Sunday, 27 September 2015

28ο Κινηματογραφικό Αφιέρωμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Θεσσαλονίκη (δείτε το πλήρες πρόγραμμα)

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 - Από τις 5 μέχρι τις 10 Οκτωβρίου, όπως συμβαίνει εδώ και 28 χρόνια κάθε Φθινόπωρο στην Θεσσαλονίκη, , τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας διοργανώνουν ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Μουσείο Κινηματογράφου-Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Λιμάνι Αποθήκη Α'). Οι ταινίες του φετινού αφιερώματος στοχεύουν σε θέματα τα οποία προωθούνται μέσα από τις μεγάλες εκστρατείες της Οργάνωσης και επικεντρώνονται στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. 

Το πρόγραμμα των προβολών έχει ως εξής: 

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Πλευρικοί Άνεμοι
21:00  Το διαζύγιο: η δίκη της Βίβιαν Αμσαλέμ

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Ασήμι στο νερό, αυτοπορτρέτο της Συρίας
21:00  Polisse

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Το διαζύγιο: η δίκη της Βίβιαν Αμσαλέμ
21:00  Η αγάπη είναι παράξενη

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Hunger

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
21:30  Hunger

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Η αγάπη είναι παράξενη

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
21:30  Πλευρικοί Άνεμοι

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Πλευρικοί Άνεμοι
21:00  Polisse

Παράλληλα, κάποιες από τις προβολές  ακολουθούν συζητήσεις. Συγκεκριμένα:

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2015
19:00 Hunger του Στιβ ΜακΚουίν / SteveMcQueen (2008)
Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με την κ. Έφη Βουτυρά, κοινωνική ανθρωπολόγο, καθηγήτρια του τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών, & Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
 
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015
19:00 Η αγάπη είναι παράξενη / Love is strange του Άιρα Σακς / Ira Sachs (2014)
Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Γιώργο Ψαρόπουλο, Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπευτή. 

Τιμές εισιτηρίων: 6 ευρώ (γενική είσοδος), 4 ευρώ (φοιτητικό)

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ