Sunday, 27 September 2015

28ο Κινηματογραφικό Αφιέρωμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Θεσσαλονίκη (δείτε το πλήρες πρόγραμμα)

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 - Από τις 5 μέχρι τις 10 Οκτωβρίου, όπως συμβαίνει εδώ και 28 χρόνια κάθε Φθινόπωρο στην Θεσσαλονίκη, , τα μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας διοργανώνουν ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Μουσείο Κινηματογράφου-Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης (Λιμάνι Αποθήκη Α'). Οι ταινίες του φετινού αφιερώματος στοχεύουν σε θέματα τα οποία προωθούνται μέσα από τις μεγάλες εκστρατείες της Οργάνωσης και επικεντρώνονται στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο. 

Το πρόγραμμα των προβολών έχει ως εξής: 

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Πλευρικοί Άνεμοι
21:00  Το διαζύγιο: η δίκη της Βίβιαν Αμσαλέμ

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Ασήμι στο νερό, αυτοπορτρέτο της Συρίας
21:00  Polisse

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Το διαζύγιο: η δίκη της Βίβιαν Αμσαλέμ
21:00  Η αγάπη είναι παράξενη

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Hunger

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
21:30  Hunger

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Η αγάπη είναι παράξενη

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
21:30  Πλευρικοί Άνεμοι

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015
ΤΑΚΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
19:00  Πλευρικοί Άνεμοι
21:00  Polisse

Παράλληλα, κάποιες από τις προβολές  ακολουθούν συζητήσεις. Συγκεκριμένα:

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2015
19:00 Hunger του Στιβ ΜακΚουίν / SteveMcQueen (2008)
Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με την κ. Έφη Βουτυρά, κοινωνική ανθρωπολόγο, καθηγήτρια του τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών, & Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
 
Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015
19:00 Η αγάπη είναι παράξενη / Love is strange του Άιρα Σακς / Ira Sachs (2014)
Μετά το τέλος της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Γιώργο Ψαρόπουλο, Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπευτή. 

Τιμές εισιτηρίων: 6 ευρώ (γενική είσοδος), 4 ευρώ (φοιτητικό)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.