Friday, 18 September 2015

Πρόσκληση Ενδιαφέροντος | AthensCon :: V for Versatility

Remember, remember, the fifteenth of November....

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2015 - Στα πλαίσια του AthensCon θα φιλοξενηθεί μία εικαστική έκθεση με θέμα «V for Versatility». Με αφορμή τη συμβολική εξέλιξη της μορφής του Guy Fawkes και της Μάσκας του V, το AthensCon προσκαλεί 100 καλλιτέχνες από όλες τις μορφές Τέχνης, μεμονωμένα ή σε ομάδες, να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν τη δική τους παραλλαγή της μάσκας του V. Τα έργα τους θα εκτεθούν καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, ώστε να διασκεδάσουν, να προβληματίσουν, να θλίψουν ή και να προκαλέσουν τους επισκέπτες.

"Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν την πρότασή τους, με περιγραφή, καθώς και ένα μίνι βιογραφικό τους, στην διεύθυνση versatility@athenscon.gr έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2015. Στους καλλιτέχνες θα παρέχουμε εμείς τις μάσκες που θα τροποποιηθούν"!

Δυο λόγια για τον Guy Fawkes και τη Μάσκα του V
Ο Guy Fawkes (1570-1606) ήταν ένας Άγγλος στρατιώτης και ταυτόχρονα μέλος των Καθολικών Συνωμοτών που οργάνωσαν τη Συνομωσία της Πυρίτιδας στις 5 Νοεμβρίου του 1605. Σκοπός τους ήταν να ανατινάξουν το Παλάτι, ώστε να δολοφονήσουν το Βασιλιά, την οικογένειά του, αλλά και τα μέλη της αριστοκρατίας. Το σχέδιο, ωστόσο, απέτυχε και ο Fawkes με τους συνεργάτες του συνελήφθηκαν, βασανίστηκαν και τελικά εκτελέστηκαν για προδοσία.

Σήμερα, 310 χρόνια μετά το θάνατό του, η μορφή του Guy Fawkes αποτελεί σύμβολο αγωνιστικότητας εναντίον κάθε είδους εξουσίας και καταπίεσης, ενώ η Μάσκα του V γίνεται ολοένα και περισσότερο διαδεδομένη, καθώς φοριέται από διαδηλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο. Παράλληλα, όμως, εμπνέουν και την Τέχνη. Ο William Shakespeare έγραψε το έργο Macbeth, ενώ ο John Lennon συνέθεσε το τραγούδι Remember στο άλμπουμ Plastic Ono Band (1970). Οι Alan Moore και David Lloyd αποκτούν πηγή έμπνευσης για το κόμικ V for Vendetta, το οποίο έπειτα διασκευάζεται για τη μεγάλη οθόνη το 2005 με τους Hugo Weaving και Natalie Portman.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.