Friday, 25 September 2015

Εγκαίνια των 50ων Δημητρίων αύριο στην Θεσσαλονίκη

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015 - Αύριο το βράδυ θα δοθεί το εναρκτήριο λάκτισμα στο πιο πολυσχιδές φεστιβάλ της πόλης, τα Δημήτρια. Αξιοποιώντας τη συγκυρία του Παγκόσμιου Έτους Φωτός, η τελετή έναρξης συνδέει οπτικά το Λευκό Πύργο και το Maison Crystal με το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μια «γέφυρα» που θα ενοποιήσει τα τρία αυτά κομβικά σημεία με video mappings, εναλλαγές σχημάτων και χρωμάτων, φωταγωγήσεις μνημείων (illuminations) και διαδραστικές εγκαταστάσεις φωτός (light installations). Πλοιάρια θα μεταφέρουν τους πολίτες από το παραλιακό μέτωπο προς τον Επιβατικό Σταθμό του Οργανισμού Λιμένος, όπου μια φαντασμαγορική προβολή θα αναδείξει αρχιτεκτονικά το κτίριο. Στην πίσω πλευρά του επιβατικού σταθμού, στο χώρο του πάρκινγκ, θα γίνει το μεγάλο πάρτι των εγκαινίων των Δημητρίων. Παράλληλα θα πραγματοποιηθεί μουσική διαδρομή από το Λευκό Πύργο μέχρι το Λιμάνι με την Agios Lavrentios Brass Band, σχήμα που γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου και αποτελείται από 9 μουσικούς χάλκινων πνευστών και κρουστών από τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ελλάδα, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ιταλία. Ένα μουσικό πανηγύρι από την καρδιά της Σερβίας έως το Mardi Gras της Νέας Ορλεάνης! Το ραντεβού δίνεται στο Λευκό Πύργο από τις 20:30, όπου ξεκινούν και τα δρομολόγια των πλοιαρίων με τη διαδρομή Λευκός Πύργος - Λιμάνι. Την ίδια ώρα, πάλι από το Λευκό Πύργο, ξεκινά η μουσική πορεία της Agios Lavrentios Brass Band.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ