αυτοσχεδιασμό, τον ηλεκτρικό ήχο και τα εφέ δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα μιας πρότασης εναλλακτικής μουσικής ανάγνωσης σε ταινίες βωβού κινηματογράφου. Το γκρουπ απαρτίζουν οι Γιάννης Παξεβάνης (κιθάρα, loops, tapes) και Βασίλης Τζαβάρας (πιάνο, κιθάρα, loops, tapes). Με δύο άλμπουμ μεγάλης κριτικής αποδοχής στη δισκογραφία τους και ένα πλούσιο παλμαρέ συναυλιών, οι Sancho 003 είναι το πειραματικό ηλεκτρο-ακουστικό και «σινεματικό» γκρουπ του Φώτη Σιώτα και του Κώστα Παντέλη. Με την τεχνική του λουπαρίσματος, πάνω στην οποία βασίζονται και όλες τους οι συνθέσεις, δημιουργώντας ονειρικά soundscapes με οργιώδη ξεσπάσματα και αιθέριες μελωδίες που αποκτούν ξεχωριστή χροιά, χάρη στη δεσπόζουσα θέση του βιολιού στο σχήμα. Το μουσικό «καστ» της υπόκρουσης των ταινιών συμπληρώνουν οι Underwater Chess, αποτελούμενοι από τους Πάνο Παπάζογλου και Μιχάλη Βρέττα. Μουσικές εξερευνήσεις με κιθάρα, βιολί και φωνή, ambient πειραματισμοί και αυτοσχεδιασμοί έχουν ως αποτέλεσμα ήχους που κινούνται, σε μια εύθραυστη ισορροπία, ανάμεσα στη μελωδία και σε ιδιαίτερες ηχητικές αναζητήσεις. Στο ειδικό αφιέρωμα θα προβληθούν ταινίες των Man Ray, Rene Clair, Viking Eggeling, Fernard Leger, Hans Richter.

Τιμές εισιτηρίων: 10€, 8€ (μειωμένο)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.