Monday, 6 April 2015

WWW Treasures | Google Art project /Street Art

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015 - To Google Art Project είναι μία online πλατφόρμα μέσω της οποίας καθένας εξοπλισμένος με έναν υπολογιστή και μία σύνδεση  -ακόμα και μέτριας χωρητικότητας/ταχύτητας, μπορεί να πλοηγηθεί ανάμεσα σε πολλές χιλιάδες πίνακες και άλλα έργα τέχνης, να επισκεφτεί μουσεία και ιδρύματα με συλλογές, που έχουν ανοίξει τις πόρτες τους στα ειδικά μηχανήματα φωτογράφισης της Google. To Google Art Project υπάρχει από το 2011 και είναι το κορυφαίο και πιο  επιτυχημένο του είδους. Αρχικά, είχε μικρή συλλογή, γεγονός που απογοήτευσε πολλούς, που έκτοτε έχουν μείνει με αυτή την εντύπωση. Αν είστε κάποιος από αυτούς, ξαναεπισκεφτείτε το: δείτε το σαν χάρη στον εαυτό σας -κάτι τόσο όμορφο και μοναδικό είναι κρίμα να αγνοείται, εξαιτίας μιάς πρώτης ατυχούς επαφής.

Στο "μπουκέτο" τέχνης του Google Art Project ήρθε να προστεθεί το καλοκαίρι του 2014 το Google Street Art Project. Ήδη ενδιαφέρον από γενικότερης απόψεως, το εγχείρημα καθίσταται ακόμα πιο ενδιαφέρον ανανλογιστούμε την αναπόφευγη μοίρα των αριστουργημάτων του ...διπλανού μας τοίχου. Πολλά από τα έργα της τέχνης του δρόμου ακολουθπύν την ήπια φθορά του χρόνου, που τους εξασφαλίζει η έκθεση στα στοιχεία της φύσης (ήλιος, βροχή, κλπ), άλλα παλά καταλήγουν μαζί με το φέρον κτίριο, ενώ κάποια ακόμα πέφτουν θύμα βανδαλισμού ή παρανόησης, καθώς συχνά βάφονται, ή πέφτουν θύμα κάποιας ανακαίνισης.


Οι υψηλής ανάλυσης φωτογράφιση τους έχει περισότερο νόημα από αυτό της διάδοσης τους εκτός του γεωγραφικού νμήκους και πλα΄τους που βρίσκεται ο κάθε θεατής τους. Επίσης, εξασφαλίζει θέαση σε κάθε συσκευή, και άρα μεγαλύτερο ακόμα κοινό. Από την πλευρά του αποδέκτη, ισχύει ο κανόνας κάθε έργου τέχνης που φωτογραφίζεται: καλύτερο το πρωτότυπο, πάνω στον τοίχο, ακόμα κι αν η ολαισθητική εμπιρία θα πρέπει να σας φέρει σε μια κακόφημη γειτονιά του Μοντεβιδέο ή σε μια ρημαγμένη συνοικία της Θεσσαλονίκης. Το αμέσως προηγούμενο σκαλοπάτι στην εμπειρία πάντως, είναι το Google Street Art Project: το επισκέπτομαι συχνά. Ίσως σας ενδιφέρει εξίσου. Μια δοκιμή θα σας πείσει. ;)

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.