Sunday, 5 April 2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Γεωργία Γρηγοριάδου: Τέχνη ως την άλλη άκρη της γης, με κάθε τρόπο

Κυριακή 5 Απριλίου 2015 - Άνθρωπος ακραία δημιουργικός, η Γεωργία Γρηγοριάδου με εντυπωσίασε από την στιγμή της γνωριμίας μας, το 2012. Μία κοινή παρουσίαση έργων που συνήθως διαρκεί 15 - 20 λεπτά κράτησε μερικές ώρες, αποκαλύπτοντας μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Στα χρόνια που ακολούθησαν είχε την χαρά να επιμεληθώ μια ατομική έκθεση της και να την συμπεριλάβω σε πολλά ομαδικά projects που επιμελούμουν, αλλά και να βλέπω ενδελεχώς το διαρκώς εξελισσόμενο εικαστικό της έργο, αφού με τίμησε με την φιλία της και την εμπιστοσύνη της.  Τον τελευταίο καιρό την απασχολούν κυρίως χαρακτικά, εγκαταστάσεις και Mail Art, ένα σύγχρονο κίνημα που τώρα αρχίζει να γίνεται γνωστό στην Ελλάδα, και στο οποίο, με την ευκαιρία, της συνέντευξης μας, μας συστήνει. 

Συνέντευξη στον Πάρη Καπράλο

Πότε και με ποιά αφορμή ξεκινήσατε με την Τέχνη;
Στο σπίτι πάντα κάποιος έκανε κάτι. Η μητέρα μου πάντα μας αγόραζε μπογιές και μπλόκ ζωγραφικής.

Με τι υλικά έχετε δουλέψει έργα σας και ποια είναι η σχέση με τα υλικά που έχετε καταλήξει ότι σας εκφράζουν και δουλεύετε περισσότερο με αυτά; Τι σας προσέλκυσε στην Χαρακτική, τι στις εγκαταστάσεις;
Από χαλκογραφία και κατασκευή κούκλας κουκλοθεάτρου με χαρτοπολτό, μέχρι φακελάκια τσαγιού και από υφάσματα και γάζες μέχρι κλωστές και νήματα. Η χαρακτική όμως είναι η μεγάλη αδυναμία μου. Η χαρακτική μου δίνει μια ελευθερία έκφρασης και έχει και το στοιχείο της έκπληξης το οποίο με ενθουσιάζει. Οι εγκαταστάσεις από την άλλη, είναι σαν να πραγματοποιείς όνειρα.

Ασχολείστε με Mail Art, ένα κίνημα λίγο γνωστό στην Ελλάδα. Μιλήστε μας για το κίνημα και πως μπορεί κάποιος να συμμετέχει...
Η mail art είναι μια συνήθως αμοιβαία ανταλλαγή έργων μικρής διάστασης μεταξύ των καλλιτεχνών. Το τι θα μπεί στον φάκελο, έχει πολύ μικρή σημασία. Σημασία έχει ο χρόνος και η διάθεση που θα αφιερώσει ο δημιουργός και θα το στείλει στην άλλη άκρη της γης. Η ικανοποίηση του να λαμβάνεις έναν φάκελο από έναν άγνωστο από την Βραζιλία ή την Κορέα. Να ξέρεις ότι το έργο σου ταξιδεύει και αυτό, και μοιράζεσαι την χαρά που προσφέρει η έκπληξη του ταχυδρομικού κουτιού. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και ο οποιοσδήποτε μπορεί να δημιουργήσει το προφίλ του στην ιστοσελίδα της ένωσης των mail-artists: http://iuoma-network.ning.com. Μόλις κάποιος ξεκινήσει να στέλνει, αρχίζουν να έρχονται οι απαντήσεις και να γεμίζει το γραμματοκιβώτιο…..
 
Πότε μπαίνει στο προσκήνιο η Mail Art ως καλλιτεχνική έκφραση / δραστηριότητα και πως εξυπηρετεί το καλλιτεχνικό σας όραμα;
Το 2006 ξεκίνησα την ανταλλαγή, μέσω μιας ανακοίνωσης που έλαβα στο email μου από έναν φίλο. Στη συνέχεια, ο ένας φάκελος έφερε τον άλλον, και άρχισα να εκπλήσσομαι ευχάριστα από τα έργα που λάμβανα. Η mail art μου δίνει την ελευθερία δημιουργικής έκφρασης που δεν είχα πριν. Το γεγονός ότι η τέχνη μου διασκορπιζόταν σε διάφορα μέρη του κόσμου, με ενθουσιάζει ακόμα. Η mail art σου μαθαίνει, όχι μόνο να εκφράζεσαι ελεύθερα, αλλά και την αλληλεγγύη, την υποστήριξη, την συμπαράσταση, την δωρεά, τον εθελοντισμό.



Οι νεότερες σειρές έργων σας είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε "ανεικονική" ή, τουλάχιστον, μη απεικονιστική τέχνη: ποια θέματα σας απασχολούν εννοιολογικά;
Η κρίση με έχει επηρεάσει πολύ, όπως φυσικά και όλους μας τα τελευταία χρόνια. Έννοιες όπως επιβίωση, συμβίωση, συμπαράσταση, συναίσθηση, εκφράζονται με πολύ μεγάλη ευκολία με την ξηρή χάραξη που τα τελευταία χρόνια δουλεύω. Η ταχύτητα με την οποία βγαίνει πάνω στη μήτρα το έργο, χωρίς προσχέδιο, χωρίς μορφή, εμφανίζεται όταν μπαίνει πάνω το μελάνι και το τελικό αποτέλεσμα, στο χαρτί.

Υπάρχουν άλλα είδη τέχνης ή παραγωγής πολιτιστικού περιεχομένου (κινηματογράφος, πεζογραφία, ποίηση, θέατρο, μουσική, κλπ) που σας επηρεάζουν ή σας προκαλούν να συνδιαλεχθείτε μαζί τους στο έργο σας;Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Άλλες φορές η μουσική και άλλες ο κινηματογράφος μπορεί να αποτελέσουν πηγές έμπνευσης, αλλά η έμπνευση είναι κάτι που δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Έρχεται σε στιγμές που δεν το περιμένεις και από διάφορα ερεθίσματα.

Επιδιώκετε συνέργειες με άλλους καλλιτέχνες, και την αλληλεπίδραση που μπορούν αυτές να επιφέρουν;
Είναι πολύ σημαντικό για έναν καλλιτέχνη να μπορεί να συνεργάζεται με άλλους καλλιτέχνες, να αλληλεπιδρούν ο ένας στον άλλον. Έτσι, πιστεύω, αναπτύσσεσαι και ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης. Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι όπου υπάρχουν τέτοιες συνεργασίες, προκύπτουν όμορφα πράγματα, είτε στην τέχνη, είτε στην προσωπική ζωή.

Πόσο αποδεκτή είναι η Τέχνη στην Ελλάδα σήμερα και τι ρόλο καλείται να παίξει στον δημόσιο χώρο; 
Η τέχνη πιστεύω ότι περνάει κρίση στην Ελλάδα, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερη σε σχέση άλλους τομείς. Ενώ υπάρχει ανάπτυξη και νέα ταλέντα με υπέροχες δουλειές, δυστυχώς, τα πράγματα στην Ελλάδα δεν τους ευνοούν.

Αν ένας έφηβος σας πει ότι θέλει να γίνει εικαστικός, τι θα τον συμβουλεύατε να προσέξει/κάνει;
Να κάνει αυτό που τον εκφράζει καλύτερα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να ταξιδέψει πολύ και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά σε ό,τι αποφασίσει να κάνει.


_________________________________________

Σύντομο  Βιογραφικό
H Γεωργία Γρηγοριάδου γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1975. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και παράλληλα σπουδές σε βιτρώ και κατασκευή κούκλας κουκλοθεάτρου. Από το 2005 συμμετέχει στο εργαστήριο χαρακτικής «ΗΛΙΟΣ» του Δήμου Νεάπολης στη Θεσσαλονίκη. Έχει διδάξει βιτρώ και δημιούργησε τη θεατρική ομάδα κουκλοθεάτρου «Φουρφούρι» στις Σέρρες και ανέβαζε παραστάσεις για δύο χρόνια. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη χαρακτική, digital art και εγκαταστάσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εικαστικής Ομάδας TeeToTuM. Το 2009 διοργάνωσε το 1ο Διεθνές Περιβαλλοντικό Εικαστικό Συμπόσιο: Zone Zero - Γαλλικός Ποταμός. Συμμετείχε σε εικαστικά συμπόσια στην Ολλανδία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Έχει κάνει δυο ατομικές εκθέσεις και έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές.
.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.